پنج شنبه ۳ بهمن ۱۳۹۸
چهارشنبه ۲۵ مرداد ۹۱ | ۰۲:۱۵

شعر: درخت‌ها همه بی‌تاب در حیات شکستند

شاعر: علی‌محمد مؤدب

زمین شکست، زمان هم، تو هم، جهات شکستند | شکست سقف و شکستی و خاطرات شکستند || صدای خنده کودک شکست و تاب تکان خورد | درخت‌ها همه بی‌تاب در حیات شکستند || عروسکان جوانمرگ را چگونه نگریم | به کام خاک بسی شاخه‌ی نبات شکستند


علی‌محمد مؤدب

زمین شکست، زمان هم، تو هم، جهات شکستند
شکست سقف و شکستی و خاطرات شکستند

صدای خنده کودک شکست و تاب تکان خورد
درخت‌ها همه بی‌تاب در حیات شکستند

عروسکان جوانمرگ را چگونه نگریم
به کام خاک بسی شاخه‌ی نبات شکستند

چه نامه‌ها همه ننوشته ماند تا به قیامت
چه‌قدر خط نهان در نی و دوات شکستند

به عکس کوچک تو خیره ام، شکسته کوچک!
چقدر دل که در این لحظه‌ها برات شکستند

نرفته دست و دل من، مگر به از تو نوشتن
از آن شب آن شب تیره که دست‌هات شکستند

برچسب‌ها: ،

ثبت نظر

نام:
رایانامه: (اختیاری)

متن: