پنج‌شنبه 29 آوریل 10 | 17:12

شعر عدالتخواهانه را بایکوت می‌کنند!

با اینکه شاعران تراز اول انقلاب بعد از جنگ در این حوزه حرکت کرده بودند، اما از جانب رسانه های رسمی بایکوت شده بودند و مجموعه شعری که معرفی اجتماعی از این جریان باشد، نداشتیم. نه جشنواره ای با موضوع شعر اعتراض و عدالت بود، نه مجموعه شعری… سعی کردیم ملاک انتخاب اشعار در این کتاب اعتراض به وضع موجود باشد ولی اعتراضی بر مبنای آرمان های انقلاب…


نشست تقدیر از کتاب «دادخواست» به عنوان مردمی ترین کتاب شعر اعتراض، عصر سه شنبه در دفتر جنبش عدالتخواه دانشجویی برگزار شد. در این نشست امید مهدی نژاد و محمد مهدی سیار گردآورندگان کتاب دادخواست و علی محمد مودب، شاعر حضور داشتند.

محمد مهدی سیار در این نشست درباره شعر اعتراض گفت: بعد از جنگ بخش عمده و جریان اصلی شعر اجتماعی به عنوان شعر اعتراض شناخته شد. معمولا با اینکه این جریان شعری اجتماعی در محافل ادبی و برنامه های دانشجویی جریان اصلی به حساب می آمد، ولی در نگاه های رسمی یا مطبوعات و صدا و سیما توجهی به آنان نمی شد یا در حاشیه به آن پرداخته می شد.

وی ادامه داد: با اینکه شاعران تراز اول انقلاب بعد از جنگ در این حوزه حرکت کرده بودند، اما از جانب رسانه های رسمی بایکوت شده بودند و مجموعه شعری که معرفی اجتماعی از این جریان باشد، نداشتیم. نه جشنواره ای با موضوع شعر اعتراض و عدالت بود، نه مجموعه شعری. در حالی که این جریان را نمی توان نادیده گرفت. اما کار تحقیقی و تبلیغی روی آن نشده بود. این کار با تاخیر انجام شد و فقط یک مقدمه است. درحالی که باید کارهای تحقیقی در این زمینه صورت گیرد.

وی تصریح کرد: این کتاب گام اول به شمار می آید و فقط یک جمع آوری شتابزده است و هنوز جا برای کار زیاد است. در واقع باید به خود کتاب اعتراض شود که چرا اینقدر دیر وارد عرصه مطبوعات شد.

امید مهدی نژاد هم گفت: سعی کردیم ملاک انتخاب اشعار در این کتاب اعتراض به وضع موجود باشد ولی اعتراضی بر مبنای آرمان های انقلاب.

سیار هم در این باره گفت: «اعتراض درون گفتمانی» شاید عنوان مناسبی باشد. چون شعر اعتراضی از موضع غیر اسلامی و انقلابی هم سروده می شد، اما ملاک انقلاب ما این بود که شاعران آن یا در شعر یا در رویکرد کلی جزو شاعران انقلاب محسوب می شوند و اعتراضشان از موضع دفاع از آرمان های انقلاب باشد.

مهدی نژاد گفت: فلش حمله در این کتاب به سوی کسانی است که باعث شدند وضع موجود با آرمان های سال 57 فاصله داشته باشد.
این کتاب هم با بودجه خصوصی چاپ شده و حمایتی از آن نشده است.

سیار در این باره گفت: طبیعی هم همین است چون نقض غرض می شود، البته اگر صداقتی بود باید از این تلاش قدردانی می کردند.

وی درباره هنرمندان گفت: جدی ترین مرکزی که نخبه ها در آن کار می کنند فضای شعر انقلاب است اما این فقط از نظر تولید ادبی است، ولی این جریان ضعف هایی هم دارد. مثلا جریان شعر انقلاب منتقد و نظریه پردازِ توانایی ندارد، یا نقدی که در رسانه ها ارایه شود، یا حمایت بخش های دیگر مثل نشر یا موسیقی را پیدا کند در این جریان وجود ندارد.

سیار تصریح کرد: قدرت ادبی طیف انقلاب قابل مقایسه با جریان های دیگر نیست اما قدرت نظریه پردازی و حاشیه پردازی در آن جبهه ها بیشتر است.

این شاعر درباره ترجمه آثار شاعران انقلابی به زبان های دیگر هم گفت: ما در آرزوی تبادل آثار میان کشورهای جهان اسلام هستیم. ولی این کار به دقت بیشتری نیاز دارد. به هر حال کار مطالعه دقیق و جامعه شناسانه ایران بدون شناخت ادبیات موجود ایران میسر نیست. و باید در این زمینه تلاش جدی صورت بگیرد.

علی محمد مودب هم در این نشست گفت: ما دسترسی به ابزارهای شهرت نداریم، در حالی که شاعران مخالف نظام را با تبلیغات متعدد مشهور می کنند و آن جریان را به عنوان جریان رایج ایران عرفی می کنند.

وی تصریح کرد: در همین اتفاقات اخیر یک شاعر درجه چندم را از یکی از روستاهای ایران شناسایی کردند و بردند سوئد، تا آنجا او را به عنوان شعر ایران معرفی می کنند.

شاعر عاشقانه های پس نوح گفت: ما در حد وسع خود کار کردیم. در ایام جنگ 22 روزه در سایت سجیل با کمک دوست لبنانی ام سعی کردیم ارتباط هایی به وجود آوریم. ولی باید زحمت کشیده شود.

وی تصریح کرد: نیاز به چیزی مثل بسیج داریم که از پیرمرد و نوجوان برای حضور در آن التماس می کردند. الان هم باید خودمان کاری بکنیم چون کسی به ما کمک نمی کند.

مودب گفت: در این جریان یک نفر تولید هنری می کند ولی یک نفر هم باید ترجمه کند. یکی هم باید سایت راه بیندازد. اما بچه ها درد کارکردن را ندارند. در فضای داخلی ما را چقدر می شناسند چقدر ما را حمایت می کنند.

وی با انتقاد از افرادی که مدعی هستند از جریان شعر انقلاب حمایت ویژه می شود، گفت: اگر حمایت می شویم باید کتاب ما چاپ می شد. چه حمایتی شدیم؟ ترانه ما را صدا و سیما پخش می کند؟ کتابمان را چاپ می کنند؟ عیب ما این است که با هم رفیقیم و از این وحدت نگرانند.

مودب گفت: یک کاست موسیقی چقدر هزینه تولید دارد؟ کار آقایان که در این حجم توزیع شده، توسط بخش خصوصی انجام شده؟ البته اینها چشمشان به عدد است اگر شعر ما را هم بیشتر بخوانند و در یک کشوری دیگر هم خوانده شود، شاید ما را هم باور کنند.

وی تاکید کرد: ما مدام می دویم ولی تنهایی به جایی نمی رسیم. هر کس باید تلاش خود را بکند. شما اول این کتاب را بخوانید، سه خط آن را پوستر کنید، یکی موسیقی برای آن بسازد. اینها باید بین مردم برود اگر آن را عرضه کنیم بالاخره مردم آن را می پذیرند. ولی برای محصولاتی که نیاز به معرفی دارد، کسی کاری نمی کند از آن سر دنیا شعرهای ضد عرب اخوان ثالث را ترجمه می کنند و در کشورهای عرب پخش می کنند، ولی کسی تقدیر ما را از حزب الله و … منتقل نمی کند.

ثبت نظر

نام:
رایانامه: (اختیاری)

متن: