حجت‌الاسلام والمسلمین سیدمهدی میرباقری، رئیس فرهنگستان علوم اسلامی، پیرامون ماه مبارک رمضان مقاله‌ای با عنوان «ابتلائات حضرت زهرا (س)؛ عامل افشای جبهه نفاق» نگاشته است که مشروح آن در پی می‌آید: یکی از بشارت‌های عظیمی که خداوند متعال در قرآن مجید به نبیّ مکرّم اسلام (ص) و هم‌چنین، به برکت آن وجود مقدس به امّت [...]

^[1]حجت‌الاسلام والمسلمین سیدمهدی میرباقری، رئیس فرهنگستان علوم اسلامی، پیرامون ماه مبارک رمضان مقاله‌ای با عنوان «ابتلائات حضرت زهرا (س)؛ عامل افشای جبهه نفاق» نگاشته است که مشروح آن در پی می‌آید:

یکی از بشارت‌های عظیمی که خداوند متعال در قرآن مجید به نبیّ مکرّم اسلام (ص) و هم‌چنین، به برکت آن وجود مقدس به امّت ایشان داده، بشارت شب قدر است. خداوند در قرآن کریم می‌فرماید: «إِنَّا أَنْزَلْناهُ فی‏ لَیْلَةِ الْقَدْرِ (۱) وَ ما أَدْراکَ ما لَیْلَةُ الْقَدْر(۲)». این سوره در مورد شب قدر سخن می‌گوید نه در مورد قرآن؛ به همین دلیل، به سرعت از نزول قرآن عبور می‌کند و می‌‌فرماید: «لَیْلَةُ الْقَدْرِ خَیْرٌ مِنْ أَلْفِ شَهْرٍ (۳) تَنَزَّلُ الْمَلائِکَةُ وَ الرُّوحُ فیها بِإِذْنِ رَبِّهِمْ مِنْ کُلِّ أَمْرٍ (۴) سَلامٌ هِیَ حَتَّى مَطْلَعِ الْفَجْرِ (۵)»؛ یعنی این شبی است که از هزار ماه بهتر است.

طبیعی است برای امّت نبی اکرم (ص) بشارت بزرگی در این سوره‌ مبارکه وجود دارد و آن این‌که به شفاعت پیامبر (ص)، راه امت ایشان به اندازه‌ای کوتاه شده که می‌توانند راه طولانی امم گذشته را در یک شب بپیمایند. آن‌گونه که از ظاهر روایات برداشت می‌شود؛ شب قدر در امم گذشته وجود نداشته، ولی به شفاعت پیامبر (ص)، راه امت او کوتاه شده است. در روایت آمده که اگر عمر امّت پیامبر (ص) نیز کوتاه است به همین دلیل است چون زندگی در این دنیا هیچ موضوعیتی ندارد و دنیا معبر انسان‌ها است؛ «أَ وَ لَمْ نُعَمِّرْکُمْ ما یَتَذَکَّرُ فیهِ مَنْ تَذَکَّر» [۱]. (آیا شما را به اندازه‏اى که هر کس که اهل تذکّر است در آن متذکّر مى‏شود عمر ندادیم؟)

در حقیقت به اندازه‌ای که برای رشد انسان لازم است به او عمر می‌دهند. در روایت نورانی که مرحوم فیض در کتاب شریف صافی در مورد سوره‌ قدر نقل کرده آمده است که در محضر وجود مقدس رسول الله (ص)، درباره‌ی امم گذشته صحبت می‌شد. در این میان، نام فردی از بنی اسرائیل به میان آمد که بیش از هزار ماه در راه خدا شمشیر به دوش کشیده و در جبهه‌های جنگ مبارزه کرده بود و از برکت جهاد فی سبیل‌الله، بیش از هزار ماه برخوردار شده بود؛ «إِنَّ الْجِهَادَ بَابٌ مِنْ أَبْوَابِ الْجَنَّةِ فَتَحَهُ اللَّهُ لِخَاصَّةِ أَوْلِیَائِه» [۲]. پیامبر (ص) از شنیدن این سخن و از این‌که انسانی بتواند بیش از هزار ماه در راه خدا مجاهده کند، بسیار شگفت‌زده شد. سپس از خداوند متعال پرسیدند که خدایا در برابر این عمر طولانی که به امم گذشته عطا کردی آن‌ها که موفق به این عبادات طولانی می‌شدند، به امّت من چه عطا کرده‌ای؟ آن‌گاه خداوند متعال سوره‌ی قدر را بر وجود مقدس رسول‌الله (ص) نازل کرد؛ یعنی ما به برکت شما به امت شما شب قدر را دادیم و با وجود آن دیگر به آن درنگ و توقّف طولانی در این دنیا نیازی نیست؛ به بیان دیگر با آمدنِ حضرت، راه بسیار کوتاه شد و با درک این فضیلت می‌توان همه‌ آن راه‌های طولانی را پشت سر گذاشت.

نکته‌ دیگری که در مورد شب قدر از روایات نورانی اهل‌بیت (ع) برداشت می‌شود، این است که شب قدر یک عطای مخصوص به خود نبی اکرم (ص) برای به انجام رساندن رسالت‌شان است. یعنی برای این‌که حضرت در اهدافشان ـ که بردن همه‌ عالم به سوی خدا و شفاعت همه‌ انبیا و اولیا است ـ به نتیجه برسند، به ایشان عطا شده است. رسالت پیامبر (ص) دست‌گیری از همه است و هر کسی به خدا می‌رسد به واسطه‌ نبوّت مطلقه‌ نبی اکرم (ص) است. حتی نبوّت انبیای گذشته هم ـ آن‌چنان که در روایات نیز آمده است ـ از فروع نبوّت نبی اکرم (ص) و شعبه‌ای از شعب این نورانیّتی است که به حضرت داده شده است. همه‌ این هدایت‌ها به حضرت بر می‌گردد و همان‌گونه که گفتیم آنچه برای به مقصد رسیدن این رسالت و رفع موانع به پیامبر (ص) عطا شده، شب قدر است. در صافی شریف نقل شده که روزی پیامبر (ص) در خواب دیدند که بنی‌امیه بر منبر ایشان بالا رفتند و مردم را رو به عقب بر گرداندند، دوباره جان‌ها را متوجه دنیا کردند و جاهلیت را در شکل جدیدی از نو برگردانند. پیامبر (ص) وقتی از خواب برخاستند، اندوهگین شدند؛ چون خواب ایشان به منزله‌ وحی ا