سه شنبه ۱۳ خرداد ۱۳۹۹
پنج شنبه ۱۹ آبان ۹۰ | ۱۴:۲۷

غفلت جهاني از مصائب غزه

يک کارشناس سياسي مي‌گويد، ارسال کمک به غزه چندان مشکلي از ساکنان آن حل نمي‌کند، بلکه جنبه انساني آن و تلاش گروه‌هاي انسان‌دوستانه براي شکستن محاصره است که اهميت دارد.


اقدام اسرائيل در حمله به 2 کشتي حامل کمک به مردم تحت محاصره غزه در سکوت بين‌المللي و منطقه‌اي به فراموشي سپرده و محو شد؛ گويا مجازات دست‌جمعي مردم غزه مشروعيت غربي و سپس بين‌المللي پيدا کرده است.

27 فعال سياسي از چندين کشور مانند امريکا، کانادا، استراليا و فلسطين، با دو کشتي ايرلندي و کانادايي، تلاش کردند براي مردم غزه مقداري دارو و تجهيزات پزشکي ببرند. در ميان کالاهاي اين دو کشتي هيچ شيء نظامي يا داراي کاربرد دوگانه وجود نداشت. اين فعالان سياسي، براي دور ماندن از مشکلاتي که يونان و قبرس در راه کاروان‌هاي قبلي ايجاد کرده بودند، سفر خود را بدون تبليغات شروع کردند و تنها زماني که به نزديکي غزه رسيدند هدف اصلي خود را اعلام کردند.

ارتش اسرائيل به اين دو کشتي حمله کرد و همه افراد سوار بر آن‌ها را به همراه کالاهاي پزشکي با خود برد. تجربه حمله به کشتي ترکيه‌اي در ماه مه سال گذشته و بازتاب‌هاي منفي بعد از آن، اسرائيل را هوشيار کرده است که برخورد خشني با مسافران چنين کاروان‌هايي نداشته باشد.

حمله به کشتي ترکيه‌اي، که 9 کشته برجا گذاشت، موجب تيره‌شدن روابط ميان آنکارا و تل‌آويو شد. اسرائيل حاضر به عذرخواهي از ترکيه نشد. در ماه اوت گذشته و با انتشار گزارش کميته تحقيق بين‌المللي به رياست قاضي پالمر، ترکيه سفير اسرائيل را از آنکارا اخراج کرد و روابط بين دو طرف به پايين‌ترين حد خود رسيد. وظيفه اين کميته بررسي حمله اسرائيل به کشتي‌هاي کمک‌رسان ترکيه‌اي بود.

در ماه مه سال گذشته ميلادي، اوباما اعلام کرد که محاصره غزه ديگر تحمل‌ناپذير شده است. اتحاديه اروپا از اسرائيل خواست به اين محاصره پايان دهد. سازمان ملل متحد نيز به اين گروه پيوست. با اين حال، اسرائيل حتي حاضر نشد که از شدت محاصره بکاهد و تنها به کالاهاي مصرفي جديد مانند چيپس و شکلات اجازه ورود به غزه داد.

کميته پالمر، در ميان بهت و حيرت جهاني، اعلام کرد که محاصره غزه با قوانين بين‌المللي منافاتي ندارد و از اسرائيل خواست تا با ترکيه مصالحه کند. اين نتيجه‌گيري بلافاصله با مخالفت حقوقدانان بين‌المللي و سازمان صلب سرخ روبرو شد. حتي اگر گزارش پالمر به مشروع نبودن محاصره غزه قضاوت کرده بود، باز هم تغييري ايجاد نمي‌شد و اسرائيل تصميم خود را عوض نمي‌کرد.

سازمان حقوق بشر ملل متحد اعلام کرد که محاصره غزه غير قانوني و ناقض حقوق بشر و قوانين بين‌المللي است. صليب سرخ جهاني محاصره غزه را ناقض منشور ژنو خواند. به سبب موانعي که اسرائيل ايجاد کرده است، ساکنان غزه نمي‌توانند از يک سوم زمين‌هاي کشاورزي خود استفاده کنند و 85% آب‌هاي غزه نيز به روي ماهيگيران فلسطيني بسته است. محاصره غزه در چارچوب مجازات دست‌جمعي مي‌گنجد که بند 33 کنوانسيون چهارم ژنو آن را ممنوع اعلام کرده است. طبق بند 38 همين کنوانسيون، مردم غزه حق دريافت کمک‌هاي فردي و گروهي را دارند.

بعد از اخراج سفير اسرائيل از آنکارا، نخست‌وزير ترکيه اعلام کرد که از اين پس نيروي دريايي اين کشور کشتي‌هاي حامل کمک به غره را اسکورت مي‌کند. اينک روشن شده است که اردوغان در بيان اين موضوع صادق نبوده است. هيچ ناو ترکيه‌اي دوکشتي ايرلندي و کانادايي را همراهي نکردند که از يکي از بندرهاي ترکيه سفر دريايي خود را براي شکستن محاصره غزه شروع کرده بودند. روز جمعه گذشته، در واشنگتن اعلام شد که رئيس جمهور امريکا، بعد از تماس با اردوغان، اطمينان حاصل کرده است که ترکيه هيچ ناوي به سمت غزه نخواهد فرستاد. چرا رئيس جمهور امريکا بايد نگران رسيدن دارو به غزه باشد؟

اسرائيل، با استناد به گزارش پالمر، محاصره غزه و به بيکاري و گرسنگي کشاندن مردم آن را حق قانوني خود مي‌داند. باريکه غزه با تنها 360 کيلومتر مربع مساحت، مکان زندگي حدود 2 ميليون نفر است. هيچ جاي کره خاکي چنين جمعيتي را در خود جاي نداده است. نه امريکا و نه اتحاديه اروپا و نه حتي سازمان همکاري اسلامي و نه اتحاديه عرب هيچ فشاري بر اسرائيل براي پايان دادن به اين محاصره غير انساني وارد نمي‌کنند. غزه و وضعيت ناهنجار انساني آن به بحراني فراموش‌شده تبديل شده است. زماني که اسرائيل دو هفته قبل در حمله هوايي به غزه 11 نفر را کشت، باز هم با واکنش شديدي روبرو نشد. مردم دولت‌هاي عربي نيز بيشتر به مبارزه براي تغيير رژيم يا اصلاح ساختار سياسي کشور خود مشغول‌اند. شايد اسرائيل احساس مي‌کند که مي‌تواند از شرايط کنوني بيشترين بهره‌برداري را بکند، ولي اين برداشت در درازمدت کاملا اشتباه است.

بعد از حمله مردم مصر به سفارتخانه اسرائيل در قاهره و فرار سفير و کادر سفارتخانه، تنها يک ديپلمات اسرائيلي در پايتخت مصر مانده است که به سفارت امريکا پناه برده و در همانجا زندگي مي‌کند و به کارهاي اداري مي‌پردازد. اسرائيل در پي اجاره ساختماني امن براي مقر سفارتخانه خود مي‌گردد، ولي کسي در قاهره حاضر نيست چنين ريسکي کند و ملک خود را در اختيار اسرائيل قرار دهد.

حمله غزه يا ادامه محاصره آن از ذهن مردم عرب پاک نمي‌شود و در زمان مناسب واکنش نشان خواهند داد. ارسال کمک به غزه چندان مشکلي از مردم غزه حل نمي‌کند، بلکه جنبه انساني آن و تلاش گروه‌هاي انسان‌دوستانه براي شکستن محاصره است که اهميت دارد.
عضويت فلسطين در يونسکو و تلاش سرسختانه امريکا براي جلوگيري از عضويت فلسطين در سازمان ملل متحد، حجم انزواي امريکا و اسرائيل را در صحنه جهاني نشان مي‌دهد. ادامه محاصره غزه بر اين انزوا مي‌افزايد.

ثبت نظر

نام:
رایانامه: (اختیاری)

متن: