سه‌شنبه 24 دسامبر 13 | 13:59
ابتکار فرهنگی یک وبلاگ نویس ارزشی

بن‌تن زدایی یک مادر از لباس‌های فرزندش+عکس

بعد از چند روز تازه متوجه عکس بن تن در پشت لباس شدم. چون حوصله رفتن به بازار و تعویض آن را نداشتم، خودم را توجیه کردم که چون عکس در پشت لباس است خیلی جلب توجه نمی کند. روز اول عید که محمدحسین لباسش را پوشید، خیلی دلخور بودم که چرا موقع خرید دقت نکرده ام.


به گزارش تریبون مستضعفین،‌ زهرا عباسی نویسنده وبلاگ راحیل در مطلبی با عنوان «ماجرای من و لباسهای محمّدحسین» به تلاشش برای زدودن لباس‌های فرزند خردسالش از نمادهای ضدفرهنگی پرداخته که متن کامل این یادداشت را در زیر می‌بینید:

قصد داشتم برای پسرم (محمدحسین) شلواری مناسب فصل زمستان بخرم. اما رفتن به بازار با آن وضع افتضاح فرهنگی حاکم بر لباس‌ها و البته قیمتهای سرسام آور و ترس از تکرار اتفاق عید سال گذشته، مانعم می‌شد.

عید نوروز سال گذشته برای پسرم (محمدحسین) یک دست لباس خریدم. بعد از چند روز تازه متوجه عکس بن‌تن در پشت لباس شدم. چون حوصله رفتن به بازار و تعویض آن را نداشتم، خودم را توجیه کردم که چون عکس در پشت لباس است خیلی جلب توجه نمی‌کند. روز اول عید که محمدحسین لباسش را پوشید، خیلی دلخور بودم که چرا موقع خرید دقت نکرده‌ام. کاش برای تعویض لباس اهمال کاری نمی‌کردم.

کلی به مغزم فشار آوردم که با این لباس بن‌تنی چه کنم. ۴۰ هزار تومن پول بالایش داده بودم. دور انداختنش اسراف بود و هدیه دادنش، ترویج این تیپ لباس‌ها و طرح‌ها محسوب می‌شد. به این فکر افتادم که یک تکه دوزی آماده بخرم و روی آن بچسبانم. ولی مطمئن بودم، تکه دوزی‌های موجود در بازار هم، همین عکس هاست؛ بن‌تن و مرد عنکبوتی و باب اسفنجی و باربی و زیبای خفته و… بالاخره به خواست خدا، فکری به ذهنم رسید.

خرجش یک دفتر ۲۷۰۰ تومنی و یک ساعت وقت گذاشتن بود. جلد بعضی از دفترهای سینا و ثنا و ثمین، طلقی است و از طرفی طرحهای مفهومی و زیبایی هم دارد. برای محو کردن چهره بن تن از پشت لباس، جلد یکی از دفترهای سینا را قیچی کردم و عکس سینا را از آن وسط درآوردم و روی عکس بنتن دوختم و شد اینکه می‌بینید.

لباس

امسال هم قصد داشتم شلواری برای محمدحسین بخرم که هم ارزان باشد، هم زیبا، هم منقش به عکس و طرحی جذاب، هم گرم و نرم و راحت، و علی الخصوص جین نباشد. چرا که معتقدم شلوار جین مانع حرکت راحت و ورجه وورجه بچه‌ها می‌شود. مطمئن بودم شلواری با این ویژگی‌ها به هیچ وجه در کل ایران پیدا نمی‌شود چه رسد به سبزوار!

اگر چنین لباسی در بازار پیدا شود که همه جوانب را در نظر گرفته باشد، بایستی به مسئولین فرهنگی کشور دست مریزاد گفت و کلی تقدیر و تشکر و عود و اسفند خرجشان کرد که گوش شیطان کر، چشم نخورند.

دفتر سینا از آنجا که دستی در خیاطی دارم تصمیم گرفتم خودم شلواری برایش بدوزم که تمام این نکات در آن لحاظ شده باشد. نیم متر پارچه زیبا و گرم و نرم به رنگ سبزخریدم ۱۱۰۰۰ تومن. از آنجا که زیپ و قزن مناسب شلوار بچه‌ها نیست و کودک را اذیت می‌کند، ۳۰ سانت کشباف برای بالای شلوار و دور کمرش خریدم، شد۳۰۰۰ تومن.

جلد یک دفتر ۲۷۰۰ تومنی سینا را قیچی کردم برای طرح روی شلوار. دو عدد قرقره هم رنگ لباس هم برای چرخکاری زیر و روی لباس و دو عدد دکمه تزئینی هم خریدم. بعد از تکمیل شلوار و استفاده از عکس سینا روی شلوار، دوست داشتم یک نوشته یا یک سری عدد هم روی لباس پیاده کنم.

مصر بودم که از حروف و اعداد انگلیسی استفاده نکنم. اما روی اینکه از چه کلمه یا عبارت یا عددی استفاده کنم، خیلی فکر کردم. دوست داشتم از عددی استفاده کنم که واقعه یا تصویر خاصی را در ذهن تداعی کند. ابتدا عدد ۱۳۵۷، سال پیروزی انقلاب به ذهنم خطور کرد، اما در آوردنش وقت می‌برد و کمی برایم سخت بود. بالأخره عدد ۹ را انتخاب کردم. مدنظرم ۹ دیماه ۸۸ بود. روز بصیرت ملت ایران.

3
جمعاً با حدود ۱۸۰۰۰ تومن یک شلوار همه چی تمام، برای پسرم دست و پا کردم. خدا را شکر.

  1. پریسا
    24 دسامبر 2013

    بسیار کار جالبی است. منتها این عکس دفتره کاغذی بوده ؟ اگه آره که بعد از یکبار شست و شو، وامیره کلا!

    • ناشناس
      24 دسامبر 2013

      مطلب رو با دقت نخوندی
      چون نوشته طرح ها طلقی(پلاستیکی) هستند و در نتیجه بعد از شستشو هیچ اتفاقی برای طرحها نمی افته

  2. سرباز
    24 دسامبر 2013

    بسمه تعالی
    ممنون از زحمت این خواهر که تجربه خودشون رو برای فرهنگ سازی نشر دادن. اینجاست که تهدید به فرصت تبدیل میشه و زنان متعهد، توفیق اجباری نصیبشون میشه که هنرهای لازم برای زندگی رو یاد بگیرند و روز به روز نمونه کاملتری از زن مسلمان بشن.
    الحمدلله

  3. رهام
    25 دسامبر 2013

    خب ولی خدایی دقت کنید زیاد قشنگ نشده شلوارش
    :(
    والا بچه های حالا از این چیزا نمی پوشن!

    • زهرا
      25 دسامبر 2013

      معلومه وقتی از این چیزا براشون نمیخریم واصلا ندیدن نمیپوشن
      توی بحث انیمیشنا هم همینو میگن ولی وقتی یه بچه انیمیشنای ایرانیرو تو سن پایین ببینه اصلا میدونه بن تن چی هس؟؟؟؟؟؟؟؟؟
      بچه شخصیتش تو خونه وخانواده شکل میگیره هرچی بهش نشون بدی همون بازخورد وتو بزرگی بهت برمیگردونه

  4. saeid
    25 دسامبر 2013

    من الله توفیق

  5. بیوتن
    25 دسامبر 2013

    چرا مطالب سایت قابلیت لایک نداره؟!! :<

  6. سائل
    26 دسامبر 2013

    سلام، واقعا ایده جالبیه. ولی یه سوال. جنس طلقی تصاویر باعث محدودیت توی حرکت بچه نمی شه. آخه فک کنم تیکه های پارچه ای از یه تیکه طلق خیلی انعطاف پذیر تره.

    • زهرا
      26 دسامبر 2013

      سلام
      نه حداقلش اینه که از شلوار جین بیشتر جولوی
      بچه رو نمیگیره

  7. من
    26 دسامبر 2013

    کافیه یک زن بخواد چیزی باشه …

  8. سفیر
    26 دسامبر 2013

    سلام فکر جالبیه و البته قابل الگوبرداری… اگه اشکالی نداره این مطلب رو با ذکر منبع رو وبلاگم میذارم

  9. ناشناس
    27 دسامبر 2013

    به این میگن حرکت جهادی. دمت گرم.

  10. محبوبه
    27 دسامبر 2013

    سلام. من دیشب رفتم یک سویشرت بخرم روی تمام سویشرت های آن مغازه نوشته بود هالیوود. خیلی ناراحت شدم. و نخریده برگشتیم. ولی شما تسلیم نشدی ممنون

    • ناشناس
      1 ژانویه 2014

      ای که گفتی یعنی چی؟ ها! ای” سویشرت” یعنی چی؟!!!!

  11. ناشناس
    30 دسامبر 2013

    سلام وخداقوت
    امیدجامعه همواره به مادران مسولیت پذیره
    امیدوارم همه این جایگاه خطیرودرک کنیم ومقدمات تاثیرگذاری بیشترش روفراهم کنیم

  12. مج
    17 ژانویه 2014

    سلام
    خدا قوت
    صلوات

  13. کیان
    24 ژانویه 2014

    افرین بن تن

  14. م.الف
    1 مارس 2014

    واقعا مسخره و وقت تلف کن

    • مریم
      21 ژوئن 2014

      شما وقتت رو تلف کن برا چیزهای دیگه

  15. مانیا
    14 می 2014

    ببببببببببببد بووووووووووووووود

  16. سمیه
    19 می 2015

    نوشته ی sport روی شلوار آبیش رو هم یه کاری بکن!
    :)

ثبت نظر

نام:
رایانامه: (اختیاری)

متن: