ناکامیهای آمریکا در جهان
ریاست آمریکا بر جهان و تعیین سرنوشت آن توسط آمریکا، ازاشغال عراق آغاز و با سرنگونی طالبان درافغانستان ادامه و با مداخلات کشورهای عضو پیمان آتلانتیک شمالی در جنگ فعلی لیبی با عنوان دموکراسی و تلاش برای تغییر رژیم دیکتاتوری پایان یافت.
به گزارش پایگاه اطلاع رسانی العالم، روزنامه القدس العربی چاپ لندن در سرمقاله امروز خود نوشت: باراک اوباما رئیس جمهوری آمریکا تلاش می کند تا پیش از مداخله برای تغییر رژیمهای دیکتاتوری و انتشار اصول دموکراتیک، وجهه کشور خود را درجهان تغییر دهد و در این راه بر کمکهای هیلاری کلینتون وزیر امورخارجه و رقیب خود در انتخابات ریاست جمهوری گذشته آمریکا تکیه میکند اما سئوال این نیست که آیا اوباما در این رویکرد موفق شده بلکه سئوال این است که چرا ریاست آن هنوز ادامه دارد و هم پیمانانی را به دور خود جمع کرده است.
لازم به ذکر است دولت اوباما از بسیاری از شعارهای دولت بوش پسر شانه خالی کرد و هنوز مبارزه با تروریسم یکی از برجسته ترین اولویتهای این دولت است اما به ندرت این عبارت را در بیانات و اظهارات مقامات این کشور میشنویم یا میخوانیم، اوباما معتقد است جنگ با تروریسم فقط از مسئولیتهای امریکا نیست بلکه از آنجائی که یک مسئله جهانی است به همکاری همه کشورهای دنیا نیازمند است و همه کشورها باید برای مقابله با آن و به ریاست آمریکا با هم یکپارچه شوند.
دیدگاه اوباما درباره مبارزه با تروریسم هنوز مورد تایید قرارنگرفته و حتی کمک کشورهای جهان را نیز نتوانسته به خود جلب کند بلکه ریاست این جنگ توسط آمریکا مورد شک و تردید است، زیرا کشورهای بزرگ جدیدی مانند برزیل، هند، چین و روسیه با قدرت در حال تحمیل خود بر نقشه جهان هستند این درحالی است که مبارزه امریکا با تروریسم پس از گذشت ده سال از پرتاب اولین گلوله در افغانستان با ناکامی های متعددی روبرو شده است.
درست است که آمریکا هنوز بزرگترین قدرت نظامی و اقتصادی جهان است اما این کشور هنوز مانند گذشته به دلیل محدودیت های ناشی از شکست در جنگ عراق و افغانستان و متحمل شدن هزینههای کلان که تاکنون بیش از یک تریلیون دلار برآورد شده، از آزادی کافی برخوردار نیست. بنابراین جای تعجب ندارد که کنگره امریکا با مداخله نظامی مستقیم دولت اوباما در درگیریهای لیبی یا تهیه اعتبارهای مالی لازم برای سرپوش گذاشتن بر هزینههای نظامی مخالفت کند. چندی پیش اظهارات رابرت گیتس وزیر دفاع امریکا را شنیدیم که از کشورهای عضو پیمان ناتو می خواست تا با تکیه بر خود، هیچ چشمداشتی از دولت آمریکا برای حمایت از تلاشهای جنگی آنها در لیبی یا هر مکان دیگری نداشته باشند، زیرا مشکل لیبی مربوط به کشورهای اروپایی است. پس از گذشت ده سال از مبارزه با تروریسم و به عبارت دقیقتر از حملات یازدهم سپتامبر سال ۲۰۰۱ ، دولت امریکا هنوز در حال جبران شکستها و ناکامیهای خود است و تلاش میکند زیانهای آن را به حداقل رسانده و هیبت و شکوه خود را به عنوان یک کشور بزرگ همچنان حفظ کند.
این کشور همچنان در جنگهای دراز مدتی شرکت میکند که به نظر نمیرسد برون رفت نزدیکی برای آن وجود داشته باشد که این مسئله و سیاست خارجی اوباما مبنی بر شراکت دادن نیروهای منطقهای در جنگ لیبی، ایجاد گروه تماس برای بررسی بحران این کشور، درگیر کردن کشورهای عربی مانند قطر و امارات در جنگی که اعضای پیمان ناتو نیزدر کنار انقلابیون و بر ضد معمر القذافی حضور دارند و هم چنین اقدام اتحادیه عرب مبنی بر صدور قطعنامه در زمان عمرو موسی برای سرپوش گذاشتن قانونی برای درگیر کردن دیگر کشورها، این تفاوت را به روشنی بیان میکند و میتواند دور شدن اوباما از سیاستهای دولت سابق، یعنی بوش پسر را به تصویر بکشد.
بدون شک ریاست آمریکا برجهان با سرعت درحال تحلیل است که می توان این روند را در نافرمانی صریح روسیه و چین و مخالفت آنها با دعوت برای حضور در چهارمین نشست گروه بینالمللی تماس برای بررسی بحران لیبی که جمعه گذشته در استانبول برگزار شد، وهم چنین انتقاد این دو کشور از نقض قطعنامه ۱۹۷۳از سوی اعضای پیمان ناتو درخصوص لیبی و بمباران غیر نظامیان و تغیر رژیم طرابلس به وضوح دید.
منبع: العالم
