چهارشنبه 17 آگوست 11 | 13:00

نگاهی به قيام‌های جوانان عليه تبعيض در انگليس در سال‌های اخير

زماني كه آتش تنش هاي طبقاتي در قلب بريتانيا و در كنار محلات ثروتمند نشين لندن به راه افتاد، براي بسياري از ساكنان اين مناطق خاطرات قديمي شورش هاي طبقاتي دهه هشتاد را زنده كرد.


زماني كه آتش تنش هاي طبقاتي در قلب بريتانيا و در كنار محلات ثروتمند نشين لندن به راه افتاد، براي بسياري از ساكنان اين مناطق خاطرات قديمي شورش هاي طبقاتي دهه هشتاد را زنده كرد.
سلسله شورش هايي كه در نهايت به قيام بزرگ مردم لندن براي مقابله با طرح ماليات سرانه موسوم به شورش ماليات انجاميد.
در هرصورت به نظر مي رسد، دستگاه هاي اطلاع رساني جزيره سبز تمايلي به مرور خاطرات بد دهه هشتاد ندارند، زماني كه آتش خشم جوانان مهاجر يكي پس از ديگري لندن را در هم مي نورديد.

*لندن به قهقرا مي رود

مشكلات اقتصادي بريتانيا در دهه 70 و عقب ماندگي هاي اين كشور قهقرايي كه در لندن پديد آورد كه به روشني در چهره محلات فقير نشين و حاشيه اي اين شهر پديدار بود.
محلاتي كه از سوي جامعه شناسان آن زمان به سياهچاله هاي فراموش شده شباهت داشتند. نزخ بيكاري بالا و فراواني جنايت هاي سازمان يافته مشخصه بارز اين مناطق شهري همچون بريستول و يا تاتنهام بود.
گرچه تا اوايل دهه هشتاد مشكلات اين محله ها به گونه اي مشكلات داخلي محسوب مي شدند و كمك هاي محدود دولتي به عنوان يك مسكن كم دوام از انفجار خشم ساكنان آن جلوگيري مي كردند، اما با به قدرت رسيدن دولت محافظه كار تاچر و قطع شدن همين كمك هاي اندك تنها به يك جرقه كوچك براي به آتش كشيده شدن اين انبار باروت لازم بود.

*شورش هاي مهاجران در شهري كه زماني بورس برداري بود

شهر بريستول در يكصد و شصت كيلومتري جنوب لندن از هر جهت براي يك آشوب تمام عيار شهري در اوايل دهه هشتاد آماده به نظر مي رسيد و نكته جالب اين بود كه اين شهر زماني پر رونق ترين بندرگاه تجاري انگليس براي تجارت برده بود.
هزاران جوان مهاجر كاري به جز ولگردي و دله دزدي هاي كوچك نداشتند. درحقيقت ميانگين اشتغال جوانان غير سفيد پوست در ماه تنها به چند روز مي رسيد و اين يعني بخش اعظم نيروي كاري اقليت 30 درصدي اين منطقه وقت خود را در بارهاي شهر سپري مي كردند.
اوضاع بسيار بي ثبات بود ولي هيچ كس نمي دانست كه اولين جرقه چه زماني در منطقه خواهد خورد.

*جوانان مهاجر “بريستول ” را به آتش مي كشد

در يازدهم آوريل سال 1980 ماموران پليس به كافه اي در خيابان اصلي شهر بريستول به بهانه حمل مواد مخدر در آن حمله كردند و تعدادي از جوانان رنگين پوست اين شهر را دستگيركردند و درگيري هايي هم در جريان اين حمله بين ماموران و جوانان اين منطقه به وجود آمد.
پليس تصور مي كرد كه تبعات اين اقدام به تنها محدود به همان منطقه خواهد ماند، اما اتفاقات چند روز بعد اشتباهات پليس را نشان داد.
صدها جوان خشمگين كه از وضعيت خود به خشم آمده بودند،‌ با حركت در خيابان ها با پليس محلي درگير شدند و شهر به سرعت حالت جنگي به خود گرفت و درگيري ها تا 14 آوريل ادامه داشت.
اين درگيري ها منجر به دستگيري 130 نفر و مجروح شدن دهها نفر ديگر از جمله 19 پليس شد. در جريان اين شورش ها چندين خودرو و مغازه نيز به آتش كشيده شد.
نكته جالب دراين ميان بي توجهي به دلايل اصلي اين شورش ها و سركوب پليسي اعتراضات مردم بود كه چند سال بعد بار ديگر خود را نشان داد.

*موج خشم به لندن مي رسد

اما اين پايان كار نبود بلكه اين بار اعتراض به وضعيت بد اقتصادي به قلب منطقه لندن نيز كشيده شد و اين بار شورش در منطقه بريكستون لندن نشان از نارضايتي هاي عميق اقتصادي در اين كشور بود.
شورش منطقه بريكستون لندن در آوريل 1981 و يك سال پس از حوادث بريستول يكي از بزرگترين شورش هاي اجتماعي انگليس در دهه هاي اخير به شمار مي رود. علل اصلي اين شورش نيز به نحوه برخورد پليس با جامعه سياه پوست اين منطقه باز مي گردد كه بر اثر چند حادثه كه از ماه ژانويه آغاز شده بود در نهايت به شورش هاي گسترده خياباني در ماه آوريل منجر شد كه به مدت چند شبانه روز ادامه داشت.
در جريان شورش هاي بريكستون در جنوب لندن، طي دو روز بيش از 150 ساختمان و 100 دستگاه خودرو به آتش كشيده شدند و بيش از 350 نفر مجروح شدند. اين شورش ها پس از ممانعت پليس براي انتقال يك جوان چاقو خورده سياه پوست به بيمارستان آغاز شد و ميليون ها پوند خسارت مالي نيز به دنبال داشت.
اين در حالي بود كه هيچ تغييري در رفتار پليس با جوامع سياه پوست در اين منطقه به وجود نيامد.

*زخم كهنه سرباز مي كند

چهار سال بعد بار ديگر زخم كهنه تبعيض در منطقه بريكستون سر باز كرد و آشوب بار ديگر لندن را فرا گرفت.
اين شورش ها در اواخر سپتامبر 1985 با حمله پليس به يك زن سياه پوست از سر گرفته شد و نشان داد كه نارضايتي جوامع اقليت در اين كشور همچنان همانند آتش زير خاكستر است كه با هر حادثه اي شعله ور مي شود.
خانم ‘دروتي گروس’ يك زن جاماييكايي الاصل بود كه پليس در 28 سپتامبر 1985 به خانه اش حمله كرد تا پسرش را كه متهم به حمل و نگهداري سلاح بود دستگير كند. در جريان جست و جوي خانه، اين زن سياه پوست در نهايت با شليك پليس مجروح و از كمر به پايين فلج شد.
دو مامور پليس كه متهم به تيراندازي به خانم گروس بودند دادگاهي شدند ولي در نهايت مجازاتي عليه آنان صورت نگرفت.
در جريان اعتراضات سال 1985 در منطقه بريكستون كه دو روز ادامه داشت چندين مغازه و خانه به آتش كشيده شدند و يك عكاس نيز كه در جريان درگيري ها مجروح شده بود، بعدا جان باخت.

*لندن در محاصره

شورش هاي ادامه دار منطقه بريكستون سبب تلاش مارگارت تاچر و شهرداري لندن براي تخفيف نفرت مردم از پليس و بهبود وضعيت اجتماعي منطقه جنوب لندن شد.
تمام كارشناسان و صاحب نظران اجتماعي بر ضرورت رسيدگي فوري به اين مناطق تاكيد مي كردند، اما عملا امكان هيچ گونه اقدام ضربتي براي جلوگيري از هرگونه تقابلديگر ميان شهروندان و دولت انگليس نبود.
از سوي ديگر رفتار خشن پليس براي سركوب ضربتي مناطق فقير نشين ادامه داشت و همه در انتظار انفجار ديگري در لندن به عنوان شهري كه زماني امن ترين شهر جهان بود را داشتند.
به نظر مي رسيد لندن در محاصره قرار گرفته است.

*تاتنهام نيز نا آرام مي شود

اين بار شعله اي آتش خشم مردم از ناحيه ديگري در لندن به هوا بلند شد، گزينه بعدي تاتنهام به عنوان نقطه كانوني درگيري مردم با نيروهاي دولتي انگليس بود.
حدود يك هفته بعد از اعتراضات خياباني منطقه بريكستون لندن، باز هم حادثه ديگري توسط پليس و اين بار در شمال شهر رقم خورد كه شورش هاي گسترده اي را در منطقه ‘تاتنهام’ باعث شد.
پليس لندن در روز 5 اكتبر 1985 پس از دستگيري يك جوان سياه پوست به نام ‘فلويد ژارت’، اقدام به بازرسي خانه وي كرد كه در جريان اين بازرسي مادر وي به نام ‘سينتيا ژارت’ كشته شد.
كشته شدن اين زن سياه پوست در جريان هجوم پليس به خانه اش، موجي از خشم و نفرت را عليه نيروهاي پليس دامن زد و ناآرامي هاي گسترده اي را در منطقه ‘تاتنهام’ به وجود آورد. در جريان اين ناآرامي ها مردم خشمگين به پليس و اماكن عمومي حمله كردند و دهها ساختمان و خودرو را به آتش كشيدند.
در جريان اين درگيري ها يك مامور پليس به نام ‘كيث بليك لاك’ نيز كشته شد.

*هيچ چيز اصلاح نمي شود

در طول دهه هشتاد شورش هاي ديگري در مناطق مختلف لندن به وجود آمد كه شايد نقطه كانوني تمام آن ها تبعيض اجتماعي و به همراه مشكلات اقتصادي فراوان به اقشار فقير انگليسي بود.
در دهه 1980 ميلادي شورش هاي بيشتري نيز در منطقه ‘تاكستيث’ شهر ليورپول و منطقه ‘هندز ورث’ شهر بيرمنگهام روي داد كه تقريبا علت همه آنها مشابه بود و به نحوه برخورد پليس با جوانان بويژه جوانان رنگين پوست باز مي گشت.
دستگاه امنيتي انگلستان مدعي بود كه اين مسائل به دليل آموزش هاي ناكافي نيروهاي تحت خدمت در پليس اين كشور روي داده بود، اما شورش هاي ابتدايي دهه نود ثابت كرد كه اين استدلال تنها يك توجيه براي اتفاقات گذشته است.
در حقيقت ساختار اجتماعي انگلستان از مسائلي رنج مي برد كه تنها راه درمان تغييرات وسيع گسترده در حاكميت اين كشور بود، در حالي كه هيچ كدام از سياستمداران اين كشور مايل به چنين كاري نيستند.

ثبت نظر

نام:
رایانامه: (اختیاری)

متن:

پربحث‌ترین

Sorry. No data so far.