دوشنبه 06 ژوئن 11 | 09:00

پاک باش و خدمتگزار

سعید فرجیان‎زاده

دارای احساس مسئولیت بودن و انجام وظیفه مناسب در هر شرایط، مریض خدمت بودن، نه فقط مشغول بودن، استفاده از فرصت‎ها به‎منظور کارکردن برای مردم و داشتن روح خدمت مهم است. با این شکل کار نه منتی می‎گذارد و نه کم‎کاری می‎کند و نه سمبل‎کاری دارد. چون آدم می‎خواهد خودش هم از این خدمت سودی ببرد، لذا باید منت هم بکشد! زیرا اگر تو خدمت نکنی دیگری می‎کند.


سعید فرجیان‎زاده-رییس سازمان بسیج مهندسین

حاج آقا ابوترابی از شخصیت‎های کم‎نظیر در انقلاب اسلامی است. زمانی‎که انقلاب اسلامی به پیروزی رسید، او بیش از 15 سال در مبارزه شبانه‎روزی خستگی‎ناپذیر در صف اول مبارزه به مقابله با رژیم طاغوت پرداخته بود. انتظار می‎رفت که وی همچون بیشتر هم‎رزمان، پست و مقامی را در اختیار بگیرد و کام خویش را پس از آن‎همه دوران تلخ و دربه‎دری، شیرین نماید؛ اما با آغاز دفاع مقدس ناشناخته و بی‎ریا رو‎به‎سوی جبهه‎ها نهاد تا بندگی خالصانه خود را بیش از پیش، در پیشگاه حق‎تعالی به نمایش بگذارد او در جبهه‎های جنوب در شناسایی‎ها و عملیات‎های مختلف، نیرو‎هایش را با تدبیر و شجاعت فرماندهی می‎کرد. 26 آذرماه 59 خبر شهادت حاج آقا منتشر شد و امام (رحمت‎الله‎علیه) پیام تسلیت صادر فرمودند. بسیاری در فراق او گریستند.

اما تقدیر الهی بر این بود که او پناه‎گاه اسیران مظلوم و بی‎پناه شود و همچون پدری مهربان آن بندگان مجاهد و بی‎توقع خدا را دلسوزانه و حکیمانه رهبری نماید. او در زندان‎ها و سلول‎های وحشتناک، شکنجه‎های شدیدی را تحمل کرد و چندبار تا پای ستون تیرباران رفت.

او در اسارتگاه همچون طبیبی دوار، به درمان دردهای روحی و روانی اسرا پرداخت و گره از کار آن‎ها باز کرد. وی در شرایط سخت و نفس‎گیر و پیچیده محیط اسارت، در حفظ جسم و روح اسرا مدبرانه و حکیمانه فعالیت می‎کرد. مردم عزیز ما ایشان را با ویژگی‎ها و خصوصیات زیر می‎شناسند:

1- خدامحوری:
او فقط برای خدا و رضایت الهی اقدام می‎کرد. او حقیقتا بنده صالح خدا بود. گفتن و نگفتن او، عمل کردن و عمل نکردن او فقط برای رضای الهی و ادای تکلیف بود. واقعا دنیا در برابر او بسیار حقیر و ناچیز بود. در آخرین رمضان اسارت در شب‎های قدر به تفسیر این فراز از نهج‎البلاغه پراخت که امام علی (علیه‎السلام)
فرمودند: «برادری داشتم که در نظرم بسیار بزرگ می‎نمود، چون دنیا در نظرش کوچک بود.» حاج آقا ابوترابی واقعا مصداق توصیف امام علی (علیه‎السلام) بود.

2- ارتباط با خدا و معنویت:
او شبانه‎روز ساعاتی را به سجده در پیشگاه خداوند اختصاص می‎داد. راز و نیاز‎های شبانه او در جبهه و اسارتگاه برای همه زبان‎زد بود. شهید چمران در وصف او می‎گوید: «ابوترابی عارف شیدایی بود که راز و نیاز‎های عاشقانه‎اش با خدای بزرگ در نیمه‎های شب، دل عشاق را آب می‎کرد.»

3- ولایت‎پذیری:
او اگرچه از سطح عالی دروس حوزوی برخوردار بود، اما خود را مقلد امام (رحمت‎الله‎علیه) می‎دانست. مسائل جدید محیط اسارت را با شیوه‎های مختلف از طریق نامه‎های اسرا از دفتر امام (رحمت‎الله‎علیه) استفتاء می‎کرد و بر اساس نظر فقهی ایشان اسرا را هدایت می‎فرمود. در رحلت آن یگانه دوران همچون صخره‎ای بر زمین افتاده بود و با صدای بلند به‎مدت یک ساعت ناله می‎کرد و اشک می‎ریخت. بعد از اسارت نیز خود را پیرو و مطیع محض رهبر فرزانه و حکیم انقلاب اسلامی حضرت آیت‎ا… العظمی خامنه‎ای (مدظله‎العالی) می‎دانست و به‎عنوان نماینده معظم‎له، رسالت سنگین رسیدگی به آزادگان را در کشور بر عهده داشت.

4- پاک بودن:
او بسیار پاک زندگی کرد و هرگز به دنیا دل نبست. وی پیوسته این نکته را به آزادگان یادآوری می‎کرد که مبادا بر اثر چرب و شیرین دنیا و بر اثر غفلت، رسالت دفاع از نظام اسلامی و ولایت فقیه و ارزش‎های انقلاب و دست‎آورد‎های دفاع مقدس را فراموش نمایند.

5- خدمت‎گزاری:
او در اسارت می‎فرمود: دارای احساس مسئولیت بودن و انجام وظیفه مناسب در هر شرایط، مریض خدمت بودن، نه فقط مشغول بودن، استفاده از فرصت‎ها به‎منظور کارکردن برای مردم و داشتن روح خدمت مهم است. با این شکل کار نه منتی می‎گذارد و نه کم‎کاری می‎کند و نه سمبل‎کاری دارد. چون آدم می‎خواهد خودش هم از این خدمت سودی ببرد، لذا باید منت هم بکشد! زیرا اگر تو خدمت نکنی دیگری می‎کند

ثبت نظر

نام:
رایانامه: (اختیاری)

متن: