لزوم آشنایی با ریزهکاریهای امیرالمومنین برای مسئولین
هر کس هر مسؤولیتى دارد – از بالا تا پایین – احتیاج دارد که با زندگى امیرالمؤمنین و ابعاد و ریزهکاریهاى آن آشنا بشود.
آشنایی با ریزه کاری های امیرالمومنین
هر کس هر مسؤولیتى دارد – از بالا تا پایین – احتیاج دارد که با زندگى امیرالمؤمنین و ابعاد و ریزهکاریهاى آن آشنا بشود.
سخنرانى در دیدار با اقشار مختلف مردم (روز بیستونهم ماه مبارک رمضان) ۲۶/۱/۱۳۷۰
ارزش شهادت به خاطر مجاهدت و خلوص
شهید، که این قدر در راه خدا ارزش دارد، همهى ارزشش براى این است که با آن مجاهدتِ بزرگ و نهادنِ جان در معرض فدا کردن، توانسته است خود را ناب و خالص کند؛ مثل خالص شدنِ طلا و بیرون آمدن از بوته.
خطبههاى نماز جمعهى تهران ۱۴/۱۱/۱۳۷۳
گناه و صفات رذیله عامل انحراف
اغلبِ گمراهیهایى که وجود دارد، یا به خاطر گناهانى است که از ما سر مىزند و یا به خاطر خصلتهاى زشتى است که در وجودِ ما نهفته است. «ثمّ کان عاقبة الذین اساؤا السوأى ان کذّبوا بایات اللَّه. » گناه، عاقبتش گمراهى است؛ مگر اینکه نور توبه در دل انسان بدرخشد. اینکه مدام به ما مىگویند «اگر یک گناه کردید، پشت سرِ همان گناه توبه کنید. از تکرار گناه، پشیمان شوید و تصمیم بگیرید که دیگر گناه نکنید» براى این است که فرو رفتن در باتلاق گناه، کار خطرناکى است و گاهى انسان به جایى مىرسد که دیگر راه برگشتى ندارد.
یکى گناه است که وسیلهى گمراه شدن مىگردد و یکى هم خصلتهاى ناپسند است. خصلتهاى زشت، بیشتر از گناهان فعلى به گمراهى انسان مىانجامد. اگر ما در هر کار و هر حرف و هر عقیدهاى، خودپرست و خودرأى باشیم، همدیگر را تخطئه کنیم و بگوییم «فقط من درست فهمیدم و من درست عمل مىکنم»، آن گاه به هیچ مشورت و استدلال و منطقى اعتنا نکنیم و به هیچ حرف حقّى گوش نسپاریم؛ اگر حسد در وجود ما چنان ریشه دوانیده باشد که به خاطر آن، زیبا را زشت ببینیم و حاضر نباشیم حقیقت درخشانى را در جایى تصدیق کنیم؛ اگر حبِّ شهرت، حبِّ مقام و حبِّ مال، ما را از پذیرش حقیقت باز دارد، اینجاست که پذیراى صفات خطرناکِ گمراه کننده شدهایم.
خطبههاى نماز جمعهى تهران ۱۴/۱۱/۱۳۷۳
امکان تغییر صفات ارثی
کسانى هستند که در علم اخلاق تخصص دارند – مىگویند: حتى من و شما مىتوانیم خلقیّات ارثى را نیز تغییر دهیم و عوض کنیم. مثلاً تنبلى ذاتى، حرص ذاتى، بخل ارثى، حسد ارثى و لجبازى ارثى را مىتوان تغییر داد
خطبههاى نماز جمعهى تهران ۱۴/۱۱/۱۳۷۳
