«دیدم که جانم می‌رود» به چاپ ششم رسید

بهترین نامی که برای آن به نظرمان رسید، «حزب‌الله شرق تهران» بود. کل تشکیلات‌مان به جلساتی محدود بود که بیشتر در خانه «سیداحمد جلالی پروین» تشکیل می‌شد. قصد و هدف‌مان از راه‌اندازی این تشکیلات که حتی دفتر و دستک نداشت، فعالیت فرهنگی علیه منافقین، بنی‌صدری‌ها و صد البته انجمن حجتیه‌ای‌ها بود.