«حیدر بابایه سلام» شهریار یک شعر استثنایى است
شهریار یکى از بزرگترین شاعران همهى دورانهاى تاریخ ایران است. همهى خصوصیات شعرى مثبت شهریار یعنى روانى، صفا، ذوق و دیگر خصایصى که مربوط به شعر است، همه در «حیدر بابایه سلام» جمع شده است.
۲۷ شهریورماه، بیست و دومین سالروز درگذشت شاعر شهیر معاصر، استاد سیدمحمدحسین بهجت تبریزی (شهریار) است. آنچه در ادامه میخوانید خلاصهای از سخنان مقام معظم رهبری است که در سال ۷۱ و دیدار با اعضاى کنگرهى بزرگداشت این استاد فقید بیان شده است.
***
شعر فارسى شهریار اوج بیشترى از شعر ترکىاش دارد
دربارهى استاد شهریار، گفتنى زیاد است. یک مقوله، مقولهى شاعرى اوست. دربارهى شاعرى شهریار، دو حرف مىشود زد: یک حرف این است که شهریار، یکى از بزرگترین شعراى معاصر ماست؛ هم در شعر فارسى و هم در شعر ترکى. البته شعر فارسى او خیلى بیشتر از شعر ترکى است و به نظر مىرسد که اولین و معروفترین شعرهاى او به زبان فارسى است. البته منظومهى «حیدر بابایه سلام» را بایستى استثناء کرد؛ لکن اگر «حیدر بابایه سلام» را کنار بگذاریم، در مجموع، شعر فارسى شهریار اوج بیشترى از شعر ترکىاش دارد.
روانى، صفا، ذوق در «حیدر بابایه سلام» جمع است
مطلب دومى که در مورد شاعرى شهریار باید گفت، یک چیز بالاتر از این است؛ و آن این است که مىشود گفت: شهریار یکى از بزرگترین شاعران همهى دورانهاى تاریخ ایران است. و آن به لحاظ «حیدر بابایه سلام» است. «حیدر بابایه سلام» یک شعر استثنایى است. همهى خصوصیات شعرى مثبت شهریار در این شعر هست. یعنى روانى، صفا، ذوق و دیگر خصایصى که مربوط به شعر است، همه در «حیدر بابایه سلام» جمع شده است. لکن علاوه بر اینها، ویژگى دیگرى هم در «حیدر بابایه سلام» هست و آن این است که در این شعر که تصویرى از سابقهى ذهنى خود شاعر است، مطالب بسیار حکمتآمیز وجود دارد. با این حساب، مىتوان شهریار را یک حکیم به حساب آورد. پایهى شعر «حیدر بابایه سلام» به نظر ما خیلى بالاست. فکر مىکنیم که آمیزهى بسیار هنرمندانهاى است از شعر و حکمت و زبان زیبا و قدرت فوقالعادهى تصویر.
از «حیدر بابایه سلام» هم یک بندش را بخوانیم:
حیدر بابا دنیا یالان دنیادى
سلیماندان، نوحدان قالان دنیادى
هر کیمسیه هر نه وریب آلیبدیر
افلاطوننان بیرقورى آدقالیب دیر
شهریار دوران عرفانى و معنوى بسیار زیبایى را گذراند
لکن یک نکتهى اساسى هم دربارهى شهریار هست که اگر رویش تکیه کنیم، به نظر من شایسته است. آن نکته این است که شهریار در دوران مهمى از زندگىاش – در حدود شاید سىسال آخر زندگىاش – دوران عرفانى و معنوى بسیار زیبایى را گذراند و به انس با قرآن و انس با معنویات و خودسازى پرداخت. یعنى به خودش رسید و سعى کرد باطن و معنویت خودش را صفایى ببخشد.
شهریار یک شاعر اسلامى و انقلابى بود
شهریار یک شاعر اسلامى و انقلابى بود. من خبر داشتم در همان اوقاتى که شهریار براى انقلاب مىسرود، یک عده از روشنفکران وابسته به رژیم گذشته که با او سابقهى دوستى داشتند، مرتب فشار مىآوردند، نامه برایش مىنوشتند و شعر در هجوش مىگفتند. حتى اطلاع داشتم که رفته بودند و او را ملامت کرده بودند که «تو چرا براى انقلاب اسلامى، اینطور دل مىسوزانى!؟» و او مثل کوه ایستاده بود.
هرچه دربارهى شهریار انجام گیرد، از نظر ما زیاد نیست
بههرحال، شهریار شاعر متواضعى بود. دنبال نام و نشان نبود و براى خدا و وظیفه کار مىکرد، و حالا خداى متعال، پاداش او را مىدهد. امروز شهریار در داخل کشور ما یک چهرهى بسیار نورانى است…لذا، هرچه آقایان دربارهى او انجام دهند، از نظر ما زیاد نیست. حضور شهریار در هر کشورى و در میان هر ملتى، حضور مبارک و مفیدى است.
منبع: پایگاه اطلاع رسانی دفتر حفظ و نشر آثار رهبر انقلاب
