چهارشنبه 07 دسامبر 11 | 07:00

نباید فریب شعارهای عدالت‌خواهانه‌ی مسئولین را خورد

متأسفانه فضا به گونه‌ای شده است که نمی‌توان زیاد به مسئولانی که شعار مبارزه با مفاسد می‌دهند، اعتماد کرد. چون ممکن است این عدالت‎خواهی، شعار آنان باشد و از قِبَل آن، درصدد یکسری امتیازگیری‏ها و اغراض و منافع شخصی یا سیاسی باشند.


اشاره: مبارزه با مفاسد و تحقق عدالت یکی از آرمان‌های جامعه اسلامی، اهداف بزرگ انقلاب اسلامی، مطالبات رهبران و مصلحان اسلامی و به تبع دانشجویان و تشکل‏‌های دانشجویی به ویژه تشکل‌‏های مذهبی و عدالت‌خواه است. تجربیات سالهای اخیر و مشاهده‏‌ی حرکت‏های مختلف عدالت‏‌خواهانه در جامعه یا دانشگاه ما را بر آن داشت که ضمن انتقاد برخی از روش‏ها، راهکارهایی عملی را برای دوستان دانشجو و گروه‏ها و تشکل‏های مردمی خویش ارائه دهیم. این مباحثی گفتارهایی که در یکی دو سال گذشته در گعده-های دانشجویی و مردمی ارائه شده است ـ از جمله فعالان فرهنگی و دانشجویی دانشگاه‏های شاهرود، سبزوار، شیراز، بابل، فعالان فرهنگی و مردمی جیرفت و… این نوشتار به صورت اجمالی در گعده‏های انتقال تجربیات در نشست شهید مصطفی مازح جنبش عدالتخواه دانشجویی (بهمن ۱۳۸۹ در شهر قم) ارائه شده است.

راهکارهای مبارزه با مفاسد اقتصادی- قسمت اول

راهکارهای مبارزه با مفاسد اقتصادی- قسمت دوم

در ادامه بخش سوم و پایانی از این گفتار را می خوانید:

امید به مبارزه با مفاسد با آمدن ریاست جدید دستگاه قضایی

خوشبختانه با روی کار آمدن آیت‏الله صادق لاریجانی، فضا در این زمینه تغییر کرد وگرنه آیت‌الله هاشمی‌شاهرودی که شاگرد شهید والامقام و متفکر بزرگ آیت‌‏الله سید محمدباقر صدر و فقیهی نظریه‏‌پرداز و صاحب‏‌نام بود نشان داد که از لحاظ مدیریتی، آن چنان که باید قوی و مدیر نیست و حتی گاهی اوقات نظراتی متفاوت و متضاد با نظرات رهبر معظم انقلاب در زمینه مبارزه با مفاسد می‌داد و این گونه موضع‏‌گیری‏‌ها، کار را برای مبارزه با مفاسد در دستگاه قضایی سخت‏‌تر می‌کرد. لذا برخی از منتقدان سیاسی و فرهنگی متعهد و انقلابی به صراحت بیان می‏کنند که در این دوره، برخورد قاطعی با مفاسد اقتصادی صورت نگرفت و همه این مفاسد تل‏‌انبار شد. یکی از نمونه‌ها، همین برخورد با اراذل و اوباش بود؛ ما در زمان شکل‎گیری این گروه‌ها و باندها، شاهد نبودیم که برخورد جدی و قاطع با آنان صورت بگیرد و فضای قوه قضائیه، فضای رأفت و رحمت اسلامی بود! لذا در آن زمان، مفسدان و تبه‌کاران مانند مارهایی که بودند که با گذشت زمان، تبدیل به افعی شدند و کار را به جایی رساندند که مبارزه با آنان سخت و هزینه‌بردار شد. لذا این نوع کوتاهی‏‌ها و تعلل‎ها را در بین مسئولان زیاد دیدیم و نمی‎توان همه آنها را به حساب خلأهای قانونی گذاشت و از زیر بار مسئولیت فرار کرد. ما منکر برخی خلأهای قانونی یا شکاف‏ها و درزها در قوانین نیستیم، ولی در دوره مذکور، اقتدار قضایی لازم را نداشتیم.

نقش رسانه‌ها در مبارزه با مفاسد

نکته بعدی این که نقش رسانه ها در مبارزه با مفاسد و تحقق عدالت بسیار جدی و موثر است. یک بخش مهمی از شکل‎گیری مفاسد یا عدم برخورد با مفاسد به رسانه ها برمی گردد که وظایف خود را در زمینه نظارت، اطلاع‏رسانی، شفاف‌سازی و مطالبه از مسئولان انجام نمی¬دهند. متأسفانه گاهی اوقات تشکل‎های دانشجویی یا مردمی، برای اینکه جلوی یک کار بد یا فسادی را بگیریم، شاید آن مشکل با اطلاع‎رسانی به مسئولان ارشد و بالادستی یا رسانه‌ای شدن شاید قابل حال باشد، اما بدون توجه به آن، دست به تجمع و تحصن می‌زنیم و بی‏جهت، خود و مجموعه‌های دانشجویی و مردمی خود را درگیر چنان کار سخت و هزینه‌مند می‌کنیم. پس با اندکی دقت و تأمل می‌توان راهکارهایی پیدا کرد که هزینه‌های کمتری را پرداخت و به نتایج مطلوب هم رسید. تجمع و تحصن و یا تظاهرات، برای مواقع خاص و غالباً در آخر کار است، نه این که از همان اول کار بیاییم تجمع و تحصن برگزار کینم و بعد از آن، به فکر کارهای دیگر باشیم یا این که فکر کنیم فقط با تجمع و تحصن کردن است که توجه رسانه‌ها به اعتراضات و مطالبات ما جلب خواهد شد. غالباً این گونه است که مسئولان، به دلایل مختلف، از رسانه‌ای شدن پدیده یا حادثه‌ای در حیطه مسئولیت خودشان به شدت پرهیز می‏کنند. البته این امر در همه زمینه‌ها صادق نیست، بلکه در غالب موارد، این گونه است. لذا داشتن هُنر ارتباط با نهادهای نظارتی، اطلاع‏‌دهی به مسئولان بالادستی آن فرد یا حتی رسانه‌ای کردن برای مجموعه‌های دانشجویی و مردمی ضروری است. لذا همه مجموعه‌های دانشجویی و مردمی باید شماره فاکس ادارات مختلف، خبرگزاری‌ها، سایت‌ها و روزنامه‌های تأثیرگذار کشور مانند ایرنا، فارس، مشرق، ایسنا، مهر، تابناک، رجانیوز، الف، جهان نیوز، مطالبه، عدالتخواهی، تریبون مستضعفین و روزنامه‌هایی مثل ایران، کیهان، یالثارات الحسین(ع) و شبکه‌های خبری مانند واحد مرکزی خبر، 20:30 و … را داشته باشند تا بتوانند مشکلات یا کم‏کاریها یا اتفاقات را به اطلاع آنها هم برساننند. البته در برخی موارد این گونه هم نیست که بتوان به راحتی، پدیده یا فسادی را رسانه‌ای کرد، لذا نیاز است با کانال‌هایی که شما را می‌شناسند در تهران یا شهرهای بزرگ مشورت بگیرید، در این زمینه مراکزی چون سایت عدالت‏خواهی (جنبش عدالت‏خواه دانشجویی) و احیاناً سایت‏های الف، رجانیوز و جهان نیوز و… احتمالاً می‌توانند مورد مشاوره قرار بگیرند.

مشکلات اصلی عدم نظارت و برخورد قاطع با مفسدین است

به نظرم یکی از ریشه‌های اصلی شکل‌گیری فساد و جولان دادن مفسدین در جامعه، عدم نظارت است. هر چند قوانین ما کامل باشند و افراد مومن و مذهبی در رأس مجموعه مدیریتی باشند، هیچ چیزی جای نظارت و بازرسی مستمر و حرفه‏ای و دقیق را نمی‏‌گیرد. متأسفانه سازمان‌های بازرسی و نظارتی ما ضعیف هستند و کمتر حالت پیش‌گیرانه دارند. حالا به هر دلیل که برخی از آنها خلاءهای قانونی است یا کم‌اطلاعی و آگاهی ناقص بازرسان و ناظران یا کم‌همتی و بی‎انگیزگی مدیران چنین مجموعه‌هایی. متأسفانه در کنار عامل مذکور، عدم برخورد قاطع با مفسدین و متخلفین هم عامل مهم دیگری شده است برای افزایش فساد اداری، اخلاقی، و رشوه و تبعیض.

فریب شعارهای عدالت‏‌خواهانه را نخوریم!

نکته بعدی در مبارزه با مفاسد، حفظ جایگاه و تشکل خودمان و همراهان مجموعه است و در ارتباط با مسئولان باید هم ظرافت و تیزبینی لازم را داشته باشیم. متأسفانه فضا به گونه‌ای شده است که نمی‌توان زیاد به مسئولانی که شعار مبارزه با مفاسد می‌دهند، اعتماد کرد. چون ممکن است این عدالت‎خواهی، شعار آنان باشد و از قِبَل آن، درصدد یکسری امتیازگیری‏ها و اغراض و منافع شخصی یا سیاسی باشند. نمونه‌هایش در کشور فراوان‌اند و همین که یک پُست و مسئولیت بزرگ‌تری گرفتند آن شعارها را فراموش می‌کنند. نمونه‌های این‌گونه در بین روحانیون، فعالان بسیجی و حتی سپاهی، نمایندگان، استانداران و… مشاهده شده است. تاریخ انقلاب اسلامی در طول همین سه دهه، موارد زیادی را به خود دیده است، پس نمی‌توان به بهانه شعارهای عدالت‏‌خواهانه یا مبارزه با مفاسد مسئولی، با اعتماد تام و تمام به او، تمام تشکل را خرج شعارها و فعالیت‌های او کرد. چرا که ممکن است خدای ناکرده، مشخص شود که او با بیان این شعارها، درصدد اغراض و منافعی بوده است.

پیشنهادم بی‌‏توجهی یا احیاناً سکوت نیست، بلکه می‌‏توان خواستار رسیدگی به ادعاهای او شد یا این که از مسئولان دیگر خواست در مقابل ادعاهای او پاسخ بدهند و افکار عمومی را روشن بنمایند. یا فرصت‌هایی برای او و دیگر مسئولان قضایی و بازرسی منطقه یا کشور ایجاد کرد که بیایند در یک جلسه‌‏ای یا جلساتی، مفاسد مورد ادعا را بررسی و پی‌گیری کنند. با این کار نه متهم به بی‏‌تفاوتی می‌شویم و نه این که از او (شخص مدعی) حمایت مطلقی کردیم، بلکه بستر را برای موافقان و مخالفان یا ارگان‌های مسئول و رسیدگی کننده، ایجادکردیم که آنها بیایند در جمع‌های مردمی یا دانشجویی سخنان همدیگر را بشنوند و برای حل معضل و مفسده اقتصادی ادعاشده یا احتمالی چاره‌اندیشی کنند و سپس شما سریع، اخبار چنین جلساتی را رسانه‌ای کنید.

نکته همه‌جانبه در این کارها این است که باید تا حد ممکن، تمام جلسات و فعالیت‌های خود را ضبط و مستندسازی کنیم. ترجیحاً با دوربین‏‌های تصویری یا حتی موبایل یا ضبط صوت یا هر چیز دیگر. چرا که اینها بعداً به دردمان خواهد خورد. پس از این کار ارزش‌مند، غافل نشویم و فعالیت‌های خود را مستند کنیم. چه بسا بعداً ـ در زمان فراغت مناسب ـ بتوانیم یک فیلم یا مستندی برای این کار تولید و توزیع کنیم و با پخش آن، جلوی بسیاری از مفاسد دیگر را بگیریم. خصوصاً این که می‏توانیم تجربه‏‌ای را به دیگران انتقال بدهیم.

صرف افشاگری جواب نمی‏‌دهد و نداده است

تجربه نشان داده است که با صرف افشاگری و داد و فریاد زدن، اتفاق خاصی در مبارزه با مفاسد ایجاد نمی‌شود و غالباً خود افشاگر، چون توان اثبات همه ادعاهای خود را نخواهد یافت، حتی به جرم تشویش اذهان عمومی محکوم می‌شود. ممکن برای موارد معین و محدودی چنین کارهایی جواب داده باشد ولی راه‌کار قابل تجویزی نیست، مگر شرایط خاصی که بسیار به‌‏ندرت پیش می‎آید. متأسفانه روال مبارزه با مفاسد در کشور آن قدر کند پیش می‌رود که برخی عدالت‏‌خواهان یا مظلومان را به این نتیجه می‌رساند که برای پیگیری مفاسد، آدمی ناچار است دست به افشاگری بزند.

وظیفه نخبگان حزب اللهی زیاد است

در این مبارزه، وظیفه نخبگان حزب‏‌اللهی زیاد است. اصلاً وظیفه هر فرد مسلمان و معتقدی در جامعه نیز زیاد است. آموزه‏‌های مترقی اسلامی و الهی چون اصل امر به معروف و نهی از منکر، کمک به مظلوم، آرمان عدالت و مبارزه با ظلم، فطرت انسانی و… همه ما را به سمت عدالت‌خواهی و مبارزه با ظلم دعوت می‏‌کند. به عنوان حُسن ختام این نوشتار، استاد رحیم‎پور ازغدی در کتاب «علی(ع) و شهر بی‌آرمان» آورده‌اند: «توده مردم، چشم‏شان به نخبگان است، وقتی نخبگان و آنها که دین و انقلاب را می‌شناسند، انتقاد نکنند و جلوی انحرافات نایستند، چه می‌شود؟ رهبری در نماز جمعه فرمودند: نهی از منکر، مطالبه از مسئولان حکومت است که شما کجا طبق اسلام، حکومت می‌کنید؟… اینها وقتی گفته نشد و روی هم انبار شد، این سکوت‌ها و انحراف‌های تدریجی تکرار می‌شود و آن وقت چه اتفاقی می‌افتد؟ وقتی نهی از منکر نشود، از این توده جوان‌های نسل سوم انقلاب که توقع زیادی نیست.» (انتشارات سروش٬ ص۲۳)

  1. خُرّمکوهی
    7 دسامبر 2011

    یادگار زلزله سال69در روستای خرمكوه روستای محروم خُرّمکوه،در بخش عمارلوی رودبار در سه دولت بعد از گذشت بیش از 20سال

ثبت نظر

نام:
رایانامه: (اختیاری)

متن:

پربازدیدترین

Sorry. No data so far.

پربحث‌ترین

Sorry. No data so far.