چهارشنبه ۱۶ آذر ۹۰ | ۱۰:۳۰

دم روباه پیر از زرنگی در تله است

با وجود اینکه ایران قطع روابط با انگلیس را برای فضای سیاسی و امنیتی خود بسیار مناسب می دانست، اما هزینه های دیپلماتیک این اقدام، مانع شکل گیری تصمیمی برای اجرای آن بود، اما در حال حاضر، این مسئله با خرج انرژی دیپلماتیک بسیار بالا از جیب انگلیس و با تحرک دانشجویان رخ داده و نتیجه ی این امر، تلاش تمام حکومت انگلیس برای پیدا کردن راهکارهایی جبرانی برای اخذ برخی امتیازات حاشیه ای است


صحنه ی کش و قوس اخیر در ماجرای روابط دیپلماتیک رژیم بی صداقت و همیشه دروغگوی انگلیس ، بدون کوچکترین تردید و شکی ، به نفع کامل جمهوری اسلامی ایران رقم خورده است. اما در این میان، دو عامل، نقش کلیدی را ایفا کرده اند. یکی، تلاش این رژیم برای جلوگیری از واگذاری کامل امتیازها در مقابل کارتهای از دست رفته و دیگری، لطف خداوند متعال.

چینش عناصر اثرگذار بر صحنه به شکلی بود که قطعا بدون اراده ی الهی چنین نمی شد. چون اراده ی نظام جمهوری اسلامی ایران بر کاهش سطح روابط دیپلماتیک قرار داشت و بنا نبود تا در گام اول ، قطع روابط از سوی ایران مطرح شود. لیکن، حوادث شکل گرفته در صحنه که خصوصا با تلاش انگلیس در یک فرمت دومینو وار به قطع رابطه منجر شد ، از کنترل نظام جمهوری اسلامی نیز خارج بود و نتیجتا در حالتی به ثبات رسید که انرژی دیپلماتیک بسیار کمتر از حد میران و مورد نیاز را از ایران صرف کرده، ضربه ای بزرگ به معادلات و آرایش مظلوب انگلیس در صحنه وارد کرده و نتیجه ای را حاصل کرده که برای ایران بهترین حالت ممکن است.

بدون شک، طرح و تصویب موضوع کاهش روابط با انگلیس، برای این رژیم بسیار ناگوار و مشکل ساز بود به گونه ای که در محافل حکومت استثمارگر انگلیس دعوا بر سر پیدا کردن مقصر بالا گرفته بود. پس از آن ، انگلیس کوشید تا با اجرای یک سناریوی دیپلماتیک و رسانه ای سوار شده بر اقدام دانشجویان در ورود به سفارت ، امتیازاتی اندک را در صحنه بین المللی بنام خود کند و با اخراج کل تیم دیپلماتیک ایران، بردن پرونده ی ورود دانشجویان به سفارت و خروج کل تیم دیپلماتیک خود از ایران، دست بالاتر را بگیرد ، اما این عمل، منجر به مسئله ای بسیار بزرگتر برای انگلیس بنام قطع کامل روابط با انگلیس شد که دردناک ترین مسئله برای انگلیس، آنهم در شرایطی است که این کشور قصد داشت تا در صحنه ی انتخابات مجلس حضوری فعال و پررنگ داشته و تحرکاتی مشابه آنچه که در انتخابات ۸۸ از خود نشان داد را پیگیری کند.

در نتیجه، با وجود اینکه ایران قطع روابط با انگلیس را برای فضای سیاسی و امنیتی خود بسیار مناسب می دانست، اما هزینه های دیپلماتیک این اقدام، مانع شکل گیری تصمیمی برای اجرای آن بود، اما در حال حاضر، این مسئله با خرج انرژی دیپلماتیک بسیار بالا از جیب انگلیس و با تحرک دانشجویان رخ داده و نتیجه ی این امر ، تلاش تمام حکومت انگلیس برای پیدا کردن راهکارهایی جبرانی برای اخذ برخی امتیازات حاشیه ای است و تلاش اخیر بی بی سی برای تمرکز روی فضای رسانه ای ایرانی و منفی قلمداد کردن ورود دانشجویان به سفارت از همین حیث قابل درک و تحلیل است. اینجاست که مثل معروف ایرانی در ذهن انسان شکل می گیرد که این دم روباه ، از زرنگی است که در تله است !

انگلیس در رویکرد عاقلانه و در توجه به منافع خود، می بایست سطح تنش با ایران را پایین آورده و صرفا برخورد با عوامل ورود به سفارت را از ایران مطالبه کرده و به کاهش دوجانبه ی سطح روابط بسنده می کرد و از دست زدن به هر اقدامی که ادبیات ایراد را رادیکالیزه و فوندامنتالیزه کند جلوگیری می کرد اما انگلیس، بدون شک ناشی از ضربه ی سخت کاهش روابط، تمرکز و توجه خود به صحنه را از دست داد و هزینه ی قطع رابطه بطور کامل از جیب دیپلماسی انگلیسی پرداخت شد و اینجاست که باید گفت، سبب خیر شود عدو، اگر خدا خواهد.

وقوع این حادثه ی مثبت را به فال نیک می گیریم و آرزو داریم تا فرصتی فراهم شود تا بار دیگر و بازهم با خرج دیپلماتیک از جیب دولتهای اروپایی و جبهه ی غربی ، کل دفاتر دیپلماتیک این گروه از کشورها لا اقل تا پایان انتخابات مجلس نهم بسته و کل دیپلماتها و کادر سیاسی آنها از ایران دور باشند و هرکس هم رابطه ای با آنها دارد ، بقول وزیر امورخارجه انگلیس ، برای استفاده از خدمات دیپلماتیک !! از ایران خارج شود.

برخی سیاسیون و دیپلماتهای کارکشته انگلیسی در تلاشند تا تنشهای رخداده را ترمیم کنند. گفتگوی آلن هارت مدیر سابق بی بی سی با خبرگزاری فارس را از دست ندهید.

ثبت نظر

نام:
رایانامه: (اختیاری)

متن: