چهارشنبه ۱۵ تیر ۹۰ | ۰۹:۰۰

راهکار رهبری برای مواجهه با اختلافات سیاسی فعلی چیست؟

محمد یلماز

آیا نارضایتی رهبر معظم انقلاب نسبت به برخوردی که تا حالا با این موضوع شده است، و نگرانی‌شان از خوشحالی دشمن و دفع هوشمندترها، و ادامه یافتن این روند که «نقطه ضعف» ماست، انتقادی است که به همه ی سرشناسان جبهه‌ی انقلاب برمی‌گردد؟ آیا کسی هست که نحوه برخوردش با موضوع در این مدت منطبق بوده باشد با همین روش نقدی که رهبری فرمودند؟


تریبون مستضعفین – محمد یلماز

رهبر معظم انقلاب در دیدار با فرماندهان سپاه صحبت‌های مهمی درباره‌ی چند موضوع داشتند، که یکی از آن‌ها اختلافات سیاسی اخیر کشور بود؛ و به نوعی چارچوبی برای مواجهه با مجموعه‌ی موسوم به جریان انحرافی نیز ارائه کردند:

«مراقب باشيم دستگاه‌هاى انقلاب سرشان گرمِ كارهاى غيرمفيد و احياناً مضر در اين حركت پيشرونده نشود، كه يكى از اين‌ها، همين مسئله‌ى اختلافات است، كه من اگر روى اين‌ها تكيه مي‌كنم، به خاطر اين است. يك وقت هست كه يك جريانى در مقابل انقلاب مى‌‌آيد قد علم مي‌كند به قصد كوبيدن انقلاب، خب، وظيفه‌ى هر كسى است كه دفاع كند. انقلاب از خودش دفاع مي‌كند، مثل هر موجود زنده‌ى ديگرى. انقلابى كه نتواند در دوران فتنه، در دوران ايجاد كودتاهاى گوناگون ـ سياسى و نظامى و امثال اين‌ها ـ از خودش دفاع كند، زنده نيست. اين انقلاب زنده است؛ لذا از خودش دفاع مي‌كند، غالب هم مي‌شود، پيروز هم مي‌شود، برو برگرد هم ندارد؛ كما اين‌كه در سال 88 ديديد اين كار اتفاق افتاد. يك وقت اين است قضيه، يك وقت نه، قضيه، قضيه‌ى ايستادگى در مقابل يك حركت براندازانه و اين‌چنين نيست؛ اختلاف نظر، اختلاف سليقه، اختلاف عقيده احياناً است. اين‌ها را بايستى هرچه ممكن است فرو كاست. اينجور چيزها را هرچه ممكن است بايد كم كرد. مشتعل كردن اين اختلاف نظرها مضر است.»

«يك مسئله اين است كه اگر يك كسى يك حرف غلطى زد، آيا كسى بايد به او جواب بدهد يا نه؟ خب، بله معلوم است. جواب دادن به حرف غلط، شيوه‌ى خودش را دارد، راه خودش را دارد، كار خاص خودش است. يك وقت هست كه حالا كه كسى يك حرف غلطى زد، ما بيائيم مثلاً صد جا اين حرف غلط را تابلو كنيم، شعار كنيم كه آقا، فلانى اين حرف غلط را زد، تا همه بدانند. اين است كه اشتباه است، خطاست. من با حركت روشنگرانه از سوى هر كسى، از سوى هر نهادى، هيچ مخالفتى ندارم، بلكه علاقه‌مندم و معتقدم به مسئله‌ى تبيين. يعنى اصلاً جزو راهبردهاى اساسى كار ما از اول، مسئله‌ى تبيين بوده است. تبيين لازم است؛ اما اين معنايش اين نيست كه ما به اختلافات درونى، هى دامن بزنيم. مراقب باشيد. اين را همه بايد مراقب باشند؛ به خصوص سپاه. سپاه مراقب باشد. در جريان‌هاى سياسى، در جريان‌هاى گوناگون فكرى و سليقه‌اى مطلقاً مشتعل كردن فضا مناسب نيست. حالا شماها الحمدلله همه‌تان بصيريد، آگاهيد، لابد از جريانات خبر داريد و الان همين اوضاعى را كه توی كشور هست، مى‌بينيد كه متأسفانه اين عليه آن، آن عليه اين؛ و دستگاه‌هاى خارجى چه خوشحالى‌اى مي‌كنند؛ تحليل مي‌گذارند رويش: بله، بين‌شان اختلاف افتاد، نابود شدند، از بين رفتند(!) آرزوهاى خودشان را هى مرتباً تكرار مي‌كنند. خب، پيداست كه اين مسئله نقطه‌ى ضعف ماست. نبايد بگذاريم اين نقطه ضعف ادامه پيدا كند يا افزايش پيدا كند. اين‌ها را بايد توجه داشت. حركت، حركت متين، مستدل و مستند باشد. اگر كسانى اختلاف‌نظرهائى دارند، با استدلال بيان كنند. عرض كردم، من معتقد به تبيين هستم. در دوران مبارزات هم، اختلاف ما با چپی‌ها و ماركسيست‌هائى كه آن وقت مبارزه مي‌كردند، سر همين بود كه ما مي‌گفتيم بايد تبيين كرد، آن‌ها به تبيين اعتقاد نداشتند؛ يك چيز ديگرى مي‌گفتند، يك تفسير ديگرى داشتند. كار انقلاب از اساس با تبيين، روشنگرى، بيان منطقى، مستدل و دور از هو و جنجال بود. اگر هو و جنجال وارد شد، حرف منطقى را هم خراب خواهد كرد. ممكن است چهار نفر جذب شوند، اما چهار نفر آدم هوشمندتر دفع مي‌شوند. اين، حرف ماست؛ اين، عرض ماست.»

لازم است به این صحبت ها فکر کنیم، و مدل عملیاتی از آن دربیاوریم و مطابق آن عمل کنیم و دیگران را هم به آن تشویق کنیم. چند سوال درباره‌ی این صحبت‌ها که خوب است راجع به آن‌ها همفکری کنیم، در ادامه ذکر شده است:

1- اهمیت – آیا رهبر معظم انقلاب بحث جریان مشایی را – بر خلاف جریان فتنه که دنبال کوبیدن انقلاب بود – همچنان (آن طور که در دیدار دانشجویی رمضان پارسال فرمودند) بحثی فرعی و غیرمهم می‌دانند که صرفاً یک اختلاف نظر، اختلاف سليقه، و فوقش اختلاف عقيده است که باید بزرگش نکرد؟ علت بیان این حرف توسط رهبری صرفاً این است که ایشان نمی‌خواهند انرژی جامعه به این موضوع گرفته شود یا اصلاً آن را خطری برای انقلاب نمی‌دانند؟

2- نحوه‌ی مواجهه با حرف غلط – رهبر انقلاب می‌گویند که در برابر حرف غلط، معتقدند به تبیین و روشنگری، البته به شرطی که متين، مستدل و مستند باشد و به دور از هو و جنجال. و این تبیین باید به نحوه‌ای صورت بگیرد که به اختلافات درونی دامن نزند و علیه هم حرف زدن و تابلو کردن حرف غلط (به طوری که همه بدانند فلانی این حرف غلط را زد) نباشد. روشنگری‌ای با این همه ملاحظه چگونه است؟ آیا منظور رهبری این است که حرف غلط در فضایی غیرسیاسی و فارغ از این که به گوینده و نیت و شخصیت او پرداخته شود، مورد نقد علمی واقع شود؟

3- روند موجود – آیا نارضایتی رهبر معظم انقلاب نسبت به برخوردی که تا حالا با این موضوع شده است، و نگرانی‌شان از خوشحالی دشمن و دفع هوشمندترها، و ادامه یافتن این روند که «نقطه ضعف» ماست، انتقادی است که به همه ی سرشناسان جبهه‌ی انقلاب برمی‌گردد؟ آیا کسی هست که نحوه برخوردش با موضوع در این مدت منطبق بوده باشد با همین روش نقدی که رهبری فرمودند؟

4- نحوه‌ی مواجهه با عملکرد غلط – بخش عمده‌ای از مسائل موجود در این موضوع، اصلاً فکری نیست که «نحوه‌ی برخورد با حرف غلط» که رهبرمعظم انقلاب آن را شرح دادند، قابل استفاده در مقابل آن باشد. مثل اتهامات اداری و مالی (مثلاً در پرونده‌ی بانک‌های گردشگری و تات، یا سایپا، شورای راهبردی استان‌ها، عزل و نصب‌ها یا…). آیا روشنگری‌ای که رهبری از آن حمایت کردند، شامل این حوزه هم می‌شود؟ صحبت نکردن رهبری در زمینه‌ی نحوه‌ی برخورد با کارهای غلط به خاطر این است که پرداختن به این موارد، کار دستگاه‌های ذی‌ربط است و ما نباید به آن‌ها بپردازیم، یا به خاطر آن است که همان قواعد روشنگری فکری در این موارد هم ساری و جاری است؟

  1. یک مسلمان
    ۱۷ تیر ۱۳۹۰

    خب اینکه همش سوال بود!
    سوال‌ها رو جواب میدادی مردم مومن :) وگر نه صحبتهای رهبری رو که همه خوندیم!

ثبت نظر

نام:
رایانامه: (اختیاری)

متن:

اخرین اخبار
پربحث‌ترین

Sorry. No data so far.