چهارشنبه ۲۴ اردیبهشت ۱۳۹۹
دوشنبه ۲۷ تیر ۹۰ | ۱۷:۳۸

وصف محرومین آمریکایی از زبان شاعر آمریکای لاتین

من، مادر، و دو برادرم | و بسیاری از دوستانم | هر گاه به جایی پناه می‌بریم | زیر پای ما چاهی بزرگ دهان می‌گشاید | زیرا بالای سر ما، همه چیز| صاحب دارد،| و همه چیز پشت درهای بسته و قفل شده | به خواب و خیال و آرزوهای ناممکن پیوسته


کارلوس جرمان به‌ئی (1927) شاعر آمریکای لاتین از زبان یک کارگر ساده به توصیف زندگی طبقه‌ی محرومین در آمریکا پرداخته است.  (ترجمه‌ از فریده حسن‌زاده مصطفوی)

من، مادر، و دو برادرم
و بسیاری از دوستانم
هر گاه به جایی پناه می‌بریم
زیر پای ما چاهی بزرگ دهان می‌گشاید
زیرا بالای سر ما، همه چیز صاحب دارد،
و همه چیز پشت درهای بسته و قفل شده
به خواب و خیال و آرزوهای ناممکن پیوسته.

زیرا بالای سر ما همه چیز خریده شده:
سایه‌ی درخت‌ها، گل‌ها،
میوه‌ها، بام‌ها، اتومبیل‌ها،
آب‌ها، مدادها،
و ما را گریزی از فرورفتن نیست
در اعماق زمین
و پایین‌تر حتی،
دورتر و دورتر از مالکان،
لای دست و پای موجوداتِ حقیر.

زیرا بالای سر ما
آن‌ها همه چیز را صاحب شده‌اند،
نوشتن را، خواندن را، رقصیدن را
قشنگ حرف زدن را،
و ما با چهره‌ای که از شرم سرخ شده است
آرزویی جز ناپدید شدن
و پیوستن به ذرات نامرئی نداریم.

برچسب‌ها: ،

ثبت نظر

نام:
رایانامه: (اختیاری)

متن: