پنج شنبه ۲۵ اردیبهشت ۱۳۹۹
دوشنبه ۲۴ مرداد ۹۰ | ۱۱:۲۶
پنجاهمين سالگرد بزرگ‌ترين جنگ شيميايي تاريخ

استفاده از عامل نارنجی و كودكان هيولایی در ويتنام

با گذشت چندين دهه، هنوز هم نوزادان در اين كشور به دليل استفاده از ماده سمي “عامل نارنجي ” توسط آمريكا در جنگ ويتنام با اشكال غير انساني به دنيا مي‌آيند.


سايت خبري “اكونوميكس نيوزپيپر ” در پنجاهمين سالروز استفاده آمريكا از “عامل ” شيميايي “نارنجي ” در ويتنام از پيامدهاي هولناك اين ماده سمي در بدن قربانيان و همچنين نوزادان در ويتنام خبر داد.

* هدف از استفاده از “عامل نارنجي ” نابود و يا مسموم كردن منابع غذايي سربازان ويتنامي و مردم ساكن در محل بود

اولين استفاده از يك عامل شيميايي در طول جنگ ويتنام در تاريخ پنج‌شنبه 10 آگوست 1961 به دست نيروهايي آمريكايي در استان “كنتوم ” واقع در مركز كشور ويتنام به ثبت رسيده است. به كارگيري اين عامل، مرحله آخر يك آزمايش بود؛ مقدمه‌اي براي “عمليات كارگر دامداري ” كه چند ماه بعد آغاز شد. اين عمليات بزرگ‌ترين جنگ شيميايي در تاريخ بشريت نام گرفت. مأموريت “عامل نارنجي ” تخريب جنگل‌هاي باراني به منظور جلوگيري از مخفي و جمع شدن تجزيه‌طلب‌هاي ويتنامي در زير درختان اين جنگل‌ها بود؛ هدف ديگر در استفاده از “عامل نارنجي ” از بين بردن و مسموم كردن منابع غذايي بود تا به اين ترتيب سربازان و جمعيتي كه تأمين غذا و آموزش افراد جنبش مقاومت را به عهده داشتند، از گرسنگي بميرند. “مادام تونگ تي فونگ “، نائب رئيس “مجمع ملي ويتنام “، در تاريخ 10 آگوست سال گذشته، اعلام كرد كه چهار ميليون نفر در كشورش به “عامل نارنجي ” آلوده هستند.

* نيم قرن پس از جنگ، هنوز هم اثرات “عامل نارنجي ” موجب به دنيا آمدن نوزادان ويتنامي با اشكالي غير انساني مي‌شود

هر چند پيامدهاي هولناك بهداشتي و محيط زيستي اين جنگ شيميايي هنوز هم مورد غفلت قرار مي‌گيرند، اما اين پيامدها هم‌اكنون نيز در اين كشور باقي هستند. حتي اگر “ديوكسين ” موجود در “عامل نارنجي ” نيم قرن پس از جنگ در رحم مادران ويتنامي موجب تولد نوزاداني با اشكال غير انساني شود، اطلاعات پيرامون استفاده از اين ماده شيميايي و ماندگاري اثرات آن باز هم نمي‌تواند از سپر مقابل “رسانه‌هاي عمده و مرسوم ” عبور كند.

اميدواريم “تاريخ نمادين 10 آگوست 2011 ” ( “روز قربانيان عامل نارنجي “) موجب فراهم آمدن فرصتي شود تا رسانه‌ها دوباره نقش خود را ايفا كنند و مرتباً و به شكلي همه جانبه عموم مردم را آگاه سازند تا روزي عدالت در اين باره محقق شود.

* لزوم توضيح رسانه‌هاي عمومي در مورد “عامل نارنجي “

استفاده از اين “علف‌كش “، كه سال‌ها مخفيانه آزمايش مي‌شد تا در نهايت به يك سلاح شيميايي كشتار جمعي تبديل شود، بايد در شبكه‌هاي تلويزيوني كاملاً افشا و براي مردم توضيح داده شود. به اين ترتيب رسانه‌ها مي‌توانند از ماهيت كنوني و بي‌معناي خود يعني “سلاح اغفال جمعي ” فاصله بگيرند.

* اغلب اطلاعاتي كه رسانه‌ها در اختيار مردم قرار مي‌دهند از وضعيت وخيم قربانيان در ويتنام اهميت بسيار كمتري دارد

البته صداقت ايجاب مي‌كند كه اقرار كنيم روزنامه‌ها و شبكه‌هاي راديويي و تلويزيوني پرداختن به عمق موضوع را آغاز كرده‌اند. به علاوه، رسانه چگونه مي‌تواند از اين موضوع غفلت كند؛ اين كار اهانت به ميليون‌ها قرباني است. البته هنوز هم اغلب اطلاعاتي كه اين رسانه‌ها در اختيار مردم قرار مي‌دهند درباره موضوعاتي هستند كه اهميت بسيار كمتري دارند.

* برگزاري دومين كنفرانس بين‌المللي پيرامون حمله شيميايي آمريكا در پايتخت ويتنام

ويتنام تلاش زيادي مي‌كند تا افكار عمومي جهان را از پيامدهاي “عامل نارنجي ” و وجود صدها هزار كودك بي‌گناه در ميان قربانيان پس از گذشت نسل‌ها از جنگ در اين كشور آگاه كند. مگر مردم ويتنام چه جرمي مرتكب شده‌اند كه در صفحه‌هاي پيام تسليت مجله‌هاي ما نبايد نامي از آن‌ها برده شود؟ مجله‌هايي كه مشتاقانه به توضيح و تفسير شاهكارهاي خواص پر قويي جامعه ما مي‌پردازند. دومين كنفرانس بين‌المللي در تاريخ‌هاي 8 و 9 آگوست در “هانوي “، پايتخت ويتنام، برگزار شد. در اين كنفرانس 150 نماينده از جمله 80 تن از قربانيان خارجي، دانشمندان و نمايندگان سازمان‌هاي بين‌المللي حضور داشتند و خواهان اجراي عادلانه قانون بين‌المللي در اين باره شدند.

* بررسي آب‌هاي منطقه ابعاد گسترده‌تري را درباره سم كشنده‌اي افشا كرد كه وارد زنجيره غذايي مردم عادي شده بود

آمريكا هيچ گاه مسئوليت اين كار را به عهده نگرفت. با اين حال، “آكادمي ملي علوم ” در واشنگتن ليست بلند بالايي را از بيماري‌هايي تهيه كرده است كه با “عامل نارنجي ” در ارتباط هستند (تصديق [اين ليست] تنها توسط سربازان سابق آمريكا انجام شده است) و اين ليست وحشتناك با گذشت زمان، همچنان طولاني‌تر مي‌شود. “گزارش استلمن ” (برگرفته از نام “جين ام استلمن “، دانشمند آمريكايي) اشاره مي‌كند كه [در زمان جنگ] تا حدود 8/4 ميليون نفر در روستاهاي جنوبي ويتنام مستقيماً به “عامل نارنجي ” آلوده شدند. بررسي آب‌هاي منطقه ابعاد گسترده‌تري را در مورد سم كشنده‌اي كه وارد زنجيره غذايي مردم محل شده بود آشكار مي‌كند. نسل كنوني، نسل چهارم پس از جنگ است؛ اما با اين وجود هنوز هم آسيب‌هاي سم بر سلامتي مردم ويتنام آشكار است. علي‌رغم تلاش‌هاي قربانيان ويتنامي در آمريكا، عدالت هيچ گاه اجرا نشد.

* اختصاص بودجه 11 ميليارد دلاري در آمريكا براي درمان سربازان سابق ارتش اين كشور كه به “عامل نارنجي ” آلوده شده‌اند

اكنون حل و فصل مشكلات ميان آمريكا و ويتنام در دست بررسي است. گروهي از شهروندان ويتنامي زبان در آمريكا از تقسيم مبلغي 300 ميليون دلاري در طول 10 سال (يا به شكل 30 ميليون دلار در هر سال) ميان قربانيان در ويتنام حمايت مي‌كنند؛ اين در حالي است كه در بودجه سال 2010 بيش از 11 ميليارد دلار به درمان سربازان آمريكايي اختصاص يافت كه به “عامل نارنجي ” آلوده شده‌اند. تعداد اين سربازان حدود 200 هزار نفر است؛ از سوي ديگر تعداد قربانيان ويتنامي به چندين ميليون مي‌رسد و اين افراد همچنان محكوم به زندگي در محل‌هاي آلوده به اين عامل شيميايي هستند. تخصيص بودجه تنها براي كمك كردن به قربانيان ويتنامي كافي نيست؛ بلكه بايد منطقه نيز از وجود “عامل نارنجي ” پاكسازي شود. البته تا به امروز روشي براي زدودن اين عامل شيميايي از منطقه‌اي در سطح يك كشور وجود ندارد.

* تا كنون 28 نقطه خطرناك از نظر آلودگي در ويتنام شناسايي شده است

به همين دليل در ويتنام تعدادي از “نقاط داغ ” (نقاط خطرناك) شناسايي شده‌اند. 28 “نقطه داغ ” شناسايي شده است؛ اين تعداد بدون در نظر گرفتن ميليون‌ها جريب (تقريباً معادل 4 متر مكعب) از اراضي است كه (گاهي 10 برابر) به “عامل نارنجي ” آلوده شدند.

* پس از تلاش‌هاي بسيار در نهايت مناطقي كه با پاكسازي آن‌ها موافقت شد باز هم پايگاه‌هاي سابق ارتش آمريكا در ويتنام بودند

به عنوان مثال سه نقطه از “نقاط داغ ” كه به عنوان بسيار آلوده شناسايي شده‌اند (بايد همه ركوردهاي جهاني آلودگي را شكسته باشند)، سه پايگاه نظامي قديمي آمريكا هستند: “بين هوآ “، “فو كت ” و “دا نانگ “. اين همه بحث و جدل در نهايت به پاكسازي “دا نانگ ” منتهي مي‌شود. حال كه پس از گفتگوهاي بسيار قرار است يك پروژه پاكسازي در ويتنام تابستان سال 2011 آغاز مي‌شود، حتي اگر اين پروژه يك پروژه آزمايشي است، چرا پايگاه سابق ارتش آمريكا در منطقه “دا نانگ ” بايد پاكسازي شود؟ در نهايت شگفتي مي‌شنويم كه همكاري‌هاي نظامي ميان آمريكا و ويتنام يا برنامه‌ريزي شده و يا در حال انجام است. منافع مشترك دو كشور در اين باره چيست؟ براي جواب به اين سؤال بايد به چين نگاه كرد. اين كشور بزرگ منشأ نگراني‌هاي مشترك ميان دو دشمن سابق است. “دا نانگ ” تنها بندرگاه در آب‌هاي عميق است كه مي‌تواند تداركات ناوگان نيروي دريايي آمريكا را فراهم كند. آيا مي‌توان نتيجه گرفت كه آمريكا تنها مي‌خواهد با استفاده از قربانيان گذشته خودش، بدون آن كه دوباره نيروهاي خود را آلوده كند، اين منطقه استراتژيك را اشغال نمايد… تا مراقب ديگران در اين منطقه باشد؟

* علاوه بر مردم ويتنام، سربازان آمريكا، كره جنوبي، نيوزلند، استراليا و تايلند نيز به “عامل نارنجي ” آلوده شدند

ماه مه گذشته، دو سرباز سابق آمريكايي فاش كردند كه ارتش اين كشور در سال 1978 يك منبع “عامل نارنجي ” (حدود 50000 ليتر) را در پايگاه نظامي خود به نام “كمپ كارول ” در منطقه “شيلگاك “، 300 كيلومتري جنوب شرق سئول، در كره جنوبي دفن كرده است. يكي ديگر از سربازان سابق ارتش آمريكا نيز فاش كرد كه در سال‌هاي 1963 و 1964 در دفن “مواد شيميايي ” در “كمپ مرسر ” واقع در “وودمن ” در نزديكي پايتخت كره جنوبي شركت كرده است. اين نشان مي‌دهد كه ارتش آمريكا دانسته در طول جنگ با ويتنام از “عامل نارنجي ” براي نابود كردن محيط زيست استفاده كرده است؛ از اين ماده شيمايي در كشورهاي “لائوس ” و “كامبوج ” نيز استفاده شده است. در جريان آلودگي خود سربازان آمريكايي نيز مانند متحدانشان از كره جنوبي، نيوزلند، استراليا و تايلند به اين عامل شيميايي آلوده شدند. محل‌هايي كه “عامل نارنجي ” در سطح گسترده‌اي آن‌ها را آلوده كرد عبارتند از: مكان‌هاي توليد؛ نه تنها آمريكا بلكه همچنين نيوزلند، مكان‌هاي نگهداري؛ مانند فيليپين و يا “جزيره جانسون ” در اقيانوس آرام پيش از آنكه اين عامل شيميايي را در دريا از بين ببرند و همچنين مكان‌هاي بي‌شمار در سرتاسر جهان كه اين ماده به منظور توسعه در آن‌ها در سطح گسترده آزمايش شد.

* ماده شيميايي موجود در “عامل نارنجي ” انواع سرطان‌ها را در فرد به وجود مي‌آورد

به علاوه لازم به ذكر است كه “2،5،4 – تري كلروفينوكستيك اسيد ” نيمي از “عامل نارنجي ” را تشكيل مي‌دهد؛ اين تركيب شيميايي ماده “ديوكسين 8،7،3،2 – تترا كلرو دي بنزو پارا ديوكسين ” را توليد مي‌كند كه عامل همه انواع سرطان‌ها، بيماري‌هاي سيستمي و به وجود آمدن نوزاداني با اشكال غير معمول است. هر چند اثر اين ماده در نقاط شهري بين 30 تا 60 برابر كاهش يافت؛ اما كشت عمقي، حكومت محلي، تأسيسات در محل، ساخت راه‌آهن و بزرگ‌راه و مديريت جنگل‌ها تا اواخر دهه 1980 استفاده مخرب از اين ماده را در بر داشتند. درست است؛ “عامل نارنجي ” يك آلودگي بين‌المللي را به وجود آورد.

ثبت نظر

نام:
رایانامه: (اختیاری)

متن: