باید به این دوستان ناآگاه خود تذکر بدهیم که نتیجه رفتار شما نه تنها دفاع از ولایت و رهبری نیست، بلکه با توجه به نصایح و رهنمودهای پی‌درپی رهبر معظم انقلاب، متاسفانه گاهی عکس سفارشات رهبری است. چرا که ایشان در خطبه‌های روز 14 خرداد با ذکر خاطره‌ای از امام راحل، به ما یادآوری کردند که حتی در برخورد با دشمنان خود هم تقوا و انصاف را مدنظر داشته باشیم: «من میخواهم عرض بکنم به جوانان عزیزمان، جوانهاى انقلابى و مؤمن و عاشق امام، که حرف میزنند، مینویسند، اقدام میکنند؛ کاملاً رعایت کنید …

حوادث تلخی که پس از انتخابات سال گذشته شاهد آن بودیم، شرایط خاصی را در جامعه به وجود آورد که به فتنه سال ۸۸ معروف شد. متاسفانه بر اثر غبار فتنه، برخی افراد، شخصیت‌ها و چهره‌های موثر که باید از همان ابتدا به صحنه می‌آمدند و از نظام و انقلاب قاطعانه دفاع می‌کردند، در برهه‌ای دچار شک، شبهه و تردید شدند و درک صحیح حوادث برایشان تا مدتی سخت شد! دقیقا به همین علت بود که رهبر معظم انقلاب در سخنان مختلف خود بارها بر بصیرت و شناخت دقیق فتنه و برنامه‌‌ی دشمن در حوادث بعد از انتخابات تاکید ‌می‌کردند.

بصیرت البته تنها محدود به شناخت فتنه و جریان فتنه نبوده و نیست، جنبه دیگر بصیرت این است که نیروهای انقلاب، شرایط جامعه را به خوبی در نظر داشته باشند و در دفاع از عقاید و آرمان‌های خود و در تبیین درست ارزش‌های انقلاب همواره با بصیرت عمل کنند و از افراط و تفریط اجتناب کنند. اما این روزها گویا، بصیرت هم برای برخی افراد معنا و مفهوم خاصی پیدا کرده است.
حوادثی که در روزهای گذشته در شهر مقدس قم اتفاق افتاده، نیازمند بررسی دقیق و همه جانبه است و ما به عنوان نیروهای منتسب به جریان حزب‌اللهی و اصولگرا، وظیفه داریم که موضعمان را در این خصوص روشن کنیم.

^[1]این حوادث از اعتراض جمعی از طلاب و روحانیون و مردم قم به حضور کروبی در این شهر آغاز شد. با توجه به نقش آقای کروبی در فتنه سال گذشته و اتهامات بی‌اساس و ناجوانمردانه‌ای که وی به نظام اسلامی زد و اصراری که همچنان بر رفتار خود دارد، کاملا طبیعی است که مردم عزیز و انقلابی کشور به او حساس باشند. این حساسیت باعث شده است که حضور آقای کروبی در شهرها و مراسم‌های مختلف، دائما مورد اعتراض و واکنش مردم قرار بگیرد.

از سوی دیگر این واکنش طبیعی، متاسفانه گاهی با حوادث و حاشیه‌های تلخی همراه می‌شود که اصل آن حرکت و اعتراض مردمی را زیر سوال می‌برد. ماجراهایی که در روزهای اخیر در شهر قم اتفاق افتاد، از این قبیل است. متاسفانه اعتراض ساده و منطقی جمعی از طلاب و روحانیون شهر قم به حضور کروبی در این شهر، به مسائلی کشیده شد که جای هیچگونه توجیهی را باقی نگذاشته است. ^[2] این اعتراض ساده که خود به تنهایی بزرگترین پیام‌ را برای سران فتنه داشت، با حمله برخی افراد به دفتر آقای صانعی و آسیب رساندن به اموال این دفتر، به انحراف کشیده شد.

در اینجا ذکر چند نکته ضروری به نظر می رسد.

اولا هدف هیچگاه وسیله را توجیه نمی‌کند. مردم انقلابی و حزب‌اللهی حق دارند که به مواضع آقای صانعی در سال‌های اخیر و مخصوصا همراهی وی در یک سال گذشته با جریان فتنه اعتراض داشته باشند، اما حمله‌ی گروهی خاص به دفتر ایشان و آسیب رساندن به اموال وی، به هیچ وجه قابل دفاع و توجیه نیست.

ثانیا، نکته قابل تامل در این حادثه این است که معترضان در تجمع خود، شعارهایی در حمایت از ولایت فقیه و رهبر معظم انقلاب سر داده‌اند که البته قابل تقدیر است، اما آیا نباید توجه داشته باشند که با توجه به این شعارها، هر گونه حرکات و تصمیمات اشتباه بعدی، مورد سوءاستفاده دشمن و عناصر فتنه‌گر قرار می‌گیرد؟

متاسفانه افرادی که مرتکب این اشتباه شده‌اند، توجهی به بازتاب منفی رفتار خود در جامعه و در دنیای رسانه‌ها ندارند. کافیست سری به اخبار سایت‌ها و رسانه‌های ضدانقلاب بزنند و نتیجه عمل خودشان را ببینند. نکته تاسف بار این است که رسانه‌های ضدانقلاب، کانون توجه خود را معطوف به شعارهای دوستان ما کرده‌اند. یعنی همان شعارهایی که حکایت از «ولایتی بودن» و «حامیان رهبر بودن» معترضان دارد! چه جفا و خیانتی از این بالاتر که با رفتار نادرست خود، زمینه دروغگویی، شایعه پراکنی و کینه‌توزی جماعت ضدانقلاب را علیه رهبر معظم انقلاب فراهم کنیم؟!

در چنین شرایطی، طبیعی است که آن اعتراض مردمی به سران فتنه به حاشیه می‌رود و این عمل اشتباه به عنوان نحوه رفتار مردم معترض معرفی می‌شود. البته منظور این نیست که این رفتار را فقط به خاطر بازتاب‌های منفی آن، اشتباه بدانیم؛ حرف ما این است که حتی اگر تصاویر مربوط به آسیب‌های وارده به دفتر آقای صانعی منتشر نمی‌شد، باز هم چنین عملی اشتباه و غیرقابل توجیه است. توجه داشته باشیم که یکی از اعتراض‌های اصلی ما به سران فتنه، حمایت آنها از اغتشاشات و آتش زدن اموال عمومی و خصوص مردم در سال گذشته بوده و هست.

نکته بعدی این است که دست زدن به چنین اقداماتی، اصل اعتراض مردم مومن و انقلابی را به سران فتنه تحت شعاع خود قرار می‌دهد و فضای غبارآلود را بیشتر می‌‌کند. مطمئنا در شرایط کنونی، مردم آگاه ایران به آن حد از بصیرت و شناخت رسیده‌اند که دیگر اجازه فتنه‌گری به سران فتنه را ندهند. بی‌اعتنایی مردم به موسوی و کروبی و اعتراض به حضور آنها در شهرهای مختلف، دقیقا به همین علت است. پس چه لزومی دارد که با رفتار اشتباه خود، باعث مظلوم‌نمایی سران فتنه و قلب واقعیات شویم؟

در پایان باید به این دوستان ناآگاه خود تذکر بدهیم که نتیجه رفتار شما نه تنها دفاع از ولایت و رهبری نیست، بلکه با توجه به نصایح و رهنمودهای پی‌درپی رهبر معظم انقلاب، متاسفانه گاهی عکس سفارشات رهبری است. چرا که ایشان در خطبه‌های روز ۱۴ خرداد با ذکر خاطره‌ای از امام راحل، به ما یادآوری کردند که حتی در برخورد با دشمنان خود هم تقوا و انصاف را مدنظر داشته باشیم:
«من میخواهم عرض بکنم به جوانان عزیزمان، جوانهاى انقلابى و مؤمن و عاشق امام، که حرف میزنند، مینویسند، اقدام میکنند؛ کاملاً رعایت کنید. اینجور نباشد که مخالفت با یک کسى، ما را وادار کند که نسبت به آن کس از جاده‌ى حق تعدى کنیم، تجاوز کنیم، ظلم کنیم؛ نه، ظلم نباید کرد. به هیچ کس نباید ظلم کرد.»