شنبه 26 اکتبر 13 | 15:42

جنگ «پلیس خوب» و «پلیس بد» بر سر ایران

کنگره آمریکا در نقش «پلیس بد» و وزارت خارجه این کشور در نقش «پلیس خوب»، با هدف مشترک امتیازگیری بیشتر از ایران پروژه خود را رسماً استارت زده‌اند.


با عزم جدید کنگره آمریکا برای تصویب تحریم‌های جدید علیه جمهوری اسلامی ایران، آنچه پیش از این تحت عنوان «راهبرد دو و نیم بخشی آمریکا در مواجهه با ایران» مورد اشاره فارس قرار گرفته بود، کاملا در عرصه عمل خود را نشان داد.

در تشریح این راهبرد پیش‌تر بیان کردیم که راهبرد جدید آمریکایی‌ها و صهیونیست‌ها، کنگره آمریکا به همراه کابینه رژیم صهیونیستی نقش پلیس بد را بازی می‌کنند و هدفشان سوق دادن ایران به سمت وزارت خارجه دولت اوباما به‌عنوان پلیس خوب است. در این بین، گروهی حاشیه‌ای در رسانه‌ها و اندیشکده‌های آمریکایی مسیر فرار از پلیس بد به سوی پلیس خوب را به ایران نشان می‌دهند که تماما بر کوتاه آمدن ایران از حقوق هسته‌ای و امتیازدهی مبتنی است.

ادعا نمی‌کنیم که آنچه بین دولت و کنگره می‌گذرد تماما یک نمایش است، بلکه می‌دانیم اختلاف نظرها در این وادی کاملا واقعی است اما باور داریم که این دو گروه مخالف، در واقع در یک پازل بازی می‌کنند و هدفی جز وادار کردن ایران به تسلیم ندارند. هر یک از این دو گروه به کار دیگری معنا می‌بخشد و هرچه مخالفت‌ها سخت‌تر باشد، صحنه برای امتیاز دادن ایران به زعم طرف غربی آماده‌تر می‌شود.

«جن ساکی»، سخنگوی وزارت خارجه آمریکا اعلام کرده است که تیم امنیت ملی دولت «باراک اوباما» اتفاق نظر دارند که توقف در [تشدید] تحریم‌های ایران بسیار مفید است و انعطاف‌پذیری بیشتری به گفت‌وگوها می‌دهد و نشان خواهد داد که آیا مذاکرات به‌خوبی پیش می‌روند یا خیر؟

ساکی این اظهارات را در دیدار با نمایندگان و مشاوران کنگره در نشست روز پنجشنبه هفته گذشته کاخ سفید مطرح کرد و به خبرنگاران گفت: ما این مسئله را ابلاغ کردیم که در حالیکه به جلو حرکت می‌کنیم، هرگونه اقدام کنگره باید در راستای راهبرد مذاکره‌ای ما باشد. بنابراین فکر می‌کنیم که هم‌اکنون زمان توقف (تحریم‌ها علیه ایران) است، تا ببینیم که مذاکرات می‌تواند پتانسیل و کشش لازم را به دست آورد یا خیر؟

به این عبارات دقت کنید: «آیا مذاکرات به خوبی پیش خواهند رفت یا نه؟» و «هرگونه اقدام کنگره باید در چارچوب راهبرد مذاکره‌ای ما باشد.» وی در جای دیگری تصریح کرده که اگر ایران به تعهدات خود عمل نکند، باز هم می‌توان تحریم‌های بیشتری را علیه ایران اعمال کرد.

ره‌آورد چنین دیدگاهی این است: «پلیس خوب از پلیس بد می‌خواهد که در راهبرد او حرکت کند و اگر متهم همکاری نکرد، وی را به پلیس بد خواهد سپرد تا مجازات بیشتری علیهش اعمال شود.» با چنین دیدگاهی مشخص است که طرف آمریکایی اجزای مختلف حکومتی خود را در یک مسیر واحد بسیج کرده تا یا از ایران امتیاز بگیرد یا آن‌‌قدر به این کشور فشار وارد کند تا از پا درآید.

«وندی شرمن»، رئیس هتاک تیم مذاکره‌کننده آمریکا در گروه 1+5 قبل از آغاز مذاکرات ژنو به کنگره اعلام کرد که اگر ایران با اقدامات منسجم و جامع و حقیقی برای عقب‌نشینی از برنامه‌ هسته‌ایش، به گفت‌وگوهای ژنو نیاید، دولت آمریکا از تحریم‌های شدیدتر علیه ایران حمایت می‌کند.

اگر شرمن و دار و دسته وزارت خارجه ایالات متحده فعلا با چنین تحریم‌هایی مخالف‌اند بدان معناست که از پیشنهاد ایران در ژنو4، احساس ناامیدی نمی‌کنند اما تضمینی نیست که در آینده همین سطح از امیدواری را داشته باشند. به عبارت دیگر در این پازل فعلا دست برتر با پلیس خوب است اما هرلحظه که طرف مقابل احساس کند که ایران در برابر خواسته‌هاش همچنان ایستادگی می‌کند، قطعا بازی را به پلیس بد می‌سپارد.

با این اوصاف تکلیف یک مفهوم کاملا نامعلوم است: «اعتمادسازی»! اعتمادسازی با طرفی که ایرانیان را ذاتا فریبکار می‌داند و با یک راهبرد پیچیده در حال تلاش برای امتیاز گرفتن از جمهوری اسلامی است، چه معنایی می‌تواند داشته باشد؟

ثبت نظر

نام:
رایانامه: (اختیاری)

متن: