تریبون مستضعفین – محمد یلماز

رهبر معظم انقلاب در دیدار با فرماندهان سپاه صحبت‌های مهمی درباره‌ی چند موضوع داشتند، که یکی از آن‌ها اختلافات سیاسی اخیر کشور بود؛ و به نوعی چارچوبی برای مواجهه با مجموعه‌ی موسوم به جریان انحرافی نیز ارائه کردند:

«مراقب باشیم دستگاه‌هاى انقلاب سرشان گرمِ کارهاى غیرمفید و احیاناً مضر در این حرکت پیشرونده نشود، که یکى از این‌ها، همین مسئله‌ى اختلافات است، که من اگر روى این‌ها تکیه می‌کنم، به خاطر این است. یک وقت هست که یک جریانى در مقابل انقلاب مى‌‌آید قد علم می‌کند به قصد کوبیدن انقلاب، خب، وظیفه‌ى هر کسى است که دفاع کند. انقلاب از خودش دفاع می‌کند، مثل هر موجود زنده‌ى دیگرى. انقلابى که نتواند در دوران فتنه، در دوران ایجاد کودتاهاى گوناگون ـ سیاسى و نظامى و امثال این‌ها ـ از خودش دفاع کند، زنده نیست. این انقلاب زنده است؛ لذا از خودش دفاع می‌کند، غالب هم می‌شود، پیروز هم می‌شود، برو برگرد هم ندارد؛ کما این‌که در سال ۸۸ دیدید این کار اتفاق افتاد. یک وقت این است قضیه، یک وقت نه، قضیه، قضیه‌ى ایستادگى در مقابل یک حرکت براندازانه و این‌چنین نیست؛ اختلاف نظر، اختلاف سلیقه، اختلاف عقیده احیاناً است. این‌ها را بایستى هرچه ممکن است فرو کاست. اینجور چیزها را هرچه ممکن است باید کم کرد. مشتعل کردن این اختلاف نظرها مضر است.»

«یک مسئله این است که اگر یک کسى یک حرف غلطى زد، آیا کسى باید به او جواب بدهد یا نه؟ خب، بله معلوم است. جواب دادن به حرف غلط، شیوه‌ى خودش را دارد، راه خودش را دارد، کار خاص خودش است. یک وقت هست که حالا که کسى یک حرف غلطى زد، ما بیائیم مثلاً صد جا این حرف غلط را تابلو کنیم، شعار کنیم که آقا، فلانى این حرف غلط را زد، تا همه بدانند. این است که اشتباه است، خطاست. من با حرکت روشنگرانه از سوى هر کسى، از سوى هر نهادى، هیچ مخالفتى ندارم، بلکه علاقه‌مندم و معتقدم به مسئله‌ى تبیین. یعنى اصلاً جزو راهبردهاى اساسى کار ما از اول، مسئله‌ى تبیین بوده است. تبیین لازم است؛ اما این معنایش این نیست که ما به اختلافات درونى، هى دامن بزنیم. مراقب باشید. این را همه باید مراقب باشند؛ به خصوص سپاه. سپاه مراقب باشد. در جریان‌هاى سیاسى، در جریان‌هاى گوناگون فکرى و سلیقه‌اى مطلقاً مشتعل کردن فضا مناسب نیست. حالا شماها الحمدلله همه‌تان بصیرید، آگاهید، لابد از جریانات خبر دارید و الان همین اوضاعى را که توی کشور هست، مى‌بینید که متأسفانه این علیه آن، آن علیه این؛ و دستگاه‌هاى خارجى چه خوشحالى‌اى می‌کنند؛ تحلیل می‌گذارند رویش: بله، بین‌شان اختلاف افتاد، نابود شدند، از بین رفتند(!) آرزوهاى خودشان را هى مرتباً تکرار می‌کنند. خب، پیداست که این مسئله نقطه‌ى ضعف ماست. نباید بگذاریم این نقطه ضعف ادامه پیدا کند یا افزایش پیدا کند. این‌ها را باید توجه داشت. حرکت، حرکت متین، مستدل و مستند باشد. اگر کسانى اختلاف‌نظرهائى دارند، با استدلال بیان کنند. عرض کردم، من معتقد به تبیین هستم. در دوران مبارزات هم، اختلاف ما با چپی‌ها و مارکسیست‌هائى که آن وقت مبارزه می‌کردند، سر همین بود که ما می‌گفتیم باید تبیین کرد، آن‌ها به تبیین اعتقاد نداشتند؛ یک چیز دیگرى می‌گفتند، یک تفسیر دیگرى داشتند. کار انقلاب از اساس با تبیین، روشنگرى، بیان منطقى، مستدل و دور از هو و جنجال بود. اگر هو و جنجال وارد شد، حرف منطقى را هم خراب خواهد کرد. ممکن است چهار نفر جذب شوند، اما چهار نفر آدم هوشمندتر دفع می‌شوند. این، حرف ماست؛ این، عرض ماست.»

لازم است به این صحبت ها فکر کنیم، و مدل عملیاتی از آن دربیاوریم و مطابق آن عمل کنیم و دیگران را هم به آن تشویق کنیم. چند سوال درباره‌ی این صحبت‌ها که خوب است راجع به آن‌ها همفکری کنیم، در ادامه ذکر شده است:

۱- اهمیت - آیا رهبر معظم انقلاب بحث جریان مشایی را – بر خلاف جریان فتنه که دنبال کوبیدن انقلاب بود – همچنان (آن طور که در دیدار دانشجویی رمضان پارسال فرمودند) بحثی فرعی و غیرمهم می‌دانند که صرفاً یک اختلاف نظر، اختلاف سلیقه، و فوقش اختلاف عقیده است که باید بزرگش نکرد؟ علت بیان این حرف توسط رهبری صرفاً این است که ایشان نمی‌خواهند انرژی جامعه به این موضوع گرفته شود یا اصلاً آن را خطری برای انقلاب نمی‌دانند؟

۲- نحوه‌ی مواجهه با حرف غلط - رهبر انقلاب می‌گویند که در برابر حرف غلط، معتقدند به تبیین و روشنگری، البته به شرطی که متین، مستدل و مستند باشد و به دور از هو و جنجال. و این تبیین باید به نحوه‌ای صورت بگیرد که به اختلافات درونی دامن نزند و علیه هم حرف زدن و تابلو کردن حرف غلط (به طوری که همه بدانند فلانی این حرف غلط را زد) نباشد. روشنگری‌ای با این همه ملاحظه چگونه است؟ آیا منظور رهبری این است که حرف غلط در فضایی غیرسیاسی و فارغ از این که به گوینده و نیت و شخصیت او پرداخته شود، مورد نقد علمی واقع شود؟

۳- روند موجود - آیا نارضایتی رهبر معظم انقلاب نسبت به برخوردی که تا حالا با این موضوع شده است، و نگرانی‌شان از خوشحالی دشمن و دفع هوشمندترها، و ادامه یافتن این روند که «نقطه ضعف» ماست، انتقادی است که به همه ی سرشناسان جبهه‌ی انقلاب برمی‌گردد؟ آیا کسی هست که نحوه برخوردش با موضوع در این مدت منطبق بوده باشد با همین روش نقدی که رهبری فرمودند؟

۴- نحوه‌ی مواجهه با عملکرد غلط - بخش عمده‌ای از مسائل موجود در این موضوع، اصلاً فکری نیست که «نحوه‌ی برخورد با حرف غلط» که رهبرمعظم انقلاب آن را شرح دادند، قابل استفاده در مقابل آن باشد. مثل اتهامات اداری و مالی (مثلاً در پرونده‌ی بانک‌های گردشگری و تات، یا سایپا، شورای راهبردی استان‌ها، عزل و نصب‌ها یا…). آیا روشنگری‌ای که رهبری از آن حمایت کردند، شامل این حوزه هم می‌شود؟ صحبت نکردن رهبری در زمینه‌ی نحوه‌ی برخورد با کارهای غلط به خاطر این است که پرداختن به این موارد، کار دستگاه‌های ذی‌ربط است و ما نباید به آن‌ها بپردازیم، یا به خاطر آن است که همان قواعد روشنگری فکری در این موارد هم ساری و جاری است؟