جمعه ۲۶ اردیبهشت ۱۳۹۹
دوشنبه ۳۱ فروردین ۹۴ | ۱۱:۴۷

خانه به دوشی «بنیاد» تمام می‌شود؟

با نزدیک شدن به مهلت قانونی پایان اجاره ساختمان فعلی «بنیاد شعر و ادبیات داستانی»، ماجرای خانه به دوشی این نهاد متولی ادبیات و شعر در وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی بار دیگر در شرف تکرار است.


با نزدیک شدن به مهلت قانونی پایان اجاره ساختمان فعلی «بنیاد شعر و ادبیات داستانی»، ماجرای خانه به دوشی این نهاد متولی ادبیات و شعر در وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی بار دیگر در شرف تکرار است.

 پلمپ یا تمدید اجاره نشینی؟ کدام یک از این دو گزینه پیش روی ساختمان استیجاری بنیاد شعر و ادبیات داستانی ایرانیان برای ادامه فعالیت در ساختمان خیابان استاد نجات الهی است؟

ساختمان بنیاد ادبیات داستانی

آیا ماجرای تنش‌های سال گذشته بنیاد ادبیات داستانی همزمان با ایام نمایشگاه بین‌المللی کتاب تکرار می‌شود و یا اینکه بالاخره هیئت مدیره تازه و مهمتر از آن مدیران عالی وزارت ارشاد به وعده‌های خود عمل کرده و جایی ثابت و مناسب برای فعالیت این نهاد ادبی وابسته به خود معین می‌کنند؟ سرنوشت وعده‌های داده شده و اعلام آمادگی های دولتی برای سامان دادن به این ماجرا به کجا می‌انجامد؟

اینها بخشی از سوالاتی است که این روزها با نزدیک شدن به مهلت قانونی پایان اجاره ساختمان کوچه نوید در خیابان استاد نجات الهی، پیش ذهن اهالی شعر و ادبیات می چرخد. پرسش هایی که همه درباره فرجام ساختمان بنیاد شعر و  ادبیات داستانی ایرانیان است و وضعیت نامعلوم آن را در آستانه پایان مهلت قرارداد اجاره ساختمان فعلی بار دیگر بر سر زبان می اندازد.

مهلت تمام شده و وعده‌های بر زمین مانده

مهلت باقی مانده برای اقامت فعلی بنیاد ادبیات داستانی در ساختمان کوچه نوید بنا بر آنچه سال گذشته از سوی مشاور اجرایی معاونت امور فرهنگی و اخیرا نیز از سوی مدیرعامل این بناید مطرح شده است تا روزهای ابتدایی اردیبهشت ماه یعنی تا پایان هفته جاری است و این در حالی رخ می‌دهد که هیچ یک از وعده های داده شده در این زمینه تاکنون محقق نشده است.

بهمن ماه سال ۹۲ بود که برای نخستین بار خبر پلمپ ساختمان بنیاد در رسانه‌ها منتشر شد. پیگیری‌ها نشان می داد که ساختمان بنیاد در خانه‌ای استیجاری بنا نهاده شده که مالک آن نیز در طبقه چهارم آن اقامت دارد و فعالیت و رفت و آمدهای فراوان در بنیاد که تا پیش از این فکرش را نیز نمی کرده و نیز برگزاری نشست‌ها و جلسات ادبی متعدد در آن خارج از انتظار وی بوده‌است. شکایت وی از این وضعیت در نهایت پای شهرداری منطقه را به ماجرا می کشاند که اعلام می کند به دلیل اینکه این ساختمان مسکونی و نه اداری است و کاربری آن بدون اجازه قانونی تغییر یافته باید پلمپ شود.

نمایی از ساختمان فعلی بنیاد شعر و ادبیات داستانی

در واقع پس از تغییر محل ساختمان بنیاد از حوالی خیابان طالقانی به خیابان استاد نجات الهی، مسئولان وقت ارشاد تصمیم می‌گیرند از محل مبلغ رهن آن، بخشی از مشکلات مالی بنیاد را حل کنند. ساختمان جدید اما تنها ۸۰ درصد در اختیار بنیاد ادبیات داستانی بود و بازهم مالک ۲۰ درصد مابقی فضای آن را در اختیار خود داشت.

همزمان با توافقی که با مالک صورت گرفت، قرار بود مابقی فضا هم تا تیرماه همان سال در اختیار بنیاد ادبیات داستانی قرار گیرد اما با خُلف وعده مالک، بحث معارض بودن بنیاد برای ملک پیش آمد و نهایتاً پس از کش و قوس‌هایی، مالک دستور پلمب ساختمان را گرفت.

در همان زمان و در پی مکالمات مدیرعامل وقت بنیاد در مورد ماجرای ساختمان این بنیاد با مسئولان مربوطه سید محمد حسینی وزیر وقت فرهنگ و ارشاد اسلامی این مساله را به نهاد ریاست جمهوری ارجاع و قول مساعد آنها برای حل این ماجرا با همکاری وزارت ارشاد را می‌گیرد اما در نهایت بهترین پیشنهاد ارشاد برای مدیران بنیاد استفاده از ساختمان موسوم به «فجر» در خیابان قائم مقام فراهانی بود که مورد پذیرش مدیر عامل بنیاد قرار نگرفت.

تغییر هیأت امنا هم تأثیری نداشت

با تغییر هیئت امنای بنیاد ادبیات داستانی و حضور چهره‌های سرشناسی از نزدیکان شهردار تهران در این ترکیب به نظر می‌رسید که ماجرای تامین ساختمان بنیاد به سرانجام برسد. در همین زمینه با وجود مسکوت ماندن خبری این ماجرا از سوی رسانه‌ها، از گوشه و کنار خبر می‌رسید که پیشنهاداتی برای تامین مکان دائمی برای بنیاد ارائه شده که به دلیل مرکزیت نداشتن در شهر و دور از دسترس بودن به نتیجه نهایی نرسیده و کار در همین اندازه باقی ماند.

به نظر می‌رسد مهمترین مساله در این رابطه را باید در تامین بودجه مورد نیاز برای تهیه ساختمانی برای بنیاد جستجو کرد که مسئول مستقیم تامین آن نیز وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی و معاونت مالی و اداری آن به منظور تخصیص دادن این بودجه به معاونت فرهنگی است.

بنیاد شعر و ادبیات داستانی ایرانیان در دوره جدید فعالیت خود توانست و جشنواره ادبی جلال آل احمد (به عنوان گرانترین جایزه ادبی ایران) و جایزه شعر فجر به‌عنوان جایزه ملی شعر در ایران را به سرانجام برساند که این مهم در سال جاری و با برگزاری جشنواره‌های دیگری نیز در دست اجراست.

آیا تامین یک ساختمان مناسب برای فعالیت تنها نهاد متولی شعر و ادبیات داستانی به معنای اخص آن، چیزی فراتر از وظایف وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی است و آیا خارج از توان آن به شمار می‌رود؟ وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی چه پاسخی را برای دو سال تعلل در تامین ساختمان مناسب و رفع این معضل اندیشیده است؟ این سوالی است که باید تا پیش از تکرار شکایت دوباره مالک ساختمان کوچه نوید از بنیاد برای آن فکری و پاسخی اندیشید.

ثبت نظر

نام:
رایانامه: (اختیاری)

متن: