دوشنبه 06 ژوئن 11 | 16:10

بررسی فعالیت‌های «ارتش سایبری سوریه»

سوریه اولین کشور عربی دارای ارتش سایبری است. ارتشی که حمله‌های سایبری را به دشمنان خود وارد می‌کند. «ارتش الکترونیک سوریه» در وبسایت خود ادعا کرده است که گروهی از جوانان سوری هستند که نمی‌خواهند نسبت به «دروغ پردازی‌ها در مورد اتفاقات سوریه» بی‌تفاوت باشند.


تریبون مستضعفین – از آغاز قیام‌های مردمی و تظاهرات در خاورمیانه و شمال آفریقا، حوادث منطقه موجب افزایش منازعه و رویارویی بین دولت‌ها و طرفدارانشان و گروه‌های مخالف دولت در فضای سایبری شده است. یک بخش این منازعه، حمله‌های مخرب شبکه‌ای کامپیوتری است که دولت و حامیان آن علاقه‌مند به انجام آن‌ها هستند. این تاکتیک‌ها، مکمل قوانین، محدودیت‌ها، فیلتر اینترنت و ابزار کنترلی دیگر می‌باشند.

در این گزارش، به بررسی فعالیت‌های «ارتش سایبری سوریه» پرداخته می‌شود. گروه حامی دولت سوریه که به طور فعال در فضای سایبری فعالیت کرده و سایت‌های غربی و گرو‌های اپوزیسیون سوریه را مورد حمله قرار می‌دهد. همچنین میزان حمایت دولت از این گروه و نقش دولت در حمله‌های آن‌ها بررسی می شود.

در مورد ارتش سایبری سوریه

سوریه اولین کشور عربی دارای ارتش سایبری است. ارتشی که حمله‌های سایبری را به دشمنان خود وارد می‌کند. «ارتش الکترونیک سوریه» در وبسایت خود ادعا کرده است که گروهی از جوانان سوری هستند که نمی‌خواهند نسبت به «دروغ پردازی‌ها در مورد اتفاقات سوریه» بی‌تفاوت باشند.

به گزارش Information Warfare Monitor) IWM) این گروه با اتحادیه کامپیو‌تر سوریه (Syrian Computer Society) ارتباط دارند. اتحادیه‌ای که در سال ۸۹ توسط برادر بشار اسد، مرحوم باسل اسد بوجود آمد و او اولین رئیس این کمیته نیز بوده است. سال ۹۰ رئیس جمهور فعلی سوریه بشار اسد ریاست آن را بر عهده داشت. معرفی امکانات کامپیوتری و اینترنتی به بخش‌های مختلف اقتصادی سوریه از اهداف این کمیته بوده است.

اولین حضور این ارتش

«ارتش سایبری سوریه» اولین بار آپریل ۲۰۱۱، چند روز بعد از شروع تظاهرات سوریه در فیس بوک ظاهر شدند. اولین صفحه‌ی فیس بوکشان سریعا حذف شد. آن‌ها به طور مداوم صفحه‌های دیگری می‌ساختند که همه‌ی آن‌ها توسط فیس بوک حذف می‌شد. تا ۲۳ مه ۲۰۱۱ این گروه ۱۴ صفحه ساخت که همه‌شان حذف شدند. این رویارویی آن‌ها با فیس بوک به آنجا رسید که روزنامه دولتی سوریه، فیس بوک را به مقابله با مردم سوریه و داشتن استانداردهای دوگانه در مقابل گروه‌های مخالف و موافق متهم کرد. نهایتا این گروه برای جلب توجه نکردن، صفحه ای با اسمی بی‌ارتباط ساخت (http://on.fb.me/kOiZoJ) تا بتواند به فعالیت‌های فیس بوکی‌اش بپردازد.

فعالیت‌های ارتش سایبری سوریه:

۱) حمله‌های خرابکارانه علیه سایت‌های اپوزیسیون سوری

سایت‌های اپوزیسیون که به صورت فردی یا گروهی اداره می‌شوند، هدف اصلی این ارتش الکترونیک می‌باشند. در ۱۷ مه ۲۰۱۱ ارتش ادعا کرد که با همکاری هکر‌های سوری و عربی به ۵۰ سایت حمله کرده‌اند و اینکه هیچ کدام از این سایت‌ها را خراب نکرده‌اند، بلکه تنها صفحه‌ای موقتی که حاوی حقایق می‌باشد در صفحه اصلی آن‌ها قرار داده‌اند؛ IWM نیز این موضوع را تایید کرده است. در بعضی موارد صاحبان سایت توانسته‌اند که صفحه را سریعا حذف کنند، اما در مواقعی صفحه‌ی گذاشته شده برای چند روز باقی مانده است. برای مثال این ارتش مسئولیت هک سایت http: //news. syriaforums. net را برعهده گرفت و علت را «منتشر کردن ویدوهایی از تظاهرات ضد رژیم» را دانسته بود.

۲) حمله‌های خرابکارانه علیه سایت‌های غربی

این ارتش مسئولیت تعدادی حمله به سایت‌های غربی را نیز بر عهده گرفته است. با وجود اینکه هدف اصلی این حمله‌ها سایت‌هایی هستند که اخبار ضد حکومت سوریه را منتشر می‌کنند اما گاهی هک کردن‌ها «برای انتقام از کشورهای خارجی گردانندگان سایت‌ها» می‌باشد. به عنوان مثال ارتش پس از هک کردن سایت انگلیسی http://leamingtonspatowncouncil.gov.uk متن زیر را در صفحه اول سایت قرار دادند.

با عرض پوزش، ما قصد خراب کردن سایت رسمی شما را نداریم. اما اقدامات دولت انگلیس بر علیه سوریه و دخالت در امور داخلی‌اش ما را مجبور ساخت که در سایت شما نفوذ کنیم. ما، سوری‌ها، به کسی آسیبی نمی‌رسانیم، اما اگر این جرات را به خود بدهید و در امور داخلی سوریه دخالت کنید ما این توانایی را داریم که محدودیت‌هایی برای شما ایجاد کنیم. در امور داخلی کشور سوریه دخالت نکنید ما را تنها بگذارید!

۳) حمله‌های اسپمی به صفحات معروف فیس بوک با کامنت‌های حمایتی از دولت سوریه

ارتش سایبری سوریه حمله‌های اسپمی گسترده به صفحات فیس بوک افراد و گروه‌های معروف را ساماندهی می‌کند. در این حمله‌ها در مدت زمان کوتاه تعداد بسیاری کامنت حمایتی از رژیم سوریه در صفحات گذاشته می‌شود. صفحات بسیاری مورد چنین حمله‌هایی قرار گرفته‌اند از پارلمان اروپا و کاخ سفید تا صفحات فیس بوک سارکوزی و باراک اوباما. ارتش برای انتخاب صفحات دلیل‌های مختلفی را مطرح کرده است.

ارتش و رسانه

این ارتش و فعالیت‌هایش به طور گسترده مورد توجه رسانه‌ها‌ی داخلی سوریه قرار گرفته است. روزنامه‌ها و وب سایت‌های مختلف سوری فعالیت‌های آن‌ها را گزارش کرده‌اند و برخی از آن حمایت کرده‌اند. اعضای ارتش، مصاحبه‌هایی با شبکه تلویزیونی و ایستگاه رادیویی دولتی سوریه انجام داده‌اند. البته اعضای ارتش نا‌شناس باقی مانده‌اند و بنیانگذار گروه تنها خود را «علی» معرفی کرده است. از سوی دیگر گروه، پوشش‌های سایت‌ها و رسانه‌های مختلف خارجی را در وب سایت خود آرشیو کرده و بعضی از آن‌ها را به عربی نیز ترجمه می‌کند و از آن به عنوان موفقیت یاد می‌کند.

حمله‌های انجام شده به ارتش سایبری سوریه

ظاهرا تلاش‌هایی برای نفوذ به صفحه‌ی فیس بوک اعضای ارتش انجام گرفته است. وب سایت ارتش تصریح کرده است که صفحه فیس بوک اعضا و حامیان گروه توسط آنهایی «که خیر خواه سوریه نیستند» مورد تهاجم قرار گرفته است. در نتیجه ارتش اقدام به انتشار جزوه‌هایی برای آموزش اعضا و حامیان برای بالا بردن امنیت صفحه‌های فیس بوک و اکانت‌های اینترنتی شان کرده است.

نتیجه گیری

پیامد‌های گسترده‌تر حملات ارتش الکترونیک سوریه چیست؟ این نکته‌ی مهمی است، زیرا گروه‌های اینترنتی حامی حکومت‌ها در شمال آفریقا و خاورمیانه نیازمند سازماندهی بهتر می‌باشند تا بتوانند در مقابل گروه‌های اپوزیسیون و مخالف حکومت در فضای اینترنت بایستند… با اینکه شاید فیلترینگ‌ و سانسور بتواند مقداری از اثر حرکات مخالفان کم کند اما حکومت‌ها نیازمند ابزاری قدرتمند‌تر برای ایستادگی در مقابل حرکات مخالفان هستند. همین طور که امروزه نفوذ قابل توجه دولت‌ها در شبکه‌های اجتماعی و وبسایت‌های اشتراک گذاری ویدئوکلیپ‌ها را برای در اختیار گرفتن افکار عمومی مشاهده می‌کنیم.

نکته‌ی دیگر گروه‌هایی مانند ارتش سایبری سوریه، چالشی است که محققان در تشخیص دادن گروه‌های خودجوش مردمی در حمایت دولت از گروه‌هایی که به شکل مستقیم و غیر مستقیم توسط دولت راه اندازی می‌شوند. قطعا بیشتر دولت‌ها شبکه‌های اینترنتی مخرب را راه اندازی می‌کنند اما برای فرار از مسئولیت‌های قانونی فعالیت‌های این گروه‌ها تمام تلاششان را نیز برای فاصله گرفتن از آن‌ها انجام می‌دهند. با اینکه احتمال ارتباط ارتش سایبری سوریه با حکومت وجود دارد اما هیچ مدرک موثقی وجود ندارد که بتوان این گروه را به دولت وابسته دانست.

ثبت نظر

نام:
رایانامه: (اختیاری)

متن: