بررسی «بحران مخاطب در سینما»

نهمین جلسه از سلسله نشست‌های نسبت سینمای ایران و منافع ملی با موضوع «سینمای اجتماعی ایران و بحران جذب مخاطب» با حضور علیرضا داودنژاد و علیرضا رئیسیان از کارگردانان سینما و ناصر هاشم‌زاده، فیلمنامه‌نویس و منتقد سینما در حوزه هنری برگزار خواهد شد.

تلخی و ناامیدی فیلم‌های جشنواره خسته کننده است

آنقدر حجم تلخی و ناامیدی در فیلم های جشنواره امسال وجود دارد، که خسته کننده شده است. خوب شد اسم سنیمای ما دولت تدبیر و امید است. لابد اگر چیز دیگری بود، پدر ما در می آمد. سینماگران به مردم رحم کنند. دیدن این حجم تلخی، سخت است.

سینمای یاس‌آلود زائیده حال‌خراب سینماگر است

سینماگری که می خواهد جامعه خود را نهی از منکر کند چرا نگاهش به جامعه نگاه کسی است که گویی جامعه دشمن خود را می بینید و لطیف و زیبا صحبت نمی کند؟ مثلا برای نمایش مظلومیت زن در جامعه به زعم صاحب اثر، چرا برخورد مردم جامعه با قهرمان های زن فیلم خشن است؟ پس موضوع در عینکی است که هنرمند بر چشم زده است. هنرمند ما رابطه اش با جامعه چکونه است؟ آن را دوست دارد؟ اگر جامعه خود را دوست داشته باشد نقداش مثل کسی است که به عزیزترین کس خود می کند و لذا زیبا و دلسوزانه نقد می کند.

امروز، فیلم اجتماعی تلخ با قهرمانی رابین‌هودی

فیلم تلخ است و بی‌امید و پر از دست‌انداز و مشکل که با دست‌اندازهای مدام در جاده برای تاکسی و مشکلات پیش‌آمده مثل فروریختن وسایل در بیمارستان و… بر مشکل‌دار بودن آن کاملاً محسوس می‌شود. فیلم به فقر و شکاف طبقاتی توجه دارد، اما اعتراضی و عدالت‌خواهانه نیست. به‌وجود آورندگان وضع موجود و تلاش برای برهم زدن نظم ظالمانه مورد توجه نیست. فیلم یکنواخت با بدتر شدن اوضاع و با تلخی مرگ زن به پایان می‌رسد.

بررسی سینمای اجتماعی و نقد مصلحانه

مرکز مستند سوره حوزه هنری سلسله نشست‌های نسبت سینمای ایران و منافع ملی را بمنظور بحث درباره مسایل روز سینمای مستند و داستانی با حضور نمایندگان طیف های مختلف فکری برگزار می‌کند.

فهیم در نشست فیلمسازان سینمای انقلاب

محمد تقی فهیم در نشست این هفته فیلم سازان جوان سینمای انقلاب گفت: سینمای اجتماعی در عین یادآوری جدی ترین معضلات اجتماعی، نباید وجود فرشته مهربانی را فراموش کند.

برف روی کاج‌ها تکراری و خسته کننده

این فیلم، فیلم طبقۀ متوسط بالای‌ شهرنشین است که به‌شدت ارزش‌ها، ساختارها و روابط موجود در زندگی و مسائل طبقۀ متوسط پایین و طبقۀ کارگر در ایران را مورد بی‌توجهی قرار داده است.

روح‌الله حجازی سینمای نوین اجتماعی را کلید زده

زندگی خصوصی آقا و خانم میم به روایت واضح و دقیقی از چیزی به نام «تغییر» در جامعه ایرانی می‌پردازد. محوری که در همه این سالها در سینمای ایران پنهان مانده بود: اینکه چگونه خانواده‌های ایرانی در سال‌های اخیر با مواجه شدن با متغیر حالا دیگر ثابت شده‌ای به نام «موفقیت» مجبور به ایجاد تغییراتی بنیادین در نگاه و سبک زندگی‌شان می‌شوند و چگونه این تغییرات آن‌ها را دچار تعارضات اخلاقی خاص قرن بیستمی می‌سازد.