ای کاش آقای موسوی بیانیه‌ای می‌داد و از مردم می‌خواست با صبر و تحمل منتظر بررسی قانونی نتایج انتخابات توسط شورای نگهبان شوند. معتقدم سکوت آقای موسوی و تمکین وی در برابر راهکارهای قانونی می‌توانست بهانه را از تندروهای جناح مقابل بگیرد. معتقدم رهبری در مهار بحران نقش آگاهانه‌ای داشت و این بحران را با هوشمندی مدیریت کردند. اما بودند گروه‌های تندرویی که همین تدبیر رهبری را رعایت نکردند. سعه‌صدر و بلندنظری رهبری به حدی است که شنیدم که بعد از ترور خواهرزاده آقای موسوی، آقا پیام تسلیت برای آقای موسوی دادند. از عواطف و بزرگواری آقا چنین حرکتی برمی‌آید.

حجت‌الاسلام و المسلمین سیدمحمود دعایی نماینده مقام‌معظم‌رهبری و سرپرست روزنامه اطلاعات است. روزنامه‌ای که سال‌هاست تلاش دارد تا موضعی بی‌طرفانه و فراجناحی در میانه سیاست ایرانی اتخاذ کند. هرچند عده‌ای، با‌ توجه به خط‌سیاسی دعایی در ۶ دوره نمایندگی مجلس شورای اسلامی، وجوه اصلاح‌طلبانه این روزنامه را پررنگ‌تر می‌بینند. دعایی به موسوی رای داده است و اکنون به دلیل آنکه این نامزد انتخابات به توصیه رهبری عمل نکرده در صف منتقدان موسوی قرار گرفته است. با او در خصوص شرایط معترضان، پس از سخنان تاریخی رهبر انقلاب در نمازجمعه و فرصت‌سوزی‌های سران معترضین گفتگو کردیم.

آقای دعایی، ما در این مصاحبه می‌خواهیم به حوادث پس از انتخابات از مقطع پس از سخنرانی رهبر معظم انقلاب در نمازجمعه ۲۹خرداد بپردازیم. بسیاری از دلسوزان و علاقمندان به نظام اسلامی و ‌آرمان‌های بنیان‌گذار آن معتقدند که قبل از انتخابات و حتی بعد از آن تا مقطع خطبه‌های رهبری هرکس می‌توانست می‌بایست از کاندیدای مدنظر خود حمایت می‌کرد و بنا به سلیقه و نظر شخصی خود فعالیت انتخاباتی می‌کرد، اما اقدامات کاندیداهای معترض و هوادارانشان پس از سخنان رهبر انقلاب دیگر هیچ توجیهی نداشت. تحلیل شما در این رابطه چیست؟
بنده خودم در نمازجمعه و هنگام ایراد خطبه‌های تاریخی ۲۹ خرداد مقام معظم رهبری افتخار حضور داشتم. و مدتی پس از آن نیز مصاحبه‌ای با خبرگزاری جمهوری اسلامی داشتم و در آن از مواضع حکیمانه رهبر انقلاب تقدیر کردم که متأسفانه تحت‌الشعاع فضای ملتهب و حوادث آن ایام قرار گرفت و بازتاب مناسبی نداشت. بنده ضمناً پس از آن سخنرانی و سخنرانی‌های بعدی رهبر انقلاب، احساس مظلومیت ویژه‌ای برای ایشان کردم. نماد این مظلومیت، سُست‌گامی برخی نخبگان و علاقه‌مندان ایشان در فهم دقیق منویّات و همراهی با ایشان بود. تندروی‌های هر دو جناح سیاسی کشور و توهین‌ها و تهمت‌هایی که به یکدیگر زدند، به نظر من نشانه مظلومیت رهبری است و برهم‌زننده آرامش اجتماعی و سیاسی کشور است. بسیاری از رسانه‌ها هم به همین شکل، چندان در راستای منویّات ایشان عمل نکردند و نتیجتاً موجی از تهمت و افترا در دوسوی فضای رسانه‌ای کشور به راه افتاد و فضای رسانه‌ای از متانت و عقلانیّت فاصله گرفت به همین دلیل، بنده هم سکوت اختیار کردم. متأسفانه علی‌رغم تأکید رهبری بر جذب حداکثری و دفع حداقلی، رفتار بسیاری از رسانه‌ها چندان در این زمینه قابل دفاع نیست. البته پیامدهای حوادث پس از انتخابات بنده را مانند بقیه دلسوزان انقلاب، ناخرسند و نگران کرد. التهابات و ناامنی‌هایی که در کشور ایجاد شد همه دلسوزان کشور را نگران کرد. سوءاستفاده‌های خارجیان هم گرچه با درایت نظام در نهایت ناکام ماند، از نکات تلخ این دوران بود.

فکر نمی‌کنید که منشأ این حوادث عدم تمکین آقای موسوی و کروبی به رأی مردم و مجاری قانونی انتخاب رئیس جمهور است؟
ای کاش کسانی که به نتیجه انتخابات قانع نشدند، سکوت می‌کردند، تا کشورهای غربی توانایی سوءاستفاده از این فضا را پیدا نمی‌کردند. در روز عاشورا نیز فضای تند و بسیار زشتی پدید آمد. عده‌ای که قطعاً وابسته به هیچ‌یک از جریان‌های سیاسی درون نظام نبودند و بنا بر آن‌چه بعدها هم تأیید شد، گروه‌های ضدانقلاب که سه دهه است علیه این کشور مبارزه می‌کنند، فضا و زمینه مساعدی برای شیطنت یافتند. آنچه در این حوادث اتفاق افتاد باعث شد تا ضدانقلاب بی‌اعتقاد به آرمان‌های کشور بر موج این حوادث سوار شود و آن فجایع و هتک حرمت‌ها را بیافریند. البته با همه این موارد بازهم رهبری با دید بلند و هوشمندی ویژه خود علی‌رغم تحریکات گروه‌های تندرو، تأکید کردند که سران گروه‌های شکست‌خورده انتخابات به کشورهای خارجی وابسته نیستند و بنای نظام بر جذب حداکثری و دفع حداقلی است. شما دیدید که در راهپیمایی ۹ دی و ۲۲ بهمن از همه اقشار و گروه‌های کشور در آن حضور داشتند. انگیزه خود بنده هم حضور در جمعی بود که حامی رهبری هستند. البته بی‌حرمتی‌ها و طرح برخی شعارهای رادیکال نسبت به برخی شخصیت‌های نظام هم اتفاق افتاد که از تندروی آن طرف حکایت داشت.

البته شما می‌دانید که آقای موسوی حتی بعد از این راهپیمایی‌های میلیونی که به قول شما مردم از همه طیف‌ها و سلائق سیاسی در آن حضور داشتند، از آن به راهپیمایی اتوبوسی و مهندسی تعبیر کرد. آقای کروبی هم مواضع تندی نسبت به این اتفاقات گرفت.
بیانیه‌های آقای موسوی پس از ۹ دی و ۲۲بهمن هم کار درستی نبود. ایشان نباید حضور میلیونی اقشار مختلف مردم را راهپیمایی مهندسی و اتوبوسی خطاب می‌کرد توقع من از سران معترضین این بود که حتی در صورت حفظ انتقاد و اعتراض به روند انتخابات، خود را به عنوان اپوزیسیون مطرح نمی‌کردند و سخنان رهبری را فصل‌الخطاب می‌دانستند تا زمینه جنجال و سوءاستفاده جریانات مرموز و دشمنان خارجی از بین برود.

برخی اعضاء مجمع روحانیون و جریان‌های اصلاح‌طلب حتی پس از سخنان ۲۹خرداد رهبری نظام که به نوعی فصل‌الخطاب همه گروه‌ها و جریان‌ها تلقی می‌شد،‌ با صدور بیانیه‌هایی مردم را به حضور در خیابان ترغیب کردند، ازسـوی دیگر رهبر انقلاب هم در روزهای پس از انتخابات جلسـه صمیمانه‌ای با آقای موسوی داشتند و قول همه‌گونه همکاری در چهارچوب‌های قانونی به ایشان دادند، اما ایشان بازهم مردم را به خیابان کشاند آیا به نظر شما این رفتار قابل توجیه است؟
من رفتار آن‌ها را در کشاندن مردم به خیابان‌ها آن‌هم پس از سخنان رهبری در نمازجمعه قبول ندارم و معتقدم کار اشتباهی انجام دادند. ای کاش آقای موسوی بیانیه‌ای می‌داد و از مردم می‌خواست با صبر و تحمل منتظر بررسی قانونی نتایج انتخابات توسط شورای نگهبان شوند. معتقدم سکوت آقای موسوی و تمکین وی در برابر راهکارهای قانونی می‌توانست بهانه را از تندروهای جناح مقابل بگیرد. معتقدم رهبری در مهار بحران نقش آگاهانه‌ای داشت و این بحران را با هوشمندی مدیریت کردند. اما بودند گروه‌های تندرویی که همین تدبیر رهبری را رعایت نکردند. سعه‌صدر و بلندنظری رهبری به حدی است که شنیدم که بعد از ترور خواهرزاده آقای موسوی، آقا پیام تسلیت برای آقای موسوی دادند. از عواطف و بزرگواری آقا چنین حرکتی برمی‌آید. اما برخی از علاقه‌مندان به ایشان متأسفانه کم تحملند.

گفته می‌شد شما هم جزو حامیان آقای موسوی بودید. اگر به آن مقطع برگردیم، آیا هنوز هم بر سر رأی خود هستید؟
بنده هیچ ارتباط تشکیلاتی با آقای موسوی نداشتم و تنها براساس شناختی که از ایشان در دهه شصت و سال‌های سکوت ۲۰ساله داشتم به ایشان رأی دادم. آقای موسوی وقتی می‌خواستند وارد انتخابات شوند با استقبال مناسبی ازطرف شورای نگبهان و حتی شخص رهبر انقلاب مواجه شدند و با توجه به شخصیت تاریخی ایشان و اینکه نخست‌وزیر امام بودند به ایشان رأی دادم. آقای موسوی نخست‌وزیر دولت مقام معظم رهبری در زمان ریاست‌جمهوری ایشان بود. و من با این دلایل نسبت به ایشان سمپاتی داشتم. در هیچ جلسه انتخاباتی و جایی هم شرکت نکردم. تنها ارتباط ما با ستاد آنها این بود که سالن کنفرانس ساختمان مؤسسه اطلاعات را به آنها «اجاره» دادیم و ۳۶میلیون تومان هم از آنها بابتِ اجاره و دیگر امکانات گرفتیم. البته یک بار هم در جلسه‌ای که برای روزنامه‌نگاران حامی آقای موسوی بود شرکت کردم. حتی ما پول میوه‌هایی که در این مراسم صرف شد، را از ستاد آقای موسوی گرفتیم.