_* مهمتر/ توضیح جدیدتر: بنده گمان می کردم این قضیه برای همه واضح باشد که اولاً در این انتخابات علاوه بر بالاشهری های تهران، تعداد زیادی روستایی و شهرستانی هم برای بار اول به صحنه انتخابات آمدند. ثانیاً آقای موسوی به جای تقاضای بازشماری آرا به عنوان راه حلی منطقی، از اول درخواست ابطال کرده اند.

_** مهم/ سه توضیح جدید برای دوستانی که عادت دارند توی دهان طرف مقابل حرف بگذارند و پنبه حرف ها رابه مدد مغالطه ی ”پهلوان پنبه” بزنند:

۱) بنده احتمال تقلب در انتخابات را مثل همه موارد مشابه در ایران و جهان، منتفی نمی دانم. اما اولاً: تقلب ده میلیونی را ناممکن می دانم. و ثانیاً با قانون گریزی، وقاحت، اغتشاش و سوء استفاده از احساسات و دغدغه های پاک مردم مخالفم.

۲) برخلاف برداشت بعضی دوستان محترم، منظور من از “اقلیت وقیح” در این یادداشت، ۱۳میلیون رأی دهنده به موسوی نیست. اگر یادداشت با دقت مطالعه شود، روشن خواهد بود که مقصود من، آشوب آفرینان و نیز روشنفکرنمایان پرادعایی است که دارند به زبان بی زبانی می گویند: مردم غلط کرده اند به احمدی نژاد رأی داده اند.

۳) پلخمون هیچ وقت توجیه گر عملکردهای غلط دولت نبوده و نیست. متوجه وجه سلبی و نفیی این یادداشت باشید. به خود احمدی نژاد و نوع مواضع و عملکردش در هفته اخیر و نیز عملکرد مسخره صداوسیما در مسائل اخیر  هم خواهیم رسید. وعده ما، یادداشت بعدی پلخمون. فعلاْ باید تکلیفمان را با نخست وزیر محبوب دهه شصت بدانیم که اکنون به این راحتی دست دشمن را در اغتشاشات نمی بیند و در بیانیه آخرش می گوید آشوب ها کار متقلبان انتخاباتی است و دیگر هیچ.

در شرایطی قرار گرفته ایم که بهت و سرگردانی بیش از همه چیز در آن جلوه دارد. بعضی از دوستان معتقدند باید به کناری نشست تا اوضاع خودبخود درست شود. بعضی دیگر هم معتقدند باید کاری کرد اما این که چه کار، نمی دانند. بعضی دیگر هم وارد اقداماتی می شوند که نهایتاً آن را بی نتیجه می یابند. در این شرایط توجه به چند نکته ضروری است:

الف- اقلیتی وقیح می خواهند تصمیم خود را بر اکثریت تحمیل کنند و در این مسیر از ساده دلی مردمی که به میرحسین موسوی رای داده اند سوء استفاده می کنند. اشرافیت سیاسی و رسانه ای در جنون آمیزترین شکل خود گزینه به میدان کشیدن نیروهای اجتماعی و ماهی گرفتن از آب گل آلودِ اغتشاش را برای ادامه مسیر خود انتخاب کرده است.

ب- نیروی انتظامی و رسانه منفعل ملی نمی توانند کاری در برابر این هجمه برنامه ریزی شده پیش ببرند. نیروهای مردمی باید به کلی از حرکت های دولتی قطع امید کنند و خود پا به میدان صیانت از آرای اکثریت بگذارند.

ج- جنگ، جنگ احمدی نژاد و میرحسین نیست. و نباید گذاشت به جنگ رای دهندگان به این دو منتهی شود. این، جنگ بین اکثریت مردم بی زبان و بی رسانه است با جریان تندرویی که پیش تر هم در حرکت هایی همچون تحصن نمایندگان مجلس ششم و غائله ۱۸ تیر نشان داد ابایی از به آتش کشیدن مملکت و قربانی کردن مردم و منافع عمومی ندارد. میرحسین نیز در خوشبینانه ترین حالت، قربانی این جریان فریبکار است.

د- به نظر می رسد اولین و اصلی ترین مشکل ما در این موقعیت، بحران ایده است. ایده های نو و مبتکرانه ای که بتواند تاثیر گسترده بگذارند، تولید نشده و حتی زبان ها در برابر موقعیت تهاجمی مقابل به لکنت افتاده است. یافتن موضع تهاجمی و طراحی مضامین و قالبهایی که آگاهی و تعهد عمومی نسبت به شرایط موجود را افزایش دهد، اولین و کلیدی ترین قدم است که باید به سرعت انجام گیرد.

هـ- فهرست زیر، ۳۰ مسأله نظری و نیز سوژه هایی است که تامل در آن ها و شرح و بسطشان شاید بتواند ما را از بهت و انفعال خارج کند و برای ادامه مسیر و همچنین برنامه ریزی کوتاه مدت و میان مدت مفید واقع شود. شایسته است دوستان دست به قلم علاوه بر طراحی روش های ابتکاری مورد بحث در بند (د)، به تکمیل این فهرست نیز کمک کنند و هر کس به تناسب اطلاعات و تجارب خود به موشکافی حداقل یکی از این موضوعات بپردازد و یادداشتی تحلیلی و دقیق درباره آن بنویسد. این یک دعوت عمومی برای موج وبلاگی صیانت از آرای عمومی است:

۱- انحصار رسانه ها در دستان نخبگان و اشراف و تاثیر آن بر پایمال شدن حقوق روستانشینان و محرومان/ آسیب شناسی رسانه های کشور از حیث پایتخت زدگی.

۲- تاثیر متقابل “پایتخت” و “سایر شهرها و روستاها” برای تعیین سرنوشت سیاسی کشور/ معکوس شدن روند سابق (اثرگذاری پایتخت بر کل کشور) در مردمسالاری دینی (اثر گذاری کل کشور بر پایتخت)/ چه عواملی جنس اکثریت مردم تهران را از جنس سایر مناطق جدا کرده است؟

۳- اکثریت خاموش مردم که این بار در خلال یک حضور ۸۵درصدی به میدان آمدند، در روستاها و شهرستان ها به چه کسی رای دادند و چرا؟ در شهرهای بزرگ چه؟

۴- تحلیل منطقه ای و مردمشناختی رای دهندگان به احمدی نژاد و موسوی.

۵- چرا موسوی و حامیانش باور نمی کنند احمدی نژاد رای آورده است؟/ نقد توهمات روشنفکری بویژه با تکیه بر ادعاهای زهرا رهنورد/ عوامل ایجاد توهم “اکثریت” بودن.

۶- معنای “اطرافیان” و “حامیان” چیست؟ جایگاه و تاثیرشان چیست؟ هاشمی و موسوی چگونه از این مسیر ضربه خورده اند؟

۷- نقش هاشمی و نامه اول او در حمایت از موسوی و عملکردش.

۸- سکوت ها و اشارات رهبر انقلاب در دو هفته گذشته نسبت به سخنان و عملکرد هاشمی، میرحسین و احمدی نژاد.

۹- هاشمی گاه به منتظری تشبیه می شود و گاه از سوی خود و هوادارانش به شهید بهشتی. شباهت ها و تفاوت های او با هر یک از این دو شخصیت تاریخی چیست؟

۱۰- چرا موسوی حاضر نیست سخنان رهبر انقلاب درباره التزام به روند قانونی را بپذیرد؟/ مصادیق تقابل موسوی و رهبری در دو هفته گذشته.

۱۱- ابزارهای بزرگنمایی تعداد رای دهندگان به موسوی بوِیژه در شهر تهران و نیز فضای اینترنت

۱۲- مقایسه قضاوت های قطعی موسوی درباره تخلف انتخاباتی و ضرورت ابطال انتخابات، با اعلام اسامی مفسدین اقتصادی توسط احمدی نژاد پیش از تصمیم قضایی در این خصوص/ کار کدام باعث شد مملکت از هم بپاشد؟

۱۳- “فتنه”، “شبهه” و “نفاق” در قرآن و سنت دقیقاً چگونه تعریف شده اند و معیارهای تشخیص مصادیق آن ها چیست؟

۱۴- امکان یا عدم امکان تقلب گسترده در سیستم انتخاباتی کشور.

۱۵- خاطرات ناظران صندوق ها از روند انتخابات و نتایج آرا در هر صندوق.

۱۶- خاطرات ناظران صندوق ها در انتخابات سال ۱۳۸۰ (کم و کیف تقلب یا عدم تقلب برای خاتمی)

۱۷- بررسی موشکافانه بهانه هایی که معترضان در خصوص سیر برگزاری انتخابات، به آن ها تمسک می کنند (از قبیل نحوه تمدید وقت، نحوه توزیع تعرفه ها، نحوه اعلام نتایج و …)

۱۸- مقایسه عملکرد موسوی با بازندگان دوره های قبلی انتخابات ریاست جمهوری (توکلی، ناطق، هاشمی)

۱۹- موسوی چگونه نیروهای اجتماعی را در ایام انتخابات به میدان آورد و چگونه تا اکنون آن ها را مدیریت کرده است؟/ آیا اکنون دعوت موسوی به حفظ آرامش نتیجه ای دارد؟

۲۰- تفاوت ها وشباهت های شرایط حاضر با دوران بنی صدر و چگونگی کنترل شرایط با الهام از آن مقطع تاریخی.

۲۱- نقد آشوب ها و قانون گریزی های اخیر از نظر حامیان میرحسین موسوی.

۲۲- ادبیات میرحسین در نامه ها و بیانیه ها و تاثیر آن بر افزایش التهابات.

۲۳- نقد عملکرد صداوسیما و فهرست فعالیت هایی که رسانه ملی می توانست و می تواند برای فروکاستن التهابات انجام دهد.

۲۴- بهترین و به لحاظ فرهنگی کم هزینه ترین راه مقابله با آشوب های خیابانی چیست؟ برخورد انتظامی؟ برخورد نیروهای بسیج؟ ایجاد تجمعات مردمی در مقابل آشوب ها؟ رها گذاشتن اغتشاشات؟…

۲۵- آیا در اعتراضات خیابانی، راهی برای جداکردن مردم معترض از عناصر اغتشاشگر حرفه ای هست؟

۲۶- اعتماد از دست رفته مردمی که ساده دلانه شب ها بر بام ها الله اکبر می گویند چگونه می تواند بازگردد؟

۲۷- برای آگاه کردن و اقناع مردم معترضی که تحت تاثیر فضاسازی میرحسین موسوی قرار گرفته اند، چه گروه مرجع یا چه نگاه و ادبیاتی قابل استناد و قابل استفاده است؟

۲۸- قابلیت مساجد برای پوشش ضعف رسانه ای جبهه مردمی انقلاب.

۲۹- قابلیت وبلاگها برای پوشش ضعف رسانه ای جبهه مردمی انقلاب/ نقد فضای فعلی وبلاگهای مذهبی و انقلابی به جهت انفعال، تکرار یا رکود.

۳۰- ریشه یابی انفعال نیروهای انقلابی مستقل و نخبه در برابر فتنه حاضر/ راه های کلان بازگرداندن ابتکار عمل به نیروهای مردمی و متکی نبودن به رسانه ها و اقدامات دولتی.

تکمله:

۱- این دعوت وبلاگی ربطی به انتخاب احمدی نژاد ندارد. فارغ از این که نتیجه انتخابات چه شده و این که من و شما به چه کسی رأی داده ایم، باید پا به میدان مبارزه با قانون شکنی و هوچی گری گذاشت.

۲- یادداشت های مرتبط را که بعضاً پیش از این دعوت عمومی نگاشته شده اند، لینک می کنم. از دوستان وبلاگنویس تقاضا دارم در صورت لبیک گفتن به این موج وبلاگی نیز، لینک یادداشت خود را برای بنده بگذارند تا در نشر آن کمک کنم.

۳- اگر فرصتی داشتید، نظرات یادداشت قبلی را مطالعه کنید. بسیاری نظرات قابل تأمل و دقیق ثبت شده که از نویسندگانشان تشکر می کنم. اما این هم جالب است که بعضی بزرگواران جز تمسخر و بعضی دیگر جز مغالطه “پیش فرض گرایی” راه دیگری برای نقد کردن ندارند.

یادداشت های دیگر:

حزب اللهی ها چه چیزی کم دارند؟ (وبلاگ زمین بی درخت)

روزنگاری های انتخابات دهم (وبلاگ اضافه کار)

برای همه آن هایی که این روزها بهت زده اند (وبلاگ یک بشقاب روانشناسی با سس سیاست)

بد نگوییم به مهتاب، اگر تب داریم (وبلاگ محیا)

نکاتی پیرامون انتخابات و ادعاهای مطروحه (وبلاگ ربذه)

کوچه علی چپ و توهمات انتخاباتی (وبلاگ هابیل)

تنها خطای موسوی در نظر نگرفتن ما ۲۴ ملیون نفر است (وبلاگ تک نوشته های یک روزنامه نگار)

ابوالحسن موسوی (وبلاگ حیرتکده عقل)

نظر تاجزاده درباره امکان تقلب (وبلاگ داغ داغ)

با شما هستم آقای موسوی (وبلاگ نوای دل)

به روزترین تفسیر دموکراسی (وبلاگ من از تو ناگزیرم)

راهپیمایی از شهرری تا مجمع تشخیص (وبلاگ نفسانیات یک من)

نون، فاء، قاف (وبلاگ برای خاطر آیه ها)

ما اینقدر باکلاسیم که آبگوشت نمی خوریم (وبلاگ پارک ممنوع و الّا پنچر می شوید)

نگرانی امپریالیستی (وبلاگ گذری بر مسائل سیاست خارجی)

ندیدن مناطق محروم، دلیل بر نبودن نیست (مجتبی ابراهیم زاده، سایت مطالبه)

نمودار تقلب بزرگ یا دروغ بزرگ؟! (وبلاگ من از تو ناگزیرم) {برای آن ها که مرغ همسایه را غاز می شمارند}

چهار نکته درباره فتنه موجود (وبلاگ سوتک)

اثبات ادعا (وبلاگ رحیق مختوم)

وبلاگ خشونت سانسور شده {درباره خشونت های آشوبگران}

دلایل محکم برای تقلب! (وبلاگ زمبور)

بیغوله خدمت یا ارث پدری؟ (وبلاگ بی عمر)

تا سیه روی شود هر که در او غش باشد (وبلاگ کوچه پشتی)

BBC روی موج عقلانیت سبز (وبلاگ چُغُک)

روش های ژیگول و نازنازی برای اعتراض (وبلاگ پارک ممنوع و الّا پنچر می شوید)

نقد استدلال های آقای موسوی برای تقلب (وبلاگ نقد فرهنگ)

ما کمتریم (وبلاگ خون و دلقک)  {بســـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــیار مهم}

خس و خاشاک چه کسانی هستند؟ (وبلاگ آهستان)

اصلاحات! باور کن مُردی (وبلاگ وکیل الرعایا)

اِعمال دیکتاتوری از طریق تهییج احساسات و قانون گریزی (وبلاگ ایلیا)

از شعبان بی مخ چه خبر؟ (وبلاگ گاه+نامه)

هیچ عقل سلیمی نمی تواند رای ۲۴میلیونی احمدی نژاد را باور کند؟! (وبلاگ واژگون)

ده دلیل قطعی برای پیروزی موسوی (وبلاگ مدرسه ما)

به نام پدر، به کام دختر (وبلاگ گلدختر)

عضو نفتی انصار حزب الله کیست؟ (وبلاگ ربذه)

صاحب ما توئی (وبلاگ نورباران)

۲۵ سؤال و نکته تلخ (سید علی سنایی، سایت الف)

لطفاً از بازی های “مجموع صفر” بپرهیزید (طاها شریفی، سایت الف)

فتنه اخیر (وبلاگ هواخوری)

وبلاگ تقلب سبز {جمع آوری طنزهای مربوط به تقلب}

وبلاگ خواندنی های تقلب {صادقانه های آنان که رای نیاورده اند}

تمسک یکجانبه به قانون و خط امام (سایت مطالبه)

انتخابات پر از تقلب؟!! (وبلاگ کلبه کوچک ما)

صحنه سازی های شبکه CNN (وبلاگ زن امروز)

تقلب در انتخابات (وبلاگ مهاجر)

تحلیل حرکت موسوی با کدام چارچوب نظری درست است؟ (قاسم زائری، سایت الف)

جلسه امتحان با حضور یاران میرحسین (وبلاگ پژواک)

وقتی موسوی از مسئولیت بزرگش فرار می کند (وبلاگ اصلاح طلب فعال)

آقای موسوی! فأین تذهبون؟ (وبلاگ سوتک)

اگر بعد ابطال، بخواهم به میرحسین رأی بدهم (وبلاگ بی عمر)

چگونه رأی خود را پیدا کنیم؟ یا رأی من کو؟! (وبلاگ پارک ممنوع و الّا پنچر می شوید)

زیر سوال بردن مواضع اصولی… مجمع دروغین (وبلاگ حق من و تو)

ایران برای همه ایرانیان در همه جای آن (وبلاگ کتیبه)

جنبه برد و باخت (وبلاگ ارمینه)

قاضی شارح، سربداران و انتخابات ایران (وبلاگ صبح پیروزی)

تقلب؟ ۱ و ۲ (وبلاگ کشتی نوح)

تاخیر در الله اکبر به خاطر جومونگ (سایت الف)

پهلویم تیر کشد (وبلاگ به نام بازسازی)

برای «ستپان ترافیمویچ»های وطنی (وبلاگ درد)

من از آبرو، آرامش و فهم “همه ی مردم ایران” طرفداری می کنم (وبلاگ تا تو هستی…)

چرا طبقه متوسط جدید تهران نشین افسانه را باور کرد؟ (وبلاگ خصوصی نیست)

نامه یک روستایی به روشنفکران (وبلاگ عباد)

یادداشت های وبلاگ مهاجر

{سایت تریبون: این لیست هر لحظه در حال اضافه شدن است که در وبلاگ پلخمون، اضافه خواهد شد …}