صفحه اصلی آرشیو مرام‌نامه پیوندها تماس با ما
سه شنبه ۱۰ اسفند ۱۳۹۵ | الثلاثاء 30 جماد أول 1438 | Tuesday, 28 Feb 2017
فرهنگی سیاسی بین‌الملل اجتماعی طنز حوزه و دانشگاه فضای مجازی چندرسانه‌ای کتابخانه جزوات مصاحبه پیشخوان یادداشت چهره‌ها پرونده‌ها
ارسال مطلب
چهارشنبه ۰۵ خرداد ۹۵ | ۱۳:۴۲

خونین شهر هنوز پر از مشکل است؛
زخم بی تدبیری مسئولان بر پیکر مردم خرمشهر/ شهر قهرمان ها هنوز از بیکاری رنج می برد
دیروز خرمشهر زیر آتش باروت و هجوم ناجوانمردانه دشمن بعثی، نفس‌ها و پیکره‎اش به باروت آغشته شد و امروز در آتش بی‎تدبیری و بی‌توجهی مسئولان می‎سوزد. ۲۹ سال از پایان جنگ گذشته، اما خرمشهر هنوز درگیر ابتدایی‎ترین مشکلات شهری و خدماتی است.

به گزارش تریبون، شهرستان خرمشهر یکی از شهرستان‎های استان خوزستان در جنوب غربی ایران است. این شهرستان با شهرستان‎های آبادان، شادگان و اهواز هم مرز است. مرکز این شهرستان، شهر خرمشهر و از غرب با کشور عراق هم مرز است. جنوب این استان را خلیج‎فارس در بر می‎گیرد.

فعالیت‎‎های اقتصادی و ظرفیت‎‎های موجود در این شهرستان تقریبا ۱۷۰ هزار نفری را می‎توان این‌گونه دسته‌بندی کرد:

۱٫ کشاورزی؛ به ویژه کاشت درخت خرما و صیفی

۲٫ امور بندری و گمرگی و ترانزیت کالا

۳٫ منطقه ویژه اقتصادی بندر خرمشهر و شهرک صنعتی

۴٫ منطقه آزاد اروند

۵٫ اتصال به راه‌آهن سراسری کشور

۶٫ مجاورت با فرودگاه بین‎المللی آبادان

این شهرستان با وجود قرار داشتن در کنار یکی از بزرگ‎ترین پالایشگاه‎‎های ایرانی، منطقه آزاد اروند، مناطق اقتصادی ماهشهر، اروندرود، خلیج‎فارس و… هنوز از تامین اولیه‎ترین نیاز‎های زندگی شهری ناتوان مانده و از خرمی تنها نامی برایش مانده است.

دیروز خرمشهر زیر آتش باروت و هجوم ناجوانمردانه دشمن بعثی، نفس‌ها و پیکره‎اش به باروت آغشته شد و امروز در آتش بی‎تدبیری و بی‌توجهی مسئولان می‎سوزد. ۲۹ سال از پایان جنگ گذشته، اما خرمشهر هنوز درگیر ابتدایی‎ترین مشکلات شهری و خدماتی است.

بیکاری، شبکه فرسوده آب و فاضلاب و پیامد‎های ناشی از آن، ساختمان‎‎های مخروبه و نیمه‎مخروبه ر‎ها شده در سطح شهر و نبود امکانات بهداشتی و درمانی، تنها برخی از مشکلاتی است که خستگی جنگ هشت ساله را هم‎چنان بر تن زخمی این شهر و مردمان نجیبش باقی گذارده است؛ مشکلاتی که اگرچه هر ساله در سوم خرداد از آن زیاد صحبت می‎شود ولی ظاهرا عزم و راهکاری ملی برای رفع آن‎ها در میان نیست.

در دوران سازندگی اعتبارات خوبی به این شهر اختصاص یافت و کمک‎‎های مردمی به‎سوی این شهر گسیل شد، اما به گفته مسئولان محلی، این اعتبارات و کمک‎‎ها به‎دلیل نبود مدیریت کارآمد در بحث بازسازی حیف و میل شد و هیچ‌گاه در جای خود هزینه نشد تا امروز خرمشهر هم‎چنان در وضعی بغرنج باقی بماند و حتی مشکلاتی هم به مشکلات اولیه آن افزوده شود.

بحث احداث دوباره شبکه فاضلاب این شهر، که در زمان جنگ به‎طور کامل تخریب شد، یکی از این مشکلات است که هم‎چنان لاینحل و نیمه‎تمام باقی مانده و به همین دلیل مشکلات بسیاری را برای ساختار شهری و شهروندان خرمشهری ایجاد کرده است.

وجود اعتبارات اندک از یک‌سو و مدیریت نادرست موجب زمان‌برشدن و اجرای کند طرح احداث شبکه فاضلاب و به اتمام نرسیدن آن شده که این موضوع نیز علاوه بر آزار و اذیت مردم و ایجاد مشکلات بهداشتی، تاکنون هزینه‎‎های گزافی را به شهر تحمیل کرده است.

تعریف و اجرای برخی طرح‎‎ها هم‎چون طرح احداث شبکه فاضلاب به‎صورت استانی، یکی از عوامل پایان نیافتن مشکلات خرمشهر است و از آنجا که این‎گونه طرح‎‎ها به‎صورت استانی تعریف می‎شود، پیمانکار و اعتبارات آن نیز استانی تعیین می‎شود و بنابراین مدیران شهری حق دخالت و نظارتی در آن ندارند و گاهی با سایر طرح‎‎ها هم‌پوشانی پیدا کرده و آثار تخریبی برجای می‎گذارد. به‎طور مثال، خیابانی که شهرداری با هزینه بیت‎المال آن را تازه آسفالت کرده است، به‌راحتی برای اجرای این طرح حفاری و تخریب می‎شود.

اجرای طرح در برخی مناطق شهر هم‎چون منطقه عباره ناتمام باقی مانده و حتی متوقف شده است که به همین دلیل نه‎تنها آسفالت خیابان‎‎های آن منطقه خراب و دردسرساز شده، بلکه فاضلاب به درون برخی منازل راه یافته و در اطراف برخی خانه‎‎ها نیز دریاچه‎ای از فاضلاب کثیف و غیربهداشتی ایجاد شده است.

کمبود آب شرب کافی و شیرین نیز که تا همین سال گذشته یکی از مشکلات جدی این شهر بود، اکنون و با اجرای مرحله اول طرح غدیر تا حدودی برطرف شده است، اما فرسودگی ۷۰ درصدی شبکه آبرسانی خرمشهر هم‎چنان از مهم‎ترین مشکلات این شهر است، به‎طوری که به گفته سید جواد ادریس‌پور عضو شورای شهر خرمشهر این فرسودگی موجب ترکیدگی هر روزه لوله‎‎ها در نقاط مختلف شهر شده و علاوه بر قطعی آب و ایجاد آبگرفتگی، تخریب پیاپی آسفالت خیابان‎‎ها را نیز به منظور تعمیر این ترکیدگی‎‎ها به‎دنبال دارد.

تکلیف خرابه‎‎های شهر مشخص نمی‎شود

از مشکلات بزرگ دیگر خرمشهر می‎توان به‎وجود ساختمان‎‎های مخروبه و نیمه‎مخروبه اشاره کرد که به حال خود ر‎ها شده و تصویر نامناسبی از شهر را به نمایش می‎گذارد و ظاهرا عزمی برای زدودن چهره شهر از وجود آن‎ها نیست.

براساس گزارشی که آبان ۸۶ از سوی مرکز پژوهش‎‎های مجلس منتشر شد، وجود ۶۵۰۰ دستگاه ساختمان مخروبه و بلاتکلیف و ۲۱۶ دستگاه ساختمان نیمه‎کاره در شهرستان‎‎های آبادان و خرمشهر اعلام شد که حداقل حدود ۲۵۰۰ مورد از این خانه‎‎های مخروبه در خرمشهر و عمدتا در مرکز این شهر است که علاوه بر تخریب چهره شهر، در مواردی باعث ایجاد ناامنی مثل تجمع حیوانات و افراد ولگرد و معتاد در این خانه‎‎ها شده است. البته سال ۹۱، حسینی، فرماندار خرمشهر از تصویب توافقنامه‎ای بین وزارت مسکن و شهرسازی و استانداری خوزستان برای رفع این مشکل خبر داده بود.

مشکلات بهداشتی و درمانی

در این شهر فقط یک بیمارستان وجود دارد که آن هم از وجود امکانات و تجهیزات پزشکی هم‎چون ‎ام. آر.‎ای و سی.تی.اسکن و پزشک متخصص کافی بی‎بهره است و خرمشهری‎‎ها در صورت بیماری و نیاز به این تجهیزات و پزشک متخصص باید به آبادان و اهواز بروند.

بیکاری در خرمشهر

به کارگرفتن نیرو‎های غیربومی در فرصت‎‎های شغلی خرمشهر با وجود شمار زیاد جوانان بیکار بومی در این شهر از جمله مشکلات و دغدغه‎‎های مسئولان این شهر است که با وجود اعلام و اعتراض فراوان و هر ساله، هم‎چنان ادامه دارد.

از هنگام صدور مجوز برای بازسازی خرمشهر، احداث یک شهرک صنعتی نیز در این شهر تصویب شد و حدود ۱۷۰ کارخانه یا کارگاه صنعتی مجوز فعالیت در این شهرک را دریافت کردند، اما از این تعداد اکنون فقط ۱۳ ـ ۱۴ مورد آن فعال است که بیشتر آن‎ها نیز از نیروی غیربومی بهره می‎برند و حتی جوانان خرمشهری را برای کارگری، نگهبانی و… به مجموعه‎‎های خود راه نمی‌دهند و این در حالی است که بسیاری از جوانان تحصیلکرده خرمشهری بیکار و حتی متمایل به‎کار در چنین پست‎‎هایی هستند.

بیکاری مهم‎ترین مشکل خرمشهری‎‎ها است و بیکاری بالای ۳۵ درصد در این شهرستان به یکی از مشکلات اساسی تبدیل شده است. اگر مسئولان این شهر از میان افراد بومی گزینش شوند، آن‎ها نیز از کارآیی جوانان بیکار خرمشهری در مجموعه‎‎های مختلف استفاده کرده و بهتر و با دلسوزی بیشتری به بازسازی شهر همت می‎گمارند.

سرمایه‎گذاران از این شهر فرار می‎کنند

حتی سرمایه‎گذاران خارجی نیز تمایلی به سرمایه‎گذاری در این شهر ندارند و با اینکه تاکنون سرمایه‎گذاران زیادی از جمله تاجران عراقی برای سرمایه‎گذاری به این شهر آمده‎اند، با مشاهده شرایط نامناسب شهر و دیدن خاکریز‎های گسترده‎ای که هم‎چنان حالت جنگی شهر را تداعی کرده و به شائبه ناامنی در این شهر دامن می‎زند، از این کار منصرف شده و سرمایه خود را به دیگر شهر‎های ایران منتقل می‌کنند.

دلیل عمده پابرجا بودن مشکلات خرمشهر از گذشته تاکنون، وجود برخی مدیران ناکارآمد و غیربومی در تمام این سال‎‎ها در خرمشهر، نبود تعامل و همکاری میان مدیران مختلف و هم‎چنین نبود و کمبود اعتبار بوده است.

بعد از جنگ، شعار‎های زیادی برای بازسازی آبادان و خرمشهر مطرح شد که هم‎چنان در حد شعار باقی مانده و ظاهرا همان‎طور که خدا شهر را آزاد کرد، خودش هم باید آن را آباد کند! مردم این شهر در حالی در مشکلات غوطه‎ورند که هیچ طرح و راهبرد ملی و کاربردی برای آبادی شهر تاکنون تعریف و اجرا نشده است.

چیزی به‌نام محلات مسکونی استاندارد در این شهر وجود ندارد. شهرداری این شهر نه‎تنها بودجه‎ای برای رفع این مشکلات ندارد، بلکه اکنون ۲۵ میلیارد تومان بدهی دارد که از دوران گذشته برجای مانده است.

نبود ثبات در مدیریت شهری و تغییرات پی‌درپی در زمینه مدیریت و هم‎چنین نگاه بسته، منفی و سنتی برخی مدیران و سیاسی‎کاری آن‎ها از دوران بعد از دفاع مقدس تا حالا، از جمله عواملی است که موجب شده مشکلات خرمشهر هنوز به قوت خود باقی بماند.

خانه‎ ویران و خراب، جشن گرفتن ندارد. اگر دولت و نهاد‎های مختلف پول و اعتباری برای برپایی جشن سالروز آزادسازی خرمشهر دارند، بیایند و آن را در خود این شهر و برای رفع مشکل فاضلاب آن هزینه کنند.

طرح بازسازی که عملا در سال‎‎های گذشته به اجرا درآمد، طرحی شکست‌خورده بود که نه‎تنها خرمشهر را به آبادی نرساند، بلکه به‎دلیل اجرای نامناسب آن، شهر متحمل ضربات جبران‎ناپذیری شد.

متاسفانه اعتبارات بازسازی برای شهر خرمشهر از سال ۸۶ قطع شده، درحالی‎که خرمشهر هنوز به این‎گونه اعتبارات برای رسیدن به توسعه مناسب نیاز دارد.

حدود ۳۴ سال پیش در چنین روزهایی، پرافتخارترین روز‎های هشت‎سال دفاع‎مقدس رقم خورد و خرمشهر که بعد از ۵۷۸ روز دفاع جانانه و جوانمردانه به‎دست دشمن بعثی اشغال شده بود، با نبردی به‎یاد‎ماندنی به دامن مام میهن بازگشت. خاطره فتح خرمشهر چنان در خاطر مردم رشید ایران جاودانه شد که تا ابد، سوم خرداد سمبل مقاومت تاریخ کشورمان خواهد بود.

امروز ۳۴ سال از آن تاریخ و ۲۵ سال است که از پایان دفاع‎مقدس می‎گذرد اما خرمشهری که روزی به یاد دفاع خونین سردارانش به خونین‎شهر ملقب شده بود و می‎رفت تا پس از آن روز‎های دردناک، دوباره خرمشهر شود، هنوز آن‎طور که شایسته این سرزمین مقدس است، با خرمی و آبادانی قرین نشده است. این روز‎ها سمبل مقاومت کشورمان تبدیل به سمبل محرومیت شده است.

اهالی خرمشهر با اینکه دل پر‎دردی از بی‎توجهی‎‎ها دارند، مظلومانه و غیرتمندانه ساکت مانده‎اند و لب به شکایت باز نمی‎کنند اما وقتی از سربازان و سرداران دیروز و امروز خرمشهر گرفته تا نمایندگان مردم این منطقه حال شهر را بپرسیم از مشکلاتی صحبت می‎کنند که اتفاقا کوچک هم نیستند.

حال، خرمشهر چشم به راه نیم‌نگاه‎‎هایی است تا نه اینکه به خرمشهر سابق برگردد، بلکه شاید شهر شود…

منبع:هفته نامه پنجره

ثبت نظر

نام:

رایانامه: (اختیاری)

متن:

پربازدیدترین‌ها

Sorry. No data so far.

نظرسنجی

برای براندازی آل سعود کدام اقدام مفیدتر است

نمایش نتایج

Loading ... Loading ...
تازه‌ترین اخبار
اخبار بیشتر
پربحث‌ترین‌ها

Sorry. No data so far.



آرشیو