سه‌شنبه 24 ژانویه 12 | 14:02
گزارشی از روستای حسن‌آباد و حسین‌آباد زهكلوت رودبارجنوب

محرومیت؛ روستای حسن‌آباد و حسین‌آباد رودبارجنوب

رودبار جنوب جایی كه نمداد را در خود جای داده است،‌ رودبار جایی كه كپرها، نماد فقر و نداری را در خود دارد، رودبار جایی كه مردمان محروم و مظلوم، اما نجیب و طرفدار نظام را در خود جای داده است. رودبار پابرهنگانی را دارد كه ولی نعمتان انقلابند و همیشه هم در صحنه های انقلاب حضور داشته اند، اما افسوس كه هنگام تقسیم منابع دستشان به جایی نمی رسد


وقتی اسم رودبار جنوب را می آوریم بدون ذره ای تردید، بصورت كاملاً آگاهانه و منطقی یاد فقر و محرومیت می افتیم، به یاد «میش پدمی» می افتیم كه همچنان منتظر گروه های جهادی با حال و هوای اوایل انقلاب است. رودبار جنوب جایی كه نمداد را در خود جای داده است،‌ رودبار جایی كه كپرها، نماد فقر و نداری را در خود دارد، رودبار جایی كه مردمان محروم و مظلوم، اما نجیب و طرفدار نظام را در خود جای داده است. رودبار پابرهنگانی را دارد كه ولی نعمتان انقلابند و همیشه هم در صحنه های انقلاب حضور داشته اند، اما افسوس كه هنگام تقسیم منابع دستشان به جایی نمی رسد، و اكثر اوقات كسری بودجه شامل شهرشان می شد،‌ اما بعضی مواقع هم كه خدماتی شامل شان میشود در مواردی مشكلات جدیدتری برایشان ایجاد می نمود كه در گزارش ذیل می آید.

آبرسانی /خدمت رسانی دوربینی

 در روستای حسن آباد و حسین آباد كه جمعاً مشتمل بر 600 خانوارند و در بخش زهكلوت واقع گردیده اند و حتی لوله كشی آب هم در آنجا صورت گرفته است،‌اما از 24 ساعت شبانه روز فقط 2 ساعت آنهم در ساعت 12 شب تا ساعت 2 نیمه شب آب وارد لوله ها می شود و مردم برای استفاده از آب سالم باید تا آنموقع شب بیدار بمانند. و احیاناً اگر هم كسی موفق به جمع آوری آب در آن شب نشد باید از موتورهای روستا، كه آب آنها بسیار شور است و قطعاً زیان و ضررهای در مصرف آن وجود دارد استفاده كنند، به گفته اهالی روستا حتی چند نفر از اهالی بدلیل مصرف این آب مشكل كلیه پیدا كرده اند.

 اما نكته ناراحت كننده تر ماجرا این است كه حتی در ایام تابستان كه گاهاً گرمای این منطقه به بالای 50 درجه هم می رسد در بسیاری موارد حتی همان 2 ساعت هم آب در لوله ها نمی آید و قطعی دائمی دارند. و مردم برای استفاده های مختلف اعم از مصارف خانگی در پخت و پز و نوشیدن و در وضو گرفتن و حمام رفتن و … باید از موتورهای آب روستا كه شور هستند استفاده نمایند.

 همچنین مردم این دو روستا نامه نگاریهای متعددی به مقامات مسئول داشته اند اما نتیجه ای عایدشان نشده است.به نظر می رسد مسئولین، افتتاح این گونه طرح ها را فقط برای جلوی دوربین در نظر گرفته اند و به استمرار خدمترسانی در این مورد اهمیتی نمی دهند.

حمام روستائی

 نمونه ای از نامه نگاریهای بی سرانجام

امكانات فرهنگی

مسجد گلی و ساده و بسیار قدیمی روستای حسین آباد بدلیل نبود روحانی بدون برگزاری نماز جماعت فقط روزها از آن صدای اذانی شنیده می شود و در مناسبتهای مختلف مذهبی در طول سال،‌ فقط در دهه اول محرم در آن مراسمی برگزار می شود و بعلت كوچكی فضای داخل، با پوشاندن محوطه جلویی مسجد با پلاستیك، مكان را برای نشستن مردم عزادار فراهم می كنند كه البته همان هم با باد و گرد و خاك و سرما همراه است. و در سایر مناسبتها هیچ برنامه خاصی برگزار نمی گردد،

 اما خوشبختانه در روستای حسن آباد، مسجد نوسازتر است و روحانی برای برگزاری نماز جماعت در روستا حضور دارد و حتی مسجد كتابخانه كوچكی هم دارد اما متاسفانه كتابهای كه در آنجا وجود دارد هیچ نسبتی با سطح سواد مردم آنجا ندارد كه همین مسئله باعث می شود كه تعداد زیادی از این كتابها مدتها بلا استفاده در كتابخانه بمانند.

مسجد گلی و ساده حسین آباد

داخل صحن مسجد

مسجد صاحب الزمان (عج) حسن آباد

 امكانات بهداشتی /پذیرش دفترچه فقط تا ساعت 2 بعدازظهر

 در روستای حسین آباد خانه بهداشتی وجود ندارد، اما در حسن آباد كه در جوار حسین آباد می باشد خانه بهداشتی در حال ساخت می باشد كه مراحل آخرش را طی می كند. و اكنون خانه بهداشت در یك مغازه در روستا قرار دارد و مردم بعضی از داروهای مورد نیاز را از آنجا تأمین می كنند، اما اگر احیاناً كسی از مردم این دو آبادی نیاز به دكتر داشته باشد باید به مركز بخش (زهكلوت) برود و البته برای اینكه بتوانند از دفترچه اش استفاده كند باید خودش را به ساعت اداری برساند چون اگر بیماری از ساعت 2 به بعد به دكترها مراجعه كند، پزشك دفترچه بیمه را نمی پذیرد و در دلیل این كارشان هم عنوان می دارند كه ما در بعدازظهرها بصورت آزاد كار می كنیم و این ربطی به بیمه ندارد و شما باید پول ویزیت آزاد را پرداخت كنید.

 مردم روستا معتقدند كه حتی همین دكترها هم در شب در دسترس مردم قرار ندارند و اگر بیماری هرچند بدحال شب نیاز به ویزیت داشته باشد باید خود را به مركز شهر رودبار برساند كه آنجا هم فاقد امكانات كافی می باشد و در مواردی بیماران را به كهنوج می فرستند، بطوریكه یك بار یكی از دختران روستا كه دچار بیماری كلیوی بود، در رودبار بدلیل نبود امكانات لازم او را به كهنوج فرستاده و بیمارستان كهنوج هم او را به بیمارستان كرمان اعزام می كند ولی متاسفانه بدلیل شدت بیماری در بین راه كهنوج كرمان جان خود را از دست می دهد.

 امیدواریم وزیر محترم بهداشت كه در فكر ساختن بیمارستانی ویژه هنرمندان در تهران است نیم نگاهی هم به این مناطق محروم انداخته و در تاسیس بیمارستان رودبار جنوب با امكانات كافی سرعت عمل بیشتری به خرج بدهند.

 خانه بهداشت در حال ساخت روستا

 در قسمت بعد به مشکلات آموزشی، خدماتی، رفاهی و خانه های کمیته ای روستا پرداخته خواهد شد.

ثبت نظر

نام:
رایانامه: (اختیاری)

متن: