چهارشنبه 04 ژانویه 12 | 09:10
به بهانه پایان جشنواره‌ی مردمی فیلم عمار

خیزش جمعی مکتبی‌ها به سوی فرهنگ

اگر چه مسخر کردن ابزار پیچیده ای چون سینما کار سهل و آسانی نیست اما حضور جوانانی در عرصه هنر انقلابی-اسلامی که بر حسب عادت و طبیعت باید در حیطه ی دیگری به جز حیطه ی هنر و مستند سازی مشغول به کار می شدند، خود نشان از خیزش جمعی بچه مکتبی ها به سمت فرهنگ دارد.


تریبون مستضعفین- تکنیک به مانند شمشیر دولبه ای است که هم در دست صاحبان ثروت و قدرت می‌تواند وسیله‌ای باشد برای ساختن خدایگان دروغین بشر مدرن و اغوا و تهدید و به اسارت کشیدن مستضعفان عالم و هم در دست پایین انگاشته شدگان باشد علیه مستکبران.

با پیشرفت لوازم الکترونیکی و رسانه ای، انحصار تولیدان بصری و تصویری به مانند گذشته نیست و می توان با کمترین امکانات دست به تولید محصولی زد.حال این پیشرفت تکنولوژیکی می تواند در دست امت حزب الله برای رساندن حرفهایش عمل کند.

جشنواره‌ی عمار را می‌توان گردهمایی ستاره هایی دانست که در ظلمت شب نوید طلوع صبح روشنی را می‌دهند. افرادی که بدون پشتوانه خاص مالی و رسانه‌ای و بی هیچ ادعای ویژه هنری می‌خواهند حرف تازه‌ای در فضای فرهنگی هنری کشور مطرح کنند. حرف‌هایی که می‌پندارند زمین مانده و باید گفته شود.

اگر چه مسخر کردن ابزار پیچیده‌ای چون سینما کار سهل و آسانی نیست اما حضور جوانانی در عرصه هنر انقلابی-اسلامی که بر حسب عادت و طبیعت باید در حیطه ی دیگری به جز حیطه ی هنر و مستند سازی مشغول به کار می شدند، خود نشان از خیزش جمعی بچه مکتبی‌ها به سمت فرهنگ دارد. البته که را ه دراز است و مسیر ناهموار.

این هم آوایی و دغدغه مشترک بدون هماهنگ‌کننده ظاهری، به علت مشترکات ایمانی است. این و حدت بچه‌مکتبی‌ها ناشی از عقد اخوتی ناخوانده است که حتی زمانی که در گوشه‌ای به ظاهر دور افتاده از هم قرار داشته باشند از ظاهر گرفته تا نوع انگیزه و هدف آنها را نزدیک به هم می کند، گویی که سال‌ها با هم بوده اند.

این عقد اخوت ناشی از ایمانی موحدانه است که در ذات خویش فرار از کثرت به وحدت دارد و اگر نبود این ایمان به سختی ممکن بود این چنین افراد متفاوتی را در کنار یک هدف گرد هم آورد.

این اقبال سراسری نسسبت به هنر و به ویژه سینما که در حال حاضر عمدتا معطوف به مستند شده است نشان از یک خیزش و حرکت عمومی دارد که رفقای حزب اللهی احساس کرده اند برای کار در حوزه ی فرهنگ باید آستین ها را بالا زد.

دیگر منتظر ماندن مجاز نیست و باید به نیاز عمومی و تهاجم دشمن پاسخی در خور ارائه گردد. این حضور نسل جوان انقلاب،به علت احساس وظیفه ای است که در مقابل خلایی فرهنگی احساس نموده اند اتفاق افتاده است.

کاش در جشنواره فرصت بیشتری برای همفکری و شناختن نیروهای جبهه انقلاببود تا هم دلگرمی و امید واری برای فعالان باشد و هم انگیزه ای برای علاقمندان و هم فرصتی برای شناخت عناصر حاضر در سراسر جبهه فرهنگی .

ثبت نظر

نام:
رایانامه: (اختیاری)

متن: