ادامه از قسمت قبل

در سال ۱۸۵۶ یک نویسنده‌ی انگلیسی ناشناس با انتشار کتابی به نام « بحران و راه گریز » برای اولین بار عملاً در محیط مسیحی آن زمان به تمجید از یهودیت پرداخت و بازگشت به سرزمین موعود را به لحاظ اخلاقی مورد تاکید قرار داد .

در سال ۱۸۶۱ م انجمن اسرائیلی لندن برای مهاجرت به سرزمین مقدس در لندن پا گرفت. در این سال موسسه ای به نام اتحاد جهانی اسرائیل تاسیس گردید که هدفش پیشرفت و حمایت یهودیان، به ویژه یهودیان ساکن سرزمین های اسلامی بود.
از آغاز سال ۱۸۷۰ م . دعوتهای محدودی در میان یهودیان اروپایی در مهاجرت به فلسطین آغاز شد و بذرهای توطئه انگلستان برای تجمع یک اقلیت غیر بومی برای تاثیر گذاری بر منطقه وارد مرحله ای تازه ای گردید .

در ۱۸۸۲ م نهضتی به نام عشق به صهیون با هدف احیای زبان عربی، دعوت یهود به مهاجرت به فلسطین، تملک و آباد نمودن اراضی، در روسیه تشکیل شد. در این زمان اسکان یهودیان نظر بارون راتشلید را به خود جلب کرد و نتیجه آن شد که تا سال ۱۸۹۹، تعداد نه مهاجرنشین که بیش از دو سوم سرزمین های متعلق به یهودیان در فلسطین را در بر می گرفت، تحت حمایت او بودند.

در سال ۱۸۷۵، اتحادیه اسرائیل، در مدرسه کشاورزی Mikven Israel را در نزدیکی یافا تاسیس کرد که اسکان یهودیان در فلسطین از جمله هدفهای اصلی آن به شمار می رفت .

اولین طرح مهاجر نشینی یهود و رد آن از سوی اعراب

در سال ۱۸۷۹ م یک یهودی انگلیسی به نام لارنس اولفیانت که در ۱۸۶۵ م به عضویت پارلمان در آمد، نقشه گسترده جهت ایجاد یک مرکز مهاجرت در فلسطین برای یهودیان اروپایی و ترک به دولت عثمانی ارائه داد.

براساس نقشه او باید یهودیان اجازه داده می شد که شرکتی به نام شرکت فلسطین – عثمانی تاسیس کرده و زمینهای فلسطین را برای مهاجرنشینی یهودیان بخرند. قرار بود این شرکت تحت حمایت سلطان و حکومتش باشد، ولی شورای ویژه بررسی این طرح را رد کرد. زیرا تشخیص داد یهودیان در آرزوی آنند که روزی در فلسطین استقرار یابند و تاسیس چنین شرکتی سنگ بنای ایجاد یک دولت یهودی خواهد بود. به نظر شورا، این موضوع در آینده برای امپراتوری عثمانی مشکلاتی ایجاد می کرد .

یهود به ممالک دیگر هجوم می برد

۱- فلسطین
سالهای ۱۸۸۱ م. و ۱۸۸۲ م برای یهودیان روسیه که بالاترین نفوس یهودی در اروپا را شامل می شدند ،سالهای خوبی نبود. تزار که از مدتها قبل به دلیل حمایت انگلستان از یهودی های روسی نسبت به آنها بدگمان شده بود، پس از ترور تزار الکساندر دوم دست مخالفان ضد یهودی را در کشتار کارگران یهودی کیفف در اوکراین و چند شهر دیگر این منطقه باز گذاشت.

این امر باعث شد تا بازار اندیشه بازگشت به فلسطین یا همان ارض موعود توسط عوامل انگلیسی در روسیه داغ شود با این حال ۹۸% یهودیانی که از روسیه گریختند حاضر نشدند به فلسطین بروند و همگی راهی اروپای غربی و آمریکا شده و بحران تازه ای را ایجاد کردند. اما جماعتی از یهودیان سرزمین روسیه مصمم شد تا با مهاجرت به فلسطین به رستگاری موعود دیانت خود نایل شوند. لئون پینسکر طیب لهستانی و پیشوای این گروه توانست با تلاش فراوان اقلیتی ازاین جماعت را راهی شهر یافا سازد و در آنجا دهکدة زراعتی ریشون لصیون را احداث کند.

این جماعت که هیچ اندیشه سیاسی را دنبال نمی کردند ،اگر چه در تشکیل دولت یهود نقشی نداشتند ، اما فکر مهاجرت به فلسطین را در قرن ۱۹ از قوه به فعل در آوردند و بدین ترتیب فضای روانی لازم را برای تشکیل یک جمعیت سیاسی ایجاد کردند. اقدام عملی ایشان در مهاجرت به فلسطین بسیاری از اندیشمندان یهودی را واداشت تا به بهره برداری از شرایط سیاسی جهان در آن زمان ، بتوانند نقش ماشیح (ماشیاح) نجات دهنده را بازی کنند.

۲-آرژانتین
مقارن همین زمان اشخاص دیگری از جامعه یهودیانت که متمایل به ایجاد یک میهن ملی – یهودی بودند در گوشه کنار دنیا دست به کار شدند. یکی از این افراد با رون هیرش آلمانی بود که با ایجاد یکی از بزرگترین کولونی های یهودی در آرژانتین به سرپرستی افسر یهودی انگلیسی سرهنگ گلد اسمیت به سال ۱۸۹۲ م در این امر پیشتاز گردید . وی در این سال ۷۰۰ خانواده یهودی را در آراژانتین اسکان داد.

مقارن همین سال ها جنبش طرفدار یهودیان خواهان بازگشت با حمایت انگلستان، در میان مسیحیان انگلیسی به سرپرستی اسقف ایکتاتیوس و حمایت بی دریغ ویلیام اوارت گلادستون نخست وزیر انگلستان به راه افتاد و عملاً دنیای مسیحی را به دلیل جنایت علیه یهودیان وامدار آنها دانست. در همین دوره است که شاعران یهودی نظیر لازاروس در آمریکا و بایرون در انگلستان سرودن شعرهایی در ارتباط با آرمان بازگشت به فلسطین را آغاز کرد.

منبع: خبرنامه دانشجویان ایران