چهارشنبه ۰۵ خرداد ۹۵ | ۱۳:۴۲

زخم بی تدبیری مسئولان بر پیکر مردم خرمشهر/ شهر قهرمان ها هنوز از بیکاری رنج می برد

ديروز خرمشهر زير آتش باروت و هجوم ناجوانمردانه دشمن بعثي، نفس‌ها و پيکره‎اش به باروت آغشته شد و امروز در آتش بي‎تدبيري و بي‌توجهي مسئولان مي‎سوزد. 29 سال از پايان جنگ گذشته، اما خرمشهر هنوز درگير ابتدايي‎ترين مشکلات شهري و خدماتي است.


به گزارش تریبون، شهرستان خرمشهر يکي از شهرستان‎هاي استان خوزستان در جنوب غربي ايران است. اين شهرستان با شهرستان‎هاي آبادان، شادگان و اهواز هم مرز است. مرکز اين شهرستان، شهر خرمشهر و از غرب با کشور عراق هم مرز است. جنوب اين استان را خليج‎فارس در بر مي‎گيرد.

فعاليت‎‎هاي اقتصادي و ظرفيت‎‎هاي موجود در اين شهرستان تقريبا 170 هزار نفري را مي‎توان اين‌گونه دسته‌بندي کرد:

1. کشاورزي؛ به ويژه کاشت درخت خرما و صيفي

2. امور بندري و گمرگي و ترانزيت کالا

3. منطقه ويژه اقتصادي بندر خرمشهر و شهرک صنعتي

4. منطقه آزاد اروند

5. اتصال به راه‌آهن سراسري کشور

6. مجاورت با فرودگاه بين‎المللي آبادان

اين شهرستان با وجود قرار داشتن در کنار يکي از بزرگ‎ترين پالايشگاه‎‎هاي ايراني، منطقه آزاد اروند، مناطق اقتصادي ماهشهر، اروندرود، خليج‎فارس و… هنوز از تامين اوليه‎ترين نياز‎هاي زندگي شهري ناتوان مانده و از خرمي تنها نامي برايش مانده است.

ديروز خرمشهر زير آتش باروت و هجوم ناجوانمردانه دشمن بعثي، نفس‌ها و پيکره‎اش به باروت آغشته شد و امروز در آتش بي‎تدبيري و بي‌توجهي مسئولان مي‎سوزد. 29 سال از پايان جنگ گذشته، اما خرمشهر هنوز درگير ابتدايي‎ترين مشکلات شهري و خدماتي است.

بيکاري، شبکه فرسوده آب و فاضلاب و پيامد‎هاي ناشي از آن، ساختمان‎‎هاي مخروبه و نيمه‎مخروبه ر‎ها شده در سطح شهر و نبود امکانات بهداشتي و درماني، تنها برخي از مشکلاتي است که خستگي جنگ هشت ساله را هم‎چنان بر تن زخمي اين شهر و مردمان نجيبش باقي گذارده است؛ مشکلاتي که اگرچه هر ساله در سوم خرداد از آن زياد صحبت مي‎شود ولي ظاهرا عزم و راهکاري ملي براي رفع آن‎ها در ميان نيست.

در دوران سازندگي اعتبارات خوبي به اين شهر اختصاص يافت و کمک‎‎هاي مردمي به‎سوي اين شهر گسيل شد، اما به گفته مسئولان محلي، اين اعتبارات و کمک‎‎ها به‎دليل نبود مديريت کارآمد در بحث بازسازي حيف و ميل شد و هيچ‌گاه در جاي خود هزينه نشد تا امروز خرمشهر هم‎چنان در وضعي بغرنج باقي بماند و حتي مشکلاتي هم به مشکلات اوليه آن افزوده شود.

بحث احداث دوباره شبکه فاضلاب اين شهر، که در زمان جنگ به‎طور کامل تخريب شد، يکي از اين مشکلات است که هم‎چنان لاينحل و نيمه‎تمام باقي مانده و به همين دليل مشکلات بسياري را براي ساختار شهري و شهروندان خرمشهري ايجاد کرده است.

وجود اعتبارات اندک از يک‌سو و مديريت نادرست موجب زمان‌برشدن و اجراي کند طرح احداث شبکه فاضلاب و به اتمام نرسيدن آن شده که اين موضوع نيز علاوه بر آزار و اذيت مردم و ايجاد مشکلات بهداشتي، تاکنون هزينه‎‎هاي گزافي را به شهر تحميل کرده است.

تعريف و اجراي برخي طرح‎‎ها هم‎چون طرح احداث شبکه فاضلاب به‎صورت استاني، يکي از عوامل پايان نيافتن مشکلات خرمشهر است و از آنجا که اين‎گونه طرح‎‎ها به‎صورت استاني تعريف مي‎شود، پيمانکار و اعتبارات آن نيز استاني تعيين مي‎شود و بنابراين مديران شهري حق دخالت و نظارتي در آن ندارند و گاهي با ساير طرح‎‎ها هم‌پوشاني پيدا کرده و آثار تخريبي برجاي مي‎گذارد. به‎طور مثال، خياباني که شهرداري با هزينه بيت‎المال آن را تازه آسفالت کرده است، به‌راحتي براي اجراي اين طرح حفاري و تخريب مي‎شود.

اجراي طرح در برخي مناطق شهر هم‎چون منطقه عباره ناتمام باقي مانده و حتي متوقف شده است که به همين دليل نه‎تنها آسفالت خيابان‎‎هاي آن منطقه خراب و دردسرساز شده، بلکه فاضلاب به درون برخي منازل راه يافته و در اطراف برخي خانه‎‎ها نيز درياچه‎اي از فاضلاب کثيف و غيربهداشتي ايجاد شده است.

کمبود آب شرب کافي و شيرين نيز که تا همين سال گذشته يکي از مشکلات جدي اين شهر بود، اکنون و با اجراي مرحله اول طرح غدير تا حدودي برطرف شده است، اما فرسودگي 70 درصدي شبکه آبرساني خرمشهر هم‎چنان از مهم‎ترين مشکلات اين شهر است، به‎طوري که به گفته سيد جواد ادريس‌پور عضو شوراي شهر خرمشهر اين فرسودگي موجب ترکيدگي هر روزه لوله‎‎ها در نقاط مختلف شهر شده و علاوه بر قطعي آب و ايجاد آبگرفتگي، تخريب پياپي آسفالت خيابان‎‎ها را نيز به منظور تعمير اين ترکيدگي‎‎ها به‎دنبال دارد.

تکليف خرابه‎‎هاي شهر مشخص نمي‎شود

از مشکلات بزرگ ديگر خرمشهر مي‎توان به‎وجود ساختمان‎‎هاي مخروبه و نيمه‎مخروبه اشاره کرد که به حال خود ر‎ها شده و تصوير نامناسبي از شهر را به نمايش مي‎گذارد و ظاهرا عزمي براي زدودن چهره شهر از وجود آن‎ها نيست.

براساس گزارشي که آبان 86 از سوي مرکز پژوهش‎‎هاي مجلس منتشر شد، وجود 6500 دستگاه ساختمان مخروبه و بلاتکليف و 216 دستگاه ساختمان نيمه‎کاره در شهرستان‎‎هاي آبادان و خرمشهر اعلام شد که حداقل حدود 2500 مورد از اين خانه‎‎هاي مخروبه در خرمشهر و عمدتا در مرکز اين شهر است که علاوه بر تخريب چهره شهر، در مواردي باعث ايجاد ناامني مثل تجمع حيوانات و افراد ولگرد و معتاد در اين خانه‎‎ها شده است. البته سال 91، حسيني، فرماندار خرمشهر از تصويب توافقنامه‎اي بين وزارت مسکن و شهرسازي و استانداري خوزستان براي رفع اين مشکل خبر داده بود.

مشکلات بهداشتي و درماني

در اين شهر فقط يک بيمارستان وجود دارد که آن هم از وجود امکانات و تجهيزات پزشکي هم‎چون ‎ام. آر.‎اي و سي.تي.اسکن و پزشک متخصص کافي بي‎بهره است و خرمشهري‎‎ها در صورت بيماري و نياز به اين تجهيزات و پزشک متخصص بايد به آبادان و اهواز بروند.

بيکاري در خرمشهر

به کارگرفتن نيرو‎هاي غيربومي در فرصت‎‎هاي شغلي خرمشهر با وجود شمار زياد جوانان بيکار بومي در اين شهر از جمله مشکلات و دغدغه‎‎هاي مسئولان اين شهر است که با وجود اعلام و اعتراض فراوان و هر ساله، هم‎چنان ادامه دارد.

از هنگام صدور مجوز براي بازسازي خرمشهر، احداث يک شهرک صنعتي نيز در اين شهر تصويب شد و حدود 170 کارخانه يا کارگاه صنعتي مجوز فعاليت در اين شهرک را دريافت کردند، اما از اين تعداد اکنون فقط 13 ـ 14 مورد آن فعال است که بيشتر آن‎ها نيز از نيروي غيربومي بهره مي‎برند و حتي جوانان خرمشهري را براي کارگري، نگهباني و… به مجموعه‎‎هاي خود راه نمي‌دهند و اين در حالي است که بسياري از جوانان تحصيلکرده خرمشهري بيکار و حتي متمايل به‎کار در چنين پست‎‎هايي هستند.

بيکاري مهم‎ترين مشکل خرمشهري‎‎ها است و بيکاري بالاي 35 درصد در اين شهرستان به يکي از مشکلات اساسي تبديل شده است. اگر مسئولان اين شهر از ميان افراد بومي گزينش شوند، آن‎ها نيز از کارآيي جوانان بيکار خرمشهري در مجموعه‎‎هاي مختلف استفاده کرده و بهتر و با دلسوزي بيشتري به بازسازي شهر همت مي‎گمارند.

سرمايه‎گذاران از اين شهر فرار مي‎کنند

حتي سرمايه‎گذاران خارجي نيز تمايلي به سرمايه‎گذاري در اين شهر ندارند و با اينکه تاکنون سرمايه‎گذاران زيادي از جمله تاجران عراقي براي سرمايه‎گذاري به اين شهر آمده‎اند، با مشاهده شرايط نامناسب شهر و ديدن خاکريز‎هاي گسترده‎اي که هم‎چنان حالت جنگي شهر را تداعي کرده و به شائبه ناامني در اين شهر دامن مي‎زند، از اين کار منصرف شده و سرمايه خود را به ديگر شهر‎هاي ايران منتقل مي‌کنند.

دليل عمده پابرجا بودن مشکلات خرمشهر از گذشته تاکنون، وجود برخي مديران ناکارآمد و غيربومي در تمام اين سال‎‎ها در خرمشهر، نبود تعامل و همکاري ميان مديران مختلف و هم‎چنين نبود و کمبود اعتبار بوده است.

بعد از جنگ، شعار‎هاي زيادي براي بازسازي آبادان و خرمشهر مطرح شد که هم‎چنان در حد شعار باقي مانده و ظاهرا همان‎طور که خدا شهر را آزاد کرد، خودش هم بايد آن را آباد کند! مردم اين شهر در حالي در مشکلات غوطه‎ورند که هيچ طرح و راهبرد ملي و کاربردي براي آبادي شهر تاکنون تعريف و اجرا نشده است.

چيزي به‌نام محلات مسکوني استاندارد در اين شهر وجود ندارد. شهرداري اين شهر نه‎تنها بودجه‎اي براي رفع اين مشکلات ندارد، بلکه اکنون 25 ميليارد تومان بدهي دارد که از دوران گذشته برجاي مانده است.

نبود ثبات در مديريت شهري و تغييرات پي‌درپي در زمينه مديريت و هم‎چنين نگاه بسته، منفي و سنتي برخي مديران و سياسي‎کاري آن‎ها از دوران بعد از دفاع مقدس تا حالا، از جمله عواملي است که موجب شده مشکلات خرمشهر هنوز به قوت خود باقي بماند.

خانه‎ ويران و خراب، جشن گرفتن ندارد. اگر دولت و نهاد‎هاي مختلف پول و اعتباري براي برپايي جشن سالروز آزادسازي خرمشهر دارند، بيايند و آن را در خود اين شهر و براي رفع مشکل فاضلاب آن هزينه کنند.

طرح بازسازي که عملا در سال‎‎هاي گذشته به اجرا درآمد، طرحي شکست‌خورده بود که نه‎تنها خرمشهر را به آبادي نرساند، بلکه به‎دليل اجراي نامناسب آن، شهر متحمل ضربات جبران‎ناپذيري شد.

متاسفانه اعتبارات بازسازي براي شهر خرمشهر از سال 86 قطع شده، درحالي‎که خرمشهر هنوز به اين‎گونه اعتبارات براي رسيدن به توسعه مناسب نياز دارد.

حدود 34 سال پيش در چنين روزهايي، پرافتخارترين روز‎هاي هشت‎سال دفاع‎مقدس رقم خورد و خرمشهر که بعد از 578 روز دفاع جانانه و جوانمردانه به‎دست دشمن بعثي اشغال شده بود، با نبردي به‎ياد‎ماندني به دامن مام ميهن بازگشت. خاطره فتح خرمشهر چنان در خاطر مردم رشيد ايران جاودانه شد که تا ابد، سوم خرداد سمبل مقاومت تاريخ کشورمان خواهد بود.

امروز 34 سال از آن تاريخ و 25 سال است که از پايان دفاع‎مقدس مي‎گذرد اما خرمشهري که روزي به ياد دفاع خونين سردارانش به خونين‎شهر ملقب شده بود و مي‎رفت تا پس از آن روز‎هاي دردناک، دوباره خرمشهر شود، هنوز آن‎طور که شايسته اين سرزمين مقدس است، با خرمي و آباداني قرين نشده است. اين روز‎ها سمبل مقاومت کشورمان تبديل به سمبل محروميت شده است.

اهالي خرمشهر با اينکه دل پر‎دردي از بي‎توجهي‎‎ها دارند، مظلومانه و غيرتمندانه ساکت مانده‎اند و لب به شکايت باز نمي‎کنند اما وقتي از سربازان و سرداران ديروز و امروز خرمشهر گرفته تا نمايندگان مردم اين منطقه حال شهر را بپرسيم از مشکلاتي صحبت مي‎کنند که اتفاقا کوچک هم نيستند.

حال، خرمشهر چشم به راه نيم‌نگاه‎‎هايي است تا نه اينکه به خرمشهر سابق برگردد، بلکه شايد شهر شود…

منبع:هفته نامه پنجره

اخرین اخبار
پربحث‌ترین

Sorry. No data so far.