یکشنبه 15 می 11 | 11:25
توأماني عرفان و دغدغه اجتماعي در زندگاني آيت‎الله بهجت

کمیل زمانه بود

دکتر علی اکبر ولایتی

مرحوم آیت‎الله العظمی بهجت، آخرین بقیه الله سلف شاگردان مرحوم آیت‎الله سید علی آقای قاضی بود و در دنباله سلسله عرفای شیعه که از مرحوم آقای شوشتری، ملا حسین قلی همدانی، شیخ محمد بهاری و سیدعلی آقای قاضی شروع می‎شد و ادامه پیدا می‎کرد تا مرحوم علامه طباطبایی.


بنده این توفیق را داشتم که چند بار خدمت حضرت آیت‎الله العظمی بهجت شرفياب شوم. یک‎بار در زمانی‎که مسئولیت دبیر کلی مجمع جهانی اهل‎بیت را به من محول کرده بودند، خدمت‎شان رسیدیم، ایشان هم محبت کردند و شاید بیش از یک ساعت مطالب و توصیه‎‎هایی را فرمودند که در خدمت به اهل‎بیت (علیهم‎السلام) و راه نورانی ائمه اطهار (عليهم‎السلام) باشیم و ما استنباط‎مان این بود که از آن فرصت استفاده کردند برای این‎که راه را به ما نشان بدهند تا ما بدانیم که در مکتب اهل‎بیت چه‎کار باید بکنیم. وقت زیادی را برای این کار اختصاص دادند و علی‎رغم این‎که سن بالایی داشتند و صحبت کردن طولانی هم برای‎شان کسالت‎آور بود، اما با شوق و رغبت، صحبت‎‎های بسیار سازنده، مثبت و مبسوطی فرمودند؛ نکته‎ای که در بيانات ایشان ظهور داشت، نگرانی آشکارشان از وهابیت در جهان اسلام بود. وهابیت را یک خطر مهم برای مسلمانان و هویت اسلامی می‎دانستند. در آن صحبت نکاتی را اشاره کردند و این خود نشانگر این است که نه‎تنها مرحوم آیت‎الله العظمی بهجت به خود‎سازی و تعالی روح و نفس توجه داشتند و همواره در مراقبت و پیشرفت در سیر و سلوک بودند، بلکه در اهتمام و دقت به مسائل اجتماعی هم وارد عرصه می‎شدند و نسبت به سرنوشت مسلمانان نگرانی داشتند.

مرحوم آیت‎الله العظمی بهجت، آخرین بقیه الله سلف شاگردان مرحوم آیت‎الله سید علی آقای قاضی بود و در دنباله سلسله عرفای شیعه که از مرحوم آقای شوشتری، ملا حسین قلی همدانی، شیخ محمد بهاری و سیدعلی آقای قاضی شروع می‎شد و ادامه پیدا می‎کرد تا مرحوم علامه طباطبایی. رهروان راه اهل‎بیت هم در زمينه سیر و سلوک و تعالی روح خود تلاش مي‎كنند و هم از مسائل اجتماعی و سیاسی دنیای معاصر و ایران و کشور‎های اسلامی بی‎خبر نیستند، بلکه به آن اهتمام دارند، مصداق اتم این تفکر را در زندگی امام خمینی می‎توانیم پیدا كنیم. شروع نهضت اسلامي امام (رحمت‎الله عليه) آثار و برکات وجودی ایشان در بر پایی انقلاب اسلامی، در تاریخ علمای شیعه بعد از غیبت بی‎نظیر بود.

ما در زمان امیرالمؤمنین علی (علیه‎السلام) نبودیم که ببینیم شاگردان و اصحاب ایشان مثل کمیل زیاد، حجر بن عدی چگونه زندگی مي‎كردند اما اشخاص بزرگی همچون امام خمینی (رحمت‎الله‎علیه)، مرحوم آیت‎الله العظمی بهجت و مرحوم علامه طباطبایی؛ کمیل‎ها، حجر بن علی‎ها، میثم‎ها و سلمان‎‎های عصر ما هستند و این‎ها نگه‎دارندگان اصلی پرچم اهل‎بیت (عليهم‎السلام) هستند که از یک‎سو با عرفان، سیر و سلوک‎شان را به‎سمت حق ادامه می‎دهند و از سوی دیگر به لحاظ زهد و تقوا الگو هستند، به‎گونه‎ای که تا مردم آن‎ها را می‎بینند به یا خدا می‎افتند. اين بزرگان به‎لحاظ آشنايی‎شان با فلسفه اسلامی و کلام شیرین‎شان، از حصار بسیار متین و قدیم تشیع و اسلام دفاع می‎کنند. در حقیقت از دست دادن شخصيت عظيمي مانند حضرت آیت‎الله‎العظمی بهجت صدمه بزرگی بر عالم تشیع بود که امیدوارم شاگردان و اعقاب آن بزرگوار بتوانند همچنان پرچمدار این طریق نورانی باشند.

ثبت نظر

نام:
رایانامه: (اختیاری)

متن: