http://www.teribon.org/archives/1207 مکانی برای شنیدن صدای مستضعفین... Fri, 30 Jul 2010 11:06:12 +0000 hourly 1 http://wordpress.org/?v=3.1-alpha http://www.teribon.org/archives/1207/comment-page-1#comment-548 یک دوست Thu, 01 Jan 1970 00:00:00 +0000 http://www.teribon.ir/?p=1207#comment-548 دوستانی تریبونی خیلی هم دلم نمی خواد این را منتشر کنید. من سید حسن نصر الله رو خیلی دوست دارم. حرف هاش هم خیلی جالبه. در مورد آقا هم راست می گه. ولی بی یاور موندن مولا علی (ع) رو هم یادمون نره. کربلا رو هم یادمون نره. همین حرف سید حسن رو نسبت به مولا امیرالمؤمنین (ع) هم می شه زد؟ امید لازم است، اعتقاد به آینده روشن لازم است، ولی یادمان نرود خدا در عالم سیستم دارد. نکند خدای نکرده آن دوران ها تکرار بخواهد بشود. آن قدر که من می فهمم به پرشور بودن، بیش فعالیت سیاسی و من و ما باید سایت تریبون بزنیم و جبهه خودمون رو نجات بدیم و این چیزها کارها درست نمی شه (هرچند لازمه ولی اندازه اش) ببینید بنده خدا آقا چند ساله روی چی دست گذاشته؟ دغدغه های آقا خیلی بلند مدت تر از چیزهای سیاسی گذرا است. به نظر شما اینکه آقا می فرمان که کار علمی دانشگاه خیلی مهم است که یک روز هم هم تعطیل نشود لابد برای این است که خدای نکرده این سبزها فتنه درست نکنند. هان؟ اگر این هم باشه من دغدغه ایشان را بیشتر از این مطلب، همان کار علمی می بینیم. برای اینکه ایشان بلند نظر هستند. یک ماه و دو ماه را نگاه نمی کنند. ایشان از دید کسی نگاه می کنند که مسؤول آینده این انقلاب هستند. بگو بیست سال، بگو صد سال، بگو .... . ولی کارهای سیاسی چی؟ اگر می خواهیم یار باشیم نیاز به بصیرت داریم. بفهمیم کجا هستیم و چه کاری مهم تر است. وسط میدان جنگ می شه هزار تا کار خوب بی ربط کرد. همه اش خوب است ولی اگر کسی احساس وظیفه می کند باید حواسش به میدان باشد. دیگه چند بار آقا باید بفرمایند نهضت نرم افزاری، ضعف علوم انسانی تدریسی، شناخت و تبیین شاخصه های پیشرفت از دیدگاه اسلام. یک غری به خودمون بزنم. می دونید چرا سراغ این کارها نمی رویم و با خبر خوندن، سایت زدن و خبر جمع کردن و سیاسی بودن حال می کنیم؟ شاید چون اون کارها که آقا می خوان سخته، فکر می خواد ولی این دومی فقط هیجان. نکنه ما هم به جای دنبال حرف ولی بودن دنبال مثبتات مد نظر خودمان باشیم که ارزشش غیر قابل مقاسیه است. این چیزی که ازش خیلی می ترسم اینه که نکنه ما هم یار نشیم. نکنه ما هم بشیم محب خالی ولی شیعه نشیم. نکنه ما هم ... دوستانی تریبونی خیلی هم دلم نمی خواد این را منتشر کنید.
من سید حسن نصر الله رو خیلی دوست دارم. حرف هاش هم خیلی جالبه. در مورد آقا هم راست می گه. ولی بی یاور موندن مولا علی (ع) رو هم یادمون نره. کربلا رو هم یادمون نره. همین حرف سید حسن رو نسبت به مولا امیرالمؤمنین (ع) هم می شه زد؟
امید لازم است، اعتقاد به آینده روشن لازم است، ولی یادمان نرود خدا در عالم سیستم دارد. نکند خدای نکرده آن دوران ها تکرار بخواهد بشود.
آن قدر که من می فهمم به پرشور بودن، بیش فعالیت سیاسی و من و ما باید سایت تریبون بزنیم و جبهه خودمون رو نجات بدیم و این چیزها کارها درست نمی شه (هرچند لازمه ولی اندازه اش)
ببینید بنده خدا آقا چند ساله روی چی دست گذاشته؟ دغدغه های آقا خیلی بلند مدت تر از چیزهای سیاسی گذرا است. به نظر شما اینکه آقا می فرمان که کار علمی دانشگاه خیلی مهم است که یک روز هم هم تعطیل نشود لابد برای این است که خدای نکرده این سبزها فتنه درست نکنند. هان؟ اگر این هم باشه من دغدغه ایشان را بیشتر از این مطلب، همان کار علمی می بینیم. برای اینکه ایشان بلند نظر هستند. یک ماه و دو ماه را نگاه نمی کنند. ایشان از دید کسی نگاه می کنند که مسؤول آینده این انقلاب هستند. بگو بیست سال، بگو صد سال، بگو …. . ولی کارهای سیاسی چی؟
اگر می خواهیم یار باشیم نیاز به بصیرت داریم. بفهمیم کجا هستیم و چه کاری مهم تر است. وسط میدان جنگ می شه هزار تا کار خوب بی ربط کرد. همه اش خوب است ولی اگر کسی احساس وظیفه می کند باید حواسش به میدان باشد. دیگه چند بار آقا باید بفرمایند نهضت نرم افزاری، ضعف علوم انسانی تدریسی، شناخت و تبیین شاخصه های پیشرفت از دیدگاه اسلام.
یک غری به خودمون بزنم. می دونید چرا سراغ این کارها نمی رویم و با خبر خوندن، سایت زدن و خبر جمع کردن و سیاسی بودن حال می کنیم؟ شاید چون اون کارها که آقا می خوان سخته، فکر می خواد ولی این دومی فقط هیجان. نکنه ما هم به جای دنبال حرف ولی بودن دنبال مثبتات مد نظر خودمان باشیم که ارزشش غیر قابل مقاسیه است.
این چیزی که ازش خیلی می ترسم اینه که نکنه ما هم یار نشیم. نکنه ما هم بشیم محب خالی ولی شیعه نشیم. نکنه ما هم …

]]>