شنبه ۲۷ اردیبهشت ۱۳۹۹
جمعه ۱۲ شهریور ۸۹ | ۱۶:۴۳

ناشران انتشار آثار ادبی درباره امام علی را وظیفه خود بدانند

در بین شخصیتهای شاخص دین اسلام پیامبر(ص) حضرت علی(ع) و امام حسین(ع) بیشترین آثار ادبی را به خود اختصاص داده اند و زندگی پرماجرای آنان نیز این امکان را هر چه بیشتر در اختیار نویسندگان قرار داده که به خلق داستان درباره آنها بپردازند.


یک نویسنده کودک و نوجوان معتقد است ناشرانی که امکانات پژوهشی در اختیار دارند باید انتشار رمان و داستان کوتاه درباره امام علی (ع) را وظیفه خود بدانند.

محمد میرکیانی از نویسندگان کودک و نوجوان در گفتگویی درباره جایگاه رخداد تاریخی ضربت خوردن حضرت علی (ع) در ادبیات ایران از گذشته تا امروز گفت: پیش از انقلاب نویسندگانی چون محمود حکیمی به جایگاه و شآن امیر مومنان حضرت علی (ع) می پرداختند و این پرداخت هم منحصر به مسئله ضربت خوردن و شهادت حضرت نبود بلکه کل زندگی ایشان، سلوکشان، ارتباطات اجتماعی، نگاه عدالتخواهانه شان و … را شامل می شد.

وی ادامه داد: البته نگاه سیاسی بر بخشی از داشته های ادبی ما در آن روزها حاکم بود بدین شکل که نویسندگان به مقایسه و مقابله زندگی امیر و ویژگیهای آن با زندگی روزگار خودشان می پرداختند تا از این طریق بتوانند جامعه را متوجه انحراف از شیوه زندگی انبیا و اولیا به ویژه علی (ع) بکنند.

نویسنده “روزی بود و روزی نبود” با تاکید بر اینکه پس از انقلاب خلق آثار دینی از جمله آثاری که با محوریت امام اول شیعیان گرفت بیشتر شد بیان کرد: در سالهای اول انقلاب جسته گریخته آثاری نوشته می شد ولی به مرور پررنگتر و عمیقتر شد و ما در ادبیات و در زیرشاخه ادبیات کودک و نوجوان ، رمان و داستان کوتاه با این موضوع کم داریم ولی در زمینه داستان کوتاه وضع بهتر است.

میرکیانی افزود: در بین شخصیتهای شاخص دین اسلام پیامبر(ص) حضرت علی(ع) و امام حسین(ع) بیشترین آثار ادبی را به خود اختصاص داده اند و زندگی پرماجرای آنان نیز این امکان را هر چه بیشتر در اختیار نویسندگان قرار داده که به خلق داستان درباره آنها بپردازند.

این نویسنده اضافه کرد: البته با توجه به جایگاه والای امیر مومنان در بین بزرگان صدر اسلام و همچنین سلوک و عرفان ایشان جای این هست که ادبیات ایران زمین بیشتر به این شخصیت ادای دین کند و می توان گفت ما آثار شاخص درباره ایشان کم داریم.

وی با اشاره به اینکه خیلی از ناشران خصوصی و دولتی که در زمینه ادیات کودک و نوجوان فعالیت می کنند به زندگی علی(ع) پرداخته اند ولی در بین آنها آثار شاخص کمتر و به نام کمتر دیده می شود عنوان کرد: غالب نویسندگان کودک ما به دلیل مسائل عاطفی به کربلا، شهدای کربلا و زندگی امام حسین(ع) پرداخته اند و از لحاظ آماری و کیفی آثار مرتبط با امام علی(ع) در جایگاه دوم قرار دارد.

میرکیانی دلیل گفته خود را اینگونه تشریح کرد: زندگی امیرمومنان به گونه ای است که روایت آن نیاز به تحلیل و بررسی همه جانبه تاریخ اسلام دارد و باید مجموعه مسائلی را که به شهادت ایشان ختم شده است مورد بررسی قرار داد تا بتوان یک رمان درباره ضربت خوردن این امام نوشت.

نویسنده “قصه ما مثل شد” افزود: اما نوشتن درباره واقعه عاشورا به گونه ای است که می توان ماجرایی 10 روزه را روایت کرد و ظرفیتهای روایی آن هم به قدری زیاد است که قابلیت این را دارد که بتوان درباره همین بازه زمانی رمان نوشت گرچه واقعه کربلا هم به طور زنجیروار به دوران پیش از خود و حتی دوران حضرت علی (ع) ارتباط دارد و این ارتباط به بعد از واقعه عاشورا هم پیوند می خورد ولی بازهم به گونه ای است که همان اتفاق کربلا به تنهایی هم می تواند دستمایه آثار ادبی باشد. ماجرای کربلا به رمان و داستان بلند می ماند و وقایع آن خیلی ساده به قالب داستان درمی آید.

وی همچنین اشاره کرد: روزگار امیرمومنان روزگار فتنه بود و عده ای به نام دین علیه آن حضرت قیام کردند و تاریخ آن زمان پیچیدگیهای زیادی دارد که یک نویسنده برای نوشتن درباره آن باید به تحلیل تاریخ صدر اسلام روی آورد و همین امر درباره حضرت علی(ع) نوشتن را دشوار می کند. ابن ملجم مرادی از خوارجی است که اهل نماز و نیایش بوده حال چنین شخصیتی به شهادت امام دست می زند برای شخصیت پردازی این فرد در داستان نیازمند به مطالعه عمیق و شناخت او از گذشته تا کشتن امام است.

میرکیانی با اشاره به اینکه حادثه ضربت خوردن علی (ع) از حوادث تو در تو و چند لایه است توضیح داد: این مسئله باعث کم بودن آثار ادبی به ویژه در حوزه داستان بلند و رمان است البته این مسئله بهانه خوبی نیست و آنهایی که در عرصه تحلیل تاریخ اسلام کار می کنند باید نویسندگان را در این راه کمک کنند. ما داستانهای کوتاه زیادی داریم که به زندگی حضرت علی(ع) از تولد تا شهادت پرداخته اند ولی هنوز حق مطلب ادا نشده است.

این نویسنده ادبیات کودک در پایان گفت: ناشرانی چون کانون پرورش فکری و حوزه هنری که امکانات پژوهشی ویژه ای دارند باید انتشار رمان و داستان بلند درباره امام اول شیعیان را وظیفه خود بدانند و این امکان را در اختیار نویسندگان قرار دهند که از منابع مطالعاتی و کتابخانه ای آنها برای تحقیق استفاده کنند حتی معرفی نامه هایی در اختیار نویسندگان قرار دهند تا از کتابخانه‌های سراسر کشور استفاده کرده و سپس به نگارش آثار شاخص و عمیق بپردازند.

ثبت نظر

نام:
رایانامه: (اختیاری)

متن: