سه‌شنبه 19 نوامبر 13 | 13:37

نامه به روحانی درباره اخراج قنبرعلی تابش

جمعی از نویسندگان و فرهنگیان افغانستان در نامه‌ای سرگشاده به حسن روحانی رئیس جمهور کشورمان خواستار تجدیدنظر درباره اخراج قنبرعلی تابش دانشجوی مهاجر افغان از دانشگاه علامه طباطبایی شدند.


139208272031232631565783جمعی از نویسندگان و فرهنگیان افغانستان در نامه‌ای سرگشاده به حسن روحانی رئیس جمهور خواستار تجدید نظر در اخراج قنبرعلی تابش دانشجوی مهاجر افغان از دانشگاه علامه طباطبایی شدند.

متن این نامه به شرح ذیل است:‌

ریاست محترم جمهوری اسلامی ایران، جناب آقای دکتر حسن روحانی سلام برشما.

به استحضار شما رسانیده می‌شود که حکم اخراج ناگهانی آقای قنبرعلی تابش، شاعر و پژوهشگر و دانشجوی افغانستانی مقیم ایران از دانشگاه علامه طباطبایی تهران که اخیراً بدون ارائه دلیلی مشخص صورت گرفته است، نگرانی‌هایی را در میان اهالی قلم و تحصیل کردگان افغانستانی در مورد ادامه وضعیت تحصیلی ایشان و سایر دانشجویان افغانستانی مشغول به تحصیل در دانشگاه‌های ایران ایجاد کرده است.

قنبرعلی تابش چهره‌ای ناشناخته در میان همزبانان ایرانی ما نیست. چاپ پنج مجموعه شعر، عضویت درهیئت تحریریه نشریه ادبی و وزین “درّ دری” ، سال‌ها کار فرهنگی و انتشار ده‌ها مقاله علمی از جمله فعالیت‌های ایشان است. همچنین سابقه تحصیلی ایشان در حوزه علمیه و دانشگاه همواره نیک و درخشان بوده است. از این‌رو حکم اخراج غیر منتظره ایشان از دانشگاه، مایه تأسف شدید اهالی فرهنگ و قلم افغانستان است.

کشور ایران و دولت محترم این کشور در طول سه دهه میزبان مهاجران از وطن رانده شده افغانستانی بوده است. تعداد زیادی افغان به این کشور پناه آورده‌اند و در کنار میزبانان همزبان و هم‌کیش خود زندگی مسالمت‌آمیزی داشته‌اند و هزاران هزار طفل افغان در مکاتب ایران درس خوانده‌اند و با ورود به دانشگاه‌ها در رشته‌های مختلف صاحب تخصص شده‌اند. جریان پررنگ و پربهای ادبیات مهاجرت افغانستان در همین کشور و در میان جوانانی شکل گرفت که در همین خاک علم و هنر آموختند و با افزودن رنگ و بوی دردهای آشنای حاصل از جنگ و تبعات جنگ در سرزمین مادری‌شان، برگی دیگر به صفحات تاریخ ادبیات فارسی افزودند. در قبال لطف جامعه میزبان، مهمان نیز البته همواره حق دوستی را پاس داشته است. مهاجرین افغان در آبادانی ایران در کنار برادران ایرانی خود ایستادند و عرق ریختند.

امروز کمتر ساختمان و خیابانی در ایران پیدا می‌شود که خشت و خاکش جای دست کارگر افغان را نداشته باشد. در طول این سالها البته گاهی مشکلاتی نیز فراروی مهاجران افغان و دانش آموزان و دانشجویان افغان قرار گرفته است که وضعیت معیشتی و کاری آنها را به شدت تحت تاثیر قرار داده است و دشواری‌های زیادی را برایشان خلق کرده است.

در این میان نقش فعالیت‌ها و همکاری‌های دوجانبه هنرمندان نویسندگان و تحصیل کردگان ایرانی و افغان در تحکیم روابط فرهنگی دو ملت و پاسداشت یادگارهای نیکوی زبانی و فرهنگی و دینی‌ای که از تاریخی مشترک برای ما مانده است نقشی پررنگ و بسیار ارزنده بوده است. آنها توانستند با معرفی فرهنگ و ادبیات دو کشور به همدیگر، پایه‌های استوار گفتگو و دوستی و مودت را بین مردمان دو خاک همسایه بنا بگذارند.

در حال حاضر اما اخراج غیر منصفانه قنبرعلی تابش از دانشگاه شک و شبهه و دل ناگرانی بسیاری را در میان اهالی قلم هر دو کشور ایران و افغانستان ایجاد کرده است. انتشار نامه‌هایی در اعتراض به اخراج ایشان از دانشگاه از طرف دوستان نویسنده و شاعر ایرانی ما نشان‌دهنده اشتراکات عمیق فرهنگی فی ما بین و شدت نگرانی ما و ایشان در این باب است. توقع همه ما این است که اگر ایشان رفتاری داشته‌اند که مخالف و مغایر با قوانین دانشگاه و یا قوانین دولت محترم جمهوری اسلامی ایران بوده است، این دلایل به صورت شفاف ارائه شود و اگر اینطور نیست ما خواستار صدور اجازه تحصیل و اقامت دوباره ایشان در اسرع وقت هستیم چرا که نامهربانی‌هایی از این دست شکاف عاطفی و فرهنگی جبران‌ناپذیری در دل مردمان دو کشور ایجاد خواهد کرد.

جمعی از نویسندگان و فرهنگیان افغانستانی مقیم داخل و خارج افغانستان

محمد سرور مولایی، لعل زاد، طاهر شاران، حمزه واعظی، محمدکاظم کاظمی، سید ابوطالب مظفری،حاج کاظم یزدانی، دکتر فریدخروش، اسدالله شفایی، اسد بودا، محمدحسین فیاض، عزیز رویش، زهرا حسین‌زاده، سلمانعلی زکی، صبورالله سیاه سنگ، شریف سعیدی، حسین ورسی، ضیاء قاسمی، محبوبه ابراهیمی، حسین محمدی، ملک شفیعی، هادی حکیمی، بشیر رحیمی، میرحسین مهدوی، جمعه رضایی، عبدالله اکبری، فریده رستگار، حسین حیدر بیگی، شکریه عرفانی، جاوید نادر، علی‌مدد رضوانی، وحید وارسته، ناصر عارفی، بلال نوروزبیک، شوکت علی محمدی، فاضل کیانی، زهرا زاهدی، تکتم حسینی، کبرا حسنی، مریم احمدی، محسن سعیدی، شکریه عرفانی، لیلا آرزو، دکتر سلیم جاوید، فرشته ضیایی، نادیه فضل، ولی عالمی، رحمت ارزگانی، وحید جوادی، ندیم مأمون،عارف جعفری، سیدرضا محمدی، مهدی جهان آبادی، حمیدآریانا، انجنیر سرور، دکتر تیمور شاران، نوروهاب سپاند، وکیل سوله مل ، وحید ذلمی، دکتر قدسیه معراج، محب مدثر، شهباز ایرج، فکور غیاثی، دستگیر نایل، وحیده ذلال، ناصر میثم، حکیمه عارفی، همایون تاچ، کریم میثاق، شاه بی بی ناله، ترنج شمالی، قادر ندیم، اسدالله کشتمند، فریدون وارسته، علیجان اکبری، داکتر وحید کشتمند، حیات‌الله دلاور، حلیم سرخابی، ابوذر امینی، خدیجه عباسی، عالمی پویا، تواب کریمی.

  1. نیما
    23 سپتامبر 2014

    هزاران هزار طفل افغان در مکاتب ایران درس خوانده‌اند و با ورود به دانشگاه‌ها در رشته‌های مختلف صاحب تخصص شده‌اند

    واقعا چطور راضی شدید این دروغ بزرگ را بنویسید؟
    این قانون نژاد پرستانه ای که افغان ها فقط حق دارند در مدارس پایین شهر تحصیل کنند و یا می بایست شهریه بسیار سنگین به مدارس خصوصی بپردازند.
    و یا این قانون که افغان ها بعد از تحصیل مجبور می شوند کشور را ترک کنند و به افغانستان برگردند یعنی چه ؟

    از هر صد افغانی پنج نفر حاضر به قبول این مسئله نیستند و باعث می شود که افغانها در ایران نتوانند آزادانه به تحصیل ادامه دهند.

ثبت نظر

نام:
رایانامه: (اختیاری)

متن: