دومین «جشنواره فیلم عمار» هم در هفته گذشته برگزار شد و دیروز اختتامیه این جشنواره با حضور گسترده فعالان عرصه هنر و فرهنگ برگزار شد؛ جشنواره‌ای که به همت یک نهاد غیردولتی برگزار شد و بیش از ۳۰۰ فیلم سینمایی و مستند با موضوعات مختلف در آن به نمایش درآمد و از ظرفیت گسترده طیف حامیان انقلاب اسلامی در عرصه هنر به ویژه سینما و رسانه خبر داد.

به گزارش رجانیوز، اما مساله‌ای که با تعجب بسیاری از اهالی فرهنگ و رسانه روبرو شد، نحوه مواجهه رسانه‌ها با این جشنواره و پوشش تصویری و خبری از آن بود، تا جایی که رسانه‌های مختلف و به‎طور ویژه رسانه ملی به طرز بی‌سابقه‌ای نسبت به این جشنواره بی‌اعتنایی به خرج دادند و به صورت غیررسمی اخبار آن را بایکوت کردند.

این رویکرد درحالی از سوی رسانه‌ها صورت گرفت که هر روزه شاهد انتشار اخبار زیادی درباره جشنواره‌های بی‌اثر و کلیشه‌ای در این عرصه هستیم اما با یک جشنواره حرفه‌ای و البته نوپا که با استقبال بسیار خوبی از سوی مخاطبین روبرو شده، این‎گونه برخورد می‌شود.

برای بررسی علت و ماهیت این اقدام رسانه‌ای به سراغ فعالان ارزشی عرصه فرهنگ و هنر رفتیم و از آنها پرسیدیم که آیا این رخداد، غیرعمدی و ناشی از نبود رسانه حرفه‌ای در کشور است یا اینکه یک برنامه تعمدی و حساب شده برای پوشش ندادن اخبار مربوط به فعالیت‌های این طیف از دوست‎داران انقلاب اسلامی وجود دارد.

می‌گفتند حزب‌اللهی جماعت اهل هنر و فرهنگ نیست!

وحید جلیلی چهره نام آشنای عرصه فرهنگ انقلابی و یکی از برگزارکنندگان جشنواره فیلم عمار معتقد است که این رویکرد هم ناشی از ضعف جریان خبری حزب‌اللهی است و هم یک سناریوی طراحی شده از سوی جریان و حلقه‌های روشنفکری در ایران. وی می‌گوید: «دو گروه هستند که نسبت به این ماجرا بی‌اعتنایی می‌کنند. دسته اول، رسانه‌های ارزشی و اصطلاحا حزب‌اللهی‌اند که متاسفانه فرهنگ و هنر برای‌شان موضوعیت یا اینکه اولویت ندارد. برای همین با اینکه با ماهیت این حرکات فرهنگی مشکلی ندارند اما شوقی هم برای تیتر کردن و پوشش دادن حرفه‌ای و گسترده آن ندارند و غرق در سیاست‌زدگی بدون دید فرهنگی هستند. همین رویکرد سبب شده تا با کم لطفی به جشنواره عمار در واقع به اینگونه حرکات فرهنگی ظلم شود. گروه دوم اما افراد و رسانه‌هایی هستند که تعمدی و بر اساس برنامه مشخص دست به بایکوت این جشنواره زدند که یک بخش از آن‌ها، جریان رسانه‌ای روشنفکری و معاند انقلاب اسلامی است و بخش دیگر هم مدیران فرهنگی منفعل و توجیه‌گری هستند که نظایر این جشنواره در واقع علامت سوالی در برابر عملکرد خود آنها و دستگاه‌های تحت نظارتشان است؛ به طور ویژه می‌توان در این زمینه از صداوسیما نام برد.»

جلیلی از رویکرد رسانه ملی نسبت به جشنواره فیلم عمار و اساسا نسبت به جریان فرهنگی حزب‌اللهی شکایت دارد و در این زمینه می‌گوید: «ما به طور اختصاصی برای شبکه ۴ که خودش را شبکه فرهیختگان می‌داند و می‌نامد، نامه فرستادیم و درخواست کردیم که جشنواره را پوشش بدهند. ما حتی گفتیم نیازی به پشتیبانی مالی هم نداریم و هزینه‌ها را از جهت‌های دیگر تامین می‌کنیم اما به ما اعلام کردند که معاونت سیما با این مساله مخالفت کرده است. جالب است که تنها ویژگی همین معاون سیما هم حزب‌اللهی بودنش است و هیچ ویژگی خاص و مشخص دیگری هم ندارد اما با این حال جریان حزب‌اللهی در عرصه فرهنگ را بایکوت کرده است. هر موقع که ما از عملکرد تلویزیون انتقاد می‌کردیم، می‌گفتند که شما هیچ هنری ندارید و فقط بلدید انتقاد کنید. برای همین وقتی می‌بینند چنین اقدامات بزرگی انجام شده، برای پوشش ناکارآمدی خودشان دست به سانسور می‌زنند؛ چراکه این سوال برای مخاطب پیش می‌آید که وقتی یک سازمان مردم‌نهاد کوچک بدون هیچ پشتوانه دولتی و مالی می‌تواند چنین کار بزرگی انجام بدهد، چگونه است که سازمان عریض و طویلی مانند صداوسیما نمی‌تواند چنین کاری انجام دهد؟ جشنواره عمار نشان داد که چه ظرفیت گسترده‌ای در میان بچه‌های حزب‌اللهی وجود دارد و این همه کارگردان و مستندساز ارزشی هستند که آماده کارند اما هیچ جایی در صداوسیمای ملی کشور ندارند. البته طبیعی است که مدیران محافظه‌کاری که به دنبال حفظ میز هستند، نتوانند با جوانان پرشور و آرمان‌گرا کنار بیایند و به همین دلیل، از هر فضایی که هنر و فرهنگ انقلابی بخواهد خودش را نشان بدهد، هراس دارند.»

این داور جشنواره عمار همچنین استقبال نکردن مخاطبین از این‎گونه فیلم‌ها را یک «قصه» می‌داند که از سوی مخالفان شکل گرفته است و می‌گوید: «نباید آدرس غلط به مخاطب داد. شما ببینید، پرفروش‌ترین فیلم‌های تاریخ انقلاب همه فیلم‌های ارزشی و حزب‌اللهی هستند: از کرخه تا راین، لیلی با من است، آژانس شیشه‌ای، اخراجی‌ها و غیره. در همین جشنواره عمار با اینکه واقعا پوشش رسانه‌ای نداشت، اما ۳۱۵ اثر سینمایی برای ما ارسال شد که از کیفیت‌های بسیار خوبی هم برخوردار بودند.»

اولویت‌های رسانه ملی هیچ تناسبی با اولویت‌های جبهه فرهنگی انقلاب اسلامی ندارد

وحید یامین پور استاد دانشگاه و مجری سابق برنامه پرطرفدار «دیروز، امروز، فردا» هم که یکی از داوران این جشنواره بود، مانند جلیلی مشکل صداوسیما را ساختاری می‌داند و تاکید می‌کند: «اگر غیر از این بود، جای سوال داشت. منشأ این بی توجهی در این مساله است که اساساً اولویت‌های صداوسیما با اولویت‌های جبهه فرهنگی انقلاب اسلامی متفاوت است و مدیران این سازمان، دغدغه‌های بسیار متفاوتی با عموم مردم انقلابی و متدین دارند. مقام معظم رهبری بارها فرموده‌اند که آرمان‌ها باید در زبان هنر به تصویر کشیده شود. وقتی گرد و غبار فتنه فروکش کرد، نوبت هنر و رسانه بود که در بیان لطیف هنر و ادبیات، جبهه حق و باطل را به مخاطبان داخل و خارج از کشور بنمایاند ولی متاسفانه صداوسیما باز هم به رویه‌های لخت و سوال‌برانگیز گذشته‌اش رجوع کرد. در این مدت بدنه بی‌ادعای حزب‌الله البته دست به‌کار بودند. نمونه‌اش کتاب کم نظیر «چت مقدس» بود که با همت برادر عزیزم آقای رحیم مخدومی منتشر شد و در بیان شیوای هنری، رخدادهای فتنه را بازگو کرد.»

وی همچنین از کیفیت بالای آثار به نمایش درآمده در این جشنواره گفت و اضافه کرد: «اهمیت جشنواره عمار به زعم من هنوز برای بسیاری روشن نیست. اینکه انبوهی از آثار با کیفیت و استاندارد بالا به این جشنواره رسیده است که می تواند حکایت‌گر تولد جبهه جدیدی از هنرمندان سینمایی کشور باشد، برای بسیاری قابل تحمل نیست. این رخداد بزرگی است که انقلاب اسلامی توانسته در عرصه هنر و سینما نیروهای متعهد به خود را تربیت کند؛ ولو اینکه نهادهای رسمی مثل صداوسیما آنها را منزوی کنند.»

یامین‌پور همچنین هشدار جالبی در این زمینه مطرح کرد که واقعا جای تعجب و البته تاسف دارد: «البته من مطمئن نیستم که کانون‌های شناخته شده در سینما و رسانه نسبت به این اتفاق مهم بدون واکنش بمانند. باید مراقب بود که مثلا تلویزیون دست به تخریب و یا تخفیف این اتفاق نزند؛ چرا که رفتارهای مدیران رسانه در ماه‌های اخیر حاکی از آن است که آنان در قبال رقبای قوی و حرفه‌ای خود واکنش‌های این‌چنینی نشان می‌دهند. به عبارت دیگر اینکه کارهای نکرده و مغفول واقع شده رسانه را عده‌ای بدون ادعا از زمین بردارند و انجام دهند، برای برخی غیرقابل تحمل است. جشنواره عمار علاوه بر اثبات توان معرفتی، فرهنگی و هنری جبهه فکری و فرهنگی انقلاب، ضعف و نقص سازوکار رسانه‌ای رسمی کشور را بیش از پیش افشا می‌کند.»

حلقه بسته‌ای که تنها خودش را قبول دارد ولاغیر

سعید عاکف نویسنده کتاب «خاک‌های نرم کوشک» که به عنوان پرفروش‎ترین کتاب دفاع مقدس مطرح است هم ساختار و نظام موجود در عرصه مدیریت فرهنگی کشور را عامل اساسی این بی‌توجهی عجیب و غیرمنتظره نسبت به اقدامات مثبت حامیان انقلاب اسلامی در عرصه هنر می‌داند. او در این زمینه به رجانیوز گفت: «علت این مساله بسیار واضح است. چون بچه‌های حزب‌اللهی نوعا افراد بله قربان‌گویی نیستند و نمی‌توانند خودشان را با این سیستم رایج شده در ادارات دولتی و سیستم‌های فرهنگی کشور تطابق بدهند، برای همین هیچ پوششی هم از آنان در کار نیست. اساسا در ساختاری مانند صداوسیما چنین روحیاتی را قبول نمی‌کنند. مثلا خود من یک بار در برنامه راز شرکت کردم و یک‎سری انتقادات خیلی ساده و آرام را مطرح کردم. همین سخنان من هم در پخش مجدد این برنامه حذف شد! یک مجموعه ثابت و دائمی در این ساختار وجود دارد که خودش را تنها محور حق می‌داند و هیچ انتقادی را هم تاب نمی‌آورد. همین مساله را در سایر نهادها هم می‌بینیم. مثلا شهرداری نهایتا یک همایشی برگزار می‌کند و یک سری بسته‌های به اصطلاح فرهنگی و کارهای تبلیغاتی و والسلام.»

عاکف صراحتا از شکل‌گیری یک حلقه بسته در عرصه رسانه سخن می‌گوید و تاکید می‌کند: «مردم و به خصوص جوانان به شدت ظرفیت دارند که در عرصه فرهنگ وارد شوند و کار انقلابی کنند اما مسئولین این اجازه را نمی‌دهند. من حاضرم سر جانم قسم بخورم که اگر یک شبکه مستقل تلویزیونی به ما بدهند که آن را اداره کنیم، قطعا سر سال بیننده میلیونی خواهد داشت. اساسا حرف انقلاب اسلامی از جنس حرف‌های شهید آوینی یک حرف جهانی است و مخاطب دارد اما چون کسی را غیر از خودشان قبول ندارند، اجازه نشر این مسائل را نمی‌دهند.»

منبع: رجا