سه‌شنبه 06 جولای 10 | 17:24

اوباما دروغ می‌گوید؛ هدف تحریم‌ها مردم هستند

ممنوعیت فروش قطعات هواپیما یا آزادنبودن دسترسی به بعضی امکانات آزاد در اینترنت مثالهای ساده این تحریم ها هستند که بدون هیچ ارتباطی با منافع خاص سیاسی و نظامی، تنها به هدف فشار بر مردم و مقصر نشان دادن دولت وضع شده اند.


تریبون مستضعفین آیا تحریم ها روی زندگی مردم ایران تأثیر می گذارد؟ معلوم است که اگر تحریم ها تأثیر مستقیمی بر زندگی مردم نگذارند حتما تأثیر غیرمستقیم خواهند داشت. تحریم ها حتی اگر فقط نظامی هم باشند باز هم به حال مردم ایران مضر هستند. خریدهای نظامی و بالارفتن توان دفاعی ایران به هر صورت به نفع ایرانی هاست. اما آمریکایی ها چیز دیگری می گویند و اساسا این موضوع را تبدیل به یک گفتمان متناقض کرده اند که “تحریم های ما باید دولت ایران را هدف قرار بدهد و نه مردم ایران را”! این ادعا اولا ناشی از انگاره فریبنده تفکیک دولت ها و ملت ها و ثانیا به صراحت یک ادعای دروغ است.

بخش بزرگی از تحریم ها برای این وضع می شوند که تلقی نامطلوب بودن دولت و حکومت را در اذهان ایجاد کنند، این تحریم ها به بهانه سیاست های دولت، مردم را تحت فشار قرار می دهند تا این احساس در آنها شکل بگیرد که محرومیت شان به خاطر سیاست های دولتشان است. بنابراین با تغییر دادن دولت می توانند محرومیت ها را هم رفع کنند. ساز و کار تحریم برای این برنامه ریزی می شود که دولت را مانعی منزوی و دورافتاده نشان بدهد که باعث عقب ماندگی و محرومیت مردمش شده است.

ممنوعیت فروش قطعات هواپیما یا آزادنبودن دسترسی به بعضی امکانات آزاد در اینترنت مثالهای ساده این تحریم ها هستند که بدون هیچ ارتباطی با منافع خاص سیاسی و نظامی، تنها به هدف فشار بر مردم و مقصر نشان دادن دولت وضع شده اند. گذشته از تحریم های مربوط به حوزه فناوری، تحریم های نفتی و سنگ اندازی در قراردادهای صادرات گاز نیز برای تضعیف توان اقتصادی دولت انجام می شود. در کنار این نوع تحریم ها حمایت همزمان از رقبای منطقه ای ایران به پررنگ شدن تلقی انزوا و ناکارآمدی کمک می کند. بعضی تحریم ها مانند ممنوعیت فروش بنزین و گازوئیل نیز مستقیما با وضع زندگی مردم در ارتباط هستند و هدف مستقیم آنها القای ناکارآمدی و ایجاد عصبانیت در میان مردم است.

اما آیا این سیاست در افکار مردم ایران موثر بوده است؟ پاسخ مثبت است. تلقی ناکارآمدی ناشی از تحریم دستکم در اقشاری که تمایلات روشنی نسبت به غرب دارند، و مخالفانی که همراهی اطاعت آمیز از غرب را گزینه ناگزیر می دانند به شکل واضحی نمود پیدا کرده است. طیفی که قدرت غرب را یک انگاره اعتقادی و مخالفت با آن را به عنوان یک “غیرممکن” پذیرفته اند بیش از دیگران هدف این سیاست بوده اند تا با اشکال و اعتراض به دولت، تلقی انزوا و ناکارآمدی را منتشر کنند. با توجه به اینکه ژورنالیسم نیز تحت تأثیر همین طیف فکری قرار دارد خود به خود از طریق ابزارهای رسانه ای فشار بر دولت افزایش پیدا کرده و تلقی انزوا و ناکارآمدی در باقی اقشار نیز منتشر می شود.

کلید واژه های رئیس جمهوری آمریکا در سخنانی که در مورد ایران می گوید نیز به خودی خود هدف های واقعی از سیاست تحریم را نشان می دهد. به عنوان نمونه می توان به این سخنان اوباما پس از امضای قانون تحریم های جدید علیه ایران اشاره کرد:

«در همان حال که ما بر فشار به دولت ایران می افزاییم، پیامی روشن نیز می فرستیم که ایالات متحده در کنار مردم ایران که خواستار برخورداری از حقوق جهانی خود هستند ایستاده است. این قانون به کسانی که مرتکب نقض جدی حقوق بشر می شوند مجازات هایی تحمیل می کند. و فن آوری هایی را که به مردم ایران امکان دسترسی به اطلاعات و ارتباط آزادانه را می دهند از ممنوعیت بازرگانی معاف می سازد. ایالات متحده در ایران و سرتاسر جهان به به ایستادن در کنار کسانی که خواستار عدالت و پیشرفت و حقوق بشر و منزل انسانی برای همه مردم هستند، ادامه خواهد داد.

بار دیگر می گویم، این روزی نیست که ما خواستار فرا رسیدنش بودیم بلکه این پیامدی است که دولت ایران هنوز انتخابی در برابر خود دارد در دیپلماسی گشوده باقی مانده است. ایران می تواند صلح آمیز بودن مقاصد خود را به اثبات برساند و به الزامات خود به موجب ان.پی.تی عمل کند و امکان شکوفایی حقوق آنها را فراهم سازد. زیرا ایرانیان میراث داران یک تاریخ بزرگ هستند. آنها به خاطر استعداد خود و سهمی که برای بشریت ادا کرده اند شهرت دارند. اینجا در ایالات متحده، آمریکاییان ایرانی تبار موفق ترین ها بوده اند و در درون ایران امکان بالقوه بزرگی وجود دارد که ایرانیان از طریق پیوستگی عمیق تر با جامعه بین المللی و از جمله با ایالات متحده، به رفاه و رونق گسترده تری دست یابند. این آینده ای است که رهبران ایران با خودداری از عمل به تعهدات ین المللی شان، مردم خود را عقب نگاه ندارند و آینده ای که ایران بتواند جایگاه خود را در جامعه کشورها بازیابد و از صلح و رفاه بیشتری برخوردار گردد. این انتخابی است که در برابر دولت ایران قرار دارد و ما همچنان امیدواریم که آنها این راه را برگزینند.»

تحریم ها اگر موجب فشار از درون به دولت ایران نشوند به معنی واقعی تأثیر گذار نخواهند بود. راهکار تحریم بدون نتیجه دادن فشارهایی که موجب نارضایتی مردم و عصبانیت نسبت به دولت می شود به موانع ساده ای برای دور زدن مبدل خواهد شد. وضع تحریم های جدید در کنار افزایش فشار رسانه ای دو اقدام توأمان هستند که دقیقا به هدف القای ناکارآمدی و انزوای دولت ایران برنامه ریزی می شوند. افق نهایی سیاست خارجی آمریکا براندازی کم هزینه یا تبدیل ایران به نیرویی خنثی و اطاعت پذیر است، بنابراین نمی توان راهکار تحریم را مستقل از این سیاست کلی تحلیل کرد.

برچسب‌ها: ، ،

ثبت نظر

نام:
رایانامه: (اختیاری)

متن: